မူလသိက္ခာနိဿယ

နတွာ နာထံ ပဝက္ခာမိ၊ မူလသိက္ခံ သမာသတော။ ဘိက္ခုနာ နဝကေနာဒေါ၊ မူလဘာသာယ သိက္ခိတုံ။ ။

အဟံ၊ ငါသည်။ နာထံ၊ သုံပါးကုန်သော သတ္တလောကတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်တော်မူထသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ နတွာ၊ ရှိခိုးပြီး၍။ မူလသိက္ခံ၊ မူလသိက္ခာအမည်ရှိသောကျမ်းကို။ သမာသတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ နဝကေန၊ အသစ်ဖြစ်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းကို။ အာဒေါ၊ ပဉ္စင်းဖြစ်သောနေ့၌။ [ ပဉ္စင်းဖြစ်သောအခါမှစ၍လည်းဟူ။ ] မူလဘာသာယ၊ မာဂဓဘာသာဖြင့်။ သိက္ခိတုံ၊ သင်စေခြင်းငှါ။ ပဝက္ခာမိ၊ ဟော‌ပေအံ့။

ဂန္ထာရမ္ဘပြီး၏ ။

၁။ သန္နိမိတ္တံ ပဝေသေန္တော၊ ဘိက္ခု မဂ္ဂတ္တယေ စုတော။ ပဝေသနဋ္ဌိတုဒ္ဓါရ၊ ပဝိဋ္ဌေ စေပိ သာဒိယံ။ ။

၁။ သန္နိမိတ္တံ၊ မိမိအင်္ဂါဇာတ်ကို။ [ တစ်နည်းကား။ ] သန္နိမိတ္တံ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သောအင်္ဂါဇာတ်ကို။ မဂ္ဂတ္တယေ၊ မဂ်သုံးခုတို့၏အပေါင်း၌။ ပဝေသေန္တော၊ သွင်းတတ်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ စုတော၊ ဘုရားသခင် သာသနာတော်မှ ရွေ့‌လျော့သည်။ ဘဝေ၊ ဖြစ်၏ ။ [ တစ်နည်းကား။ ] ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ မဂ္ဂတ္တယေ၊ ၌။ သန္နိမိတ္တံ၊ မိမိအင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေန္တော၊ သွင်းသည်။ စေဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ သောဘိက္ခု၊ သည်။ စုတော၊ သည်။ ဘဝေ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပဝေသနဋ္ဌိတုဒ္ဓါရပဝိဋ္ဌေ၊ သွင်းသောခဏ, တည်သောခဏ, ထုတ်သောခဏ, ဝင်ပြီးသောခဏ၌။ သာဒိယံ-သာဒိယန္တော၊ သာယာသည်။ စေဟောတိ၊ အံ့။ သောပိဘိက္ခု၊ သည်လည်း။ စုတော၊ သည်။ ဘဝေ၊ ၏ ။

[ ပဝေသနဋ္ဌိတုဒ္ဓါရပဝိဋ္ဌေ-ဟု ပဝိဋ္ဌသဒ္ဒါကို ‌နောက်ဆုံးထား၍ ဆိုခြင်းသည်ကား ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့်ဆိုသတည်း၊ အနက်အစဉ်အားဖြင့်ကား-ပဝေသနပဝိဋ္ဌဋ္ဌိတုဒ္ဓါရေ-ဟုဆိုအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌ သောစေပဝေသနံသာဒိယတိ၊ ပဝိဋ္ဌံ သာဒိယတိ၊ ဌိတံ သာဒိယတိ၊ ဥဒ္ဓရဏံ သာဒိယတိ-ဟု ဟောတော်မူသည်၊ မူလသိက္ခာကျမ်း၌ရှိသော ပါဌ်စဉ်အားဖြင့် အနက်ကို ယူအပ်သည်ရှိသော် ထုတ်ပြီးမှ ဝင်၏ဟူသော အနက်သည်ဖြစ်ခဲ့ရာ၏ ၊ ထိုအနက်သည် အစဉ်မသင့်သောကြောင့်မသင့်၊ ဤဂါထာ၌ ရှေ့နှစ်ပါဒဖြင့် မိမိလုံ့လပြု၍ သွင်းခြင်းကိုပြတော်မူ၏ ၊ နောက်နှစ်ပါဒဖြင့်ကား မိမိ၏ရန်သူတို့သည် လူမိန်းမအစရှိသည်ကိုဆောင်၍ အနိုင်အထက်ကိုင်၍ မိမိ၏အင်္ဂါဇာတ်ကို လူမိန်းမအစရှိသည်တို့၏ အင်္ဂါဇာတ်၌ သွင်းသည်ရှိသော် ပဝေသန, ပဝိဋ္ဌ, ဌိတ, ဥဒ္ဓါရတည်းဟူသော လေးပါးကုန်သော ခဏတို့တွင် တစ်ပါးပါးသောခဏ၌ သာယာသောရဟန်းအားလည်း ပါရာဇိကသို့ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြတော်မူ၏ ၊ ထိုလေးပါးကုန်သော ခဏတို့တွင် နှမ်းတစ်စေ့မျှလောက်လည်း ဝင်အောင်သွင်းခြင်းသည်ပဝေသနမည်၏ ၊ တည်ရာသို့မရောက်သေးသော ကာလပတ်လုံးဝင်ခြင်းသည် ပဝိဋ္ဌမည်၏ ၊ တည်ရာသို့ရောက်ပြီးသော်ကား ဌိတမည်၏ ၊ အလိုပြည့်၍ထုတ်ခြင်းသည် ဥဒ္ဓါရမည်၏ ၊ သန္နိမိတ္တံဟူသောပါဌ်ဖြင့် သူတစ်ပါး၏အင်္ဂါဇာတ်ကို မိမိလုံ့လပြု၍ သူတစ်ပါး၏အင်္ဂါဇာတ်၌ သွင်းသော်လည်း ပါရာဇိကသို့ မရောက်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ ဒုက္ကဋ်သာသင့်၏ဟုမှတ်လေ။ ]

[မဂ်သုံးပါး ဟူသော်ကား-ဝစ္စမဂ်, ပဿာဝမဂ်, မုခမဂ်တည်း၊ မဂ္ဂတ္တယေဟူသောစကားကို အကျဉ်းအားဖြင့် ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကိုရည်၍ မူလသိက္ခာဆရာဆိုတော်မူသတည်း၊ အကျယ်အားဖြင့် မဂ်ပေါင်းကား သုံးဆယ်တည်း၊ သုံးဆယ် ဟူသော်ကား-လူမိန်းမ, ဘီလူးမိန်းမ, တိရစ္ဆာန်မိန်းမ ဤမိန်းမသုံးယောက်တို့တွင် တစ်ယောက်တစ်ယောက်၌ ဝစ္စမဂ်, ပဿာဝမဂ်, မုခမဂ်အားဖြင့် သုံးပါးစီ ရကောင်းရကား မဂ်ကိုးပါးဖြစ်သတည်း၊ လူဥဘတောဗျည်း, ဘီလူးဥဘတောဗျည်း, တိရစ္ဆာန်ဥဘတောဗျည်း ဤသုံးယောက်ကုန်သော ဥဘတောဗျည်း တို့တွင်လည်း တစ်ယောက်တစ်ယောက်၌ ထို့အတူ မဂ်သုံးပါးစီ ရကောင်းရကား မဂ်ကိုးပါးဖြစ်သတည်း၊ နှစ်ပါးစုံကိုပေါင်းသော် တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးဖြစ်၏ ၊ လူပဏ္ဍုက်, ဘီလူးပဏ္ဍုက်, တိရစ္ဆာန်ပဏ္ဍုက်၊ ဤနပုန်းပဏ္ဍုက်သုံးယောက်တို့တွင် တစ်ယောက်တစ်ယောက်၌ ဝစ္စမဂ်, မုခမဂ်အားဖြင့် နှစ်ပါးစီရကောင်းရသား မဂ်ခြောက်ပါးဖြစ်သတည်း၊ လူယောကျာ်း, ဘီလူးယောက်ျား, တိရစ္ဆာန်ယောကျာ်း၊ ဤယောက်ျားသုံးယောက်တို့တွင် တစ်ယောက်တစ်ယောက်၌လည်း ထို့အတူ နှစ်ပါးစီ ရကောင်းရကား မဂ်ခြောက်ပါးဖြစ်သတည်း၊ နှစ်ပါးစုံကိုပေါင်းသော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးဖြစ်၏ ၊ ဤတစ်ဆယ့်နှစ်ပါးနှင့် ရှေးတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးကိုပေါင်းသော် မဂ်အပေါင်းကား သုံးဆယ်ဖြစ်၏ ၊ ဤသို့လျှင် မဂ်သုံးဆယ်ဖြစ်သတည်း။ ]

[ ဤပဌမပါရာဇိက၌ အင်္ဂါကား-မေထုန်မှီဝဲလိုသောစိတ်ရှိသည်လည်းဖြစ်စေ, မဂ်ဖြင့်မဂ်ကို သွင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဤ ၂-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသိို့ ပဌမပါရာဇိကကိုပြတော်မူပြီး၍ ဒုတိယပါရာဇိကကို ပြတော်မူလို၍ အဒိန္နံ။ ပ။ ဘဝေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂။ အဒိန္နံ မာနုသံ ဘဏ္ဍံ၊ ထေယျာယေကေန အာဒိယံ။ ပဉ္စဝီသာ ဝဟာရေသု၊ ဂရုကံ စေ စုတော ဘဝေ။ ။

၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဒိန္နံ၊ အရှင်သည် ကိုယ်နှုတ်ဖြင့် မပေးအပ်သော။ ဂရုကံ၊ ငါးပဲထိုက်သော။ မာနုသံဘဏ္ဍံ၊ လူ၏ဥစ္စာကို။ ပဉ္စဝီသာဝဟာရေသု၊ နှစ်ဆယ့်ငါးပါးကုန်သော ခိုးခြင်းတို့တွင်။ ဧကေန၊ တစ်ပါးပါးသော။ ထေယျာယ-ထေယျေန၊ ခိုးခြင်းဖြင့်။ စေအာဒိယံ၊ အကယ်၍ ယူအံ့။ သောဘိက္ခု၊ သည်။ စုတော၊ ဘုရားသခင် သာသနာတော်မှ ရွေ့လျော့သည်။ ဘဝေ၊ ၏ ။

[ ဤအနက်ယောဇနာခြင်းကား-ငါတို့ အလိုတည်း။ ]

ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဒိန္နံ၊ အရှင်သည် ကိုယ်နှုတ်ဖြင့် မပေးအပ်သော။ ဂရုကံ၊ သော။ မာနုသံဘဏ္ဍံ၊ ကို။ စေအာဒိယံ၊ အကယ်၍ယူအံ့။ သောဘိက္ခု၊ သည်။ ပဉ္စဝီသာဝဟာရေသု၊ နှစ်ဆယ့်ငါးပါးကုန်သော ခိုးလိုသော စိတ်တို့တွင်။ ဧကေန-ဧကေကသ္မိံ၊ တစ်ပါးပါးသော။ ထေယျာယ-ထေယျစိတ္တေ၊ ခိုးလိုသောစိတ်ရှိသည်။ သတိ၊ သော်။ စုတော၊ သည်။ ဘဝေ၊ ၏ ။

[ ဤအနက်ယောဇနာခြင်းကား-ဋီကာဆရာ အလိုတည်း။ ]

[ ခိုးလိုသောစိတ်သည် နှစ်ဆယ့်ငါးပါးအပြားမရှိ၊ ခိုးခြင်းသာလျှင် နှစ်ဆယ့်ငါးပါးအပြားရှိ၏ ၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာဆရာ စကားကို ဆင်ခြင်အပ်၏ ။ ။ ထေယျာယကားလိင်္ဂဝိပလ္လာသတည်း၊ ဝိစ္ဆာအနက်ကို လိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ထေယျာယေကကေန-ဟု ဆိုအပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် က-တစ်လုံးကို‌ချေ၍ ထေယျာယေကေန-ဟု ဆိုအပ်သတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌-ထေယျာယာတိ လိင်္ဂဝိပလ္လာသော၊ ဧကေနာတိ ဧကကေန၊ ဝိစ္ဆာလောပေါယံ-ဟူသော စကားကိုဆိုတော်မူသတည်း။ ။ မာနုသံ ဘဏ္ဍံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် နတ်တို့၏၎င်း၊ ဘီလူး, ပြိတ္တာ, တိရစ္ဆာန်တို့၏၎င်း၊ ဥစ္စာကို ခိုးလိုသောစိတ်ဖြင့် ယူသော်လည်း အာပတ်မသင့်ဟူသော အနက်ကိုမူလသိက္ခာဆရာပြတော်မူ၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌-အနာပတ္တိ ပေတပရိဂ္ဂဟေ တိရစ္ဆာနပရိဂ္ဂဟေ-ဟူ၍ ဟော‌တော် မူသတည်း၊ အဋ္ဌကထာ၌လည်း။ ။ စာတုမဟာရာဇိကာဒယော ဒေဝါပိ သဗ္ဗေပေတာတွေဝ သင်္ချံ ဂတာ၊ တေသံ ပရိဂ္ဂဟေ အနာပတ္တိ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဆရာ...နှစ်ဆယ့်ငါးပါးသော ခိုးခြင်းဟု ဆရာဆိုပြီ၊ နှစ်ဆယ့်ငါးပါး ဟုသည်ကား-အဘယ်နည်းဟု သူမေးဘွယ်ရှိ၍ နှစ်ဆယ့်ငါးပါးသော ခိုးခြင်းတို့၏ သရုပ်ကို ပြခြင်းငှါ-အာဒိယန္တော။ ပ။ ပရာဇိကော။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၃။ အာဒိယန္တော ဟရန္တောဝ၊ ဟရန္တော ဣရိယာပထံ။ ဝိကောပေန္တော တထာ ဌာနာ၊ စာဝေန္တော ပိ ပရာဇိကော။ ။

၃။ အာဒိယန္တောပိ၊ အရံအစရှိသည်ကို တရားစိစစ်၍ အနိုင် အထက်နှိပ်စက်၍ယူသော ရဟန်းသည်၎င်း။ ဟရန္တောပိ၊ မိမိသည် ဆောင်အပ်သော သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကိုခိုးသော ရဟန်းသည်၎င်း။ အဝဟရန္တောပိ၊ မိမိလက်၌ နှံ၍ထားသော ဥစ္စာကိုခိုးသော ရဟန်းသည်၎င်း။ ဣရိယာပထံ၊ ဣရိယာပုထ်ကို။ ဝိကောပေန္တောပိ၊ ကျွဲ, နွားစသည်ကို ပြောင်း‌‌ရွှေ့လျက် ခိုးသောရဟန်းသည်၎င်း။ တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဌာနာ၊ ထားရာအရပ်မှ။ စာဝေန္တောပိ၊ ‌ရွေ့စေသော ရဟန်းသည်၎င်း။ ပရာဇိကော၊ ဘုရားသခင် သာသနာတော်မှ ရှုံးခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဘဝေ၊ ၏ ။

[ အချို့သောစာ၌ အာဒိယန္တောအဝဟရန္တော-ဟု ဂါထာပါဌ်အစဉ်ရှိ၏ ၊ ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့် မသင့်သောကြောင့် ထိုသို့ရှိသောပါဌ်သည်မသင့်၊ အာဒိယန္တော ဟရန္တောဝ-ဟု ရှိသော ဂါထာပါဌ်သာလျှင် သင့်မြတ်၏ ၊ ဝါကျမပြတ်ဘဲလျက် ပါဒပြတ်၍ ပုဒ်ဖြတ်သင့်အံ့လော ဟူမူကား-ရှေ့, နောက်၌ အက္ခရာအများ ကြွင်းရာ၌ ဝါကျမပြတ်သော်လည်း ပုဒ်ဖြတ်သင့်၏ ၊ အက္ခရာတစ်လုံးသာကြွင်းမူကား ပုဒ်မဖြတ်သင့်၊ ထို့ကြောင့် သု‌ဗောဓာလင်္ကာရ၌-

ယတိ သဗ္ဗတ္ထ ပါဒန္တေ၊ ဝုတ္တဍ္ဎေစ ဝိသေသတာ။ ပုဗ္ဗာပရနေကဝဏ္ဏ၊ ပဒမဇ္ဈေပိ ကတ္ထစိ။ ။ ဟု မိန့်တော်မူသည်။

သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောဂါထာ၌။ ပါဒန္တေစ၊ လေးပါဒတို့၏ အဆုံး၌၎င်း။ ဝုတ္တ‌‌ဍ္ဎေစ၊ ဂါထာဝက်၌၎င်း။ ဝိသေသတာ၊ ဧကန်စင်စစ်အားဖြင့် ပဒတို့၏ ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏ ။ ကတ္ထစိ၊ အချို့သောဂါထာ၌။ ပုဗ္ဗာပရနေကဝဏ္ဏပဒမဇ္ဈေပိ၊ ရှေ့, နောက်များသော ဝဏ္ဏရှိသောပုဒ်၏ အလယ်၌လည်း။ ယတိ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ သုဗောဓာလင်္ကာရ ဂါထာကို ယောဇနာ။ ]

ပါရာဇိကော-ဟု ဆိုအပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ပ-အစိတ် အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ ပရာဇိကောဟူ၍ ဆိုတော်မူသတည်း၊ ထို့ကြောင့် ခုဒ္ဒသိက္ခာဋီကာ၌-ပါရာဇိကောတိ ဝတ္တဗ္ဗေ ဆန္ဒာနုရက္ခနတ္ထံ ပရာဇိကောတိ ဝုတ္ထံ၊ ဟုဆိုသတည်း။ ]

[ အာဒိယန္တောအစရှိကုန်သော ငါးပုဒ်တို့၏အထူးကား-အရာမှရွေ့စေခြင်းငှါ မတတ်ကောင်းသောလယ်, ယာ, အရံ, ကျောင်းအစရှိသည်တို့ကို တရားစိစစ်၍ မိမိဥစ္စာမဟုတ်ဘဲလျက် စဉ်းလဲသောသက်သေကိုပြ၍ အနိုင်အထက်နှိပ်စက်၍ ယူသောရဟန်း၏ ခိုးခြင်းသည် အာဒိယန္တမည်၏ ၊ သူတစ်ပါး၏ဥစ္စာကို အကျိုးလိုသကဲ့သို့ဆောင်၍ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ခိုး‌ယူပြေးသောရဟန်း၏ ခိုးခြင်းသည် ဟရန္တမည်၏ ၊ မိမိလက်၌သူတစ်ပါးအပ်နှံ၍ ထားသောဥစ္စာကို ခိုးသောရဟန်း၏ ခိုးခြင်းသည် အဝဟရန္တမည်၏ ၊ နွား, ကျွဲ အစရှိသော သဝိညာဏကဖြစ်သော ဥစ္စာကိုဝယ်၍နေသော နွား, ကျွဲ အစရှိသည်ကို ထစေ၍ ရပ်၍နေသော နွား, ကျွဲ အစရှိသည်ကို သွားစေ၍ခိုးခြင်းသည် ဣရိယာပထဝိကောပေန္တမည်၏ ၊ ပူတာတံတင်းအစရှိသည်တို့၌ သိုမှီး၍ထားသောဥစ္စာကို ညဉ့်အခါ အစရှိသည်တို့၌ အရာမှရွှေ့စေ၍ ခိုးခြင်းသည် ဌာနာစာဝေန္တမည်၏ ။ ]

[ ဆရာ...နှစ်ဆယ့်ငါးပါးသော ခိုးခြင်းတို့ကိုပြခြင်းငှါ အာဒိယန္တော ဟရန္တောအစရှိသော ထိုဂါထာကို ဆရာဆိုတော်မူ၏ ၊ ထိုဂါထာ၌ အဘယ်မျှသော ခိုးခြင်းတို့ကို ရအပ်ကုန်သနည်းဟု သူမေးဖွယ်ရှိ၍ ထိုအမေးကို ဖြေခြင်းငှါ တတ္ထ။ ပ။ ဝိညာတဗ္ဗာဝိဘာဝိနာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်ဆိုသတည်း။ ]

၄။ တတ္ထ နာနေကဘဏ္ဍာနံ၊ ပဉ္စကာနံ ဝသာ ပန။ အဝဟာရာ ဒသဉ္စေတိ၊ ဝိညာတဗ္ဗာ ဝိဘာဝိနာ။ ။

၄။ တတ္ထ-တိဿံဂါထာယံ၊ ထိုအာဒိယန္တော ဟရန္တော အစရှိသော ဂါထာ၌။ နာနေကဘဏ္ဍာနံ၊ အထူးထူးသောဥစ္စာ, တစ်ခုတည်းသောဥစ္စာဟုဆိုအပ်ကုန်သော။ [ တစ်နည်းကား။ ] နာနာဘဏ္ဍပဉ္စက, ဧကဘဏ္ဍပဉ္စကဟုဆိုအပ်ကုန်သော။ ပဉ္စကာနံ၊ ပဉ္စကနှစ်ပါးတို့၏ ။ ဝသာ၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အဝဟာရာ၊ ခိုးခြင်းတို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏ ။ ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒွေပဉ္စကာ၊ နှစ်ပါးကုန်သော ပဉ္စကတို့ကို။ ဝိဘာဝိနာ၊ ပညာရှိသည်။ ဝိညာတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏ ။

[ ဤဂါထာ၌ ပနသဒ္ဒါ, စသဒ္ဒါတို့ကားနိပါတ်မျှသာတည်း၊ ဒွေပဉ္စကာကိုကား ကံအလို့ငှါထည့်သည်။

အကျဉ်း အဓိပ္ပါယ်ကား- ရှေ့ဂါထာ၌ဆိုအပ်ပြီးသော အာဒိယန္တ, ဟရန္တ, အဝဟရန္တ, ဣရိယာပထဝိကောပေန္တ, ဌာနာစာ‌ဝေန္တ၊ ဤငါးပါးသောခိုးခြင်းတို့တွင် တစ်ပါးတစ်ပါးသောခိုးခြင်း၌ အထူးထူးသောဘဏ္ဍာကိုခိုးခြင်း, တစ်ခုတည်းသောဘဏ္ဍာကိုခိုးခြင်းဟူ၍ နှစ်ပါးနှစ်ပါးစီရကောင်းသောကြောင့် ပဉ္စကနှစ်ပါးစီရကောင်းရကား-ဆယ်ပါးကုန်သော ခိုးခြင်းတို့ကိုရအပ်ကုန်၏ ဟူလိုသော်။ ]

[ ဤသို့နာနာဘဏ္ဍပဉ္စက, ဧကဘဏ္ဍပဉ္စကအားဖြင့် ပဉ္စကနှစ်ပါးကို ပြပြီး၍ သာဟတ္ထိကပဉ္စကကို ပြတော်မူလို၍-သာဟတ္ထာဏတ္တိကော။ ပ။ ဣဒံသာဟတ္ထိပဉ္စကံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅။ သာဟတ္ထာ ဏတ္တိကော စေဝ၊ နိဿဂ္ဂေါ စာတ္ထသာဓကော။ ဓုရနိက္ခေပနဉ္စေဝ၊ ဣဒံ သာဟတ္ထိပဉ္စကံ။ ။

၅။ သာဟတ္ထောစ၊ မိမိလက်ဖြင့်ခိုးခြင်း၎င်း။ အာဏတ္တိကောစေဝ၊ သူတစ်ပါးကိုစေ၍ခိုးခြင်း၎င်း။ နိဿဂ္ဂေါစ၊ ကင်းထားရာအရပ်၏အတွင်း၌ တည်သောဥစ္စာကို ကင်းထားရာအရပ်၏အပသို့ ပစ်လိုက်သဖြင့် ခိုးခြင်း၎င်း။ အတ္ထသာဓကောစ၊ မခိုးမီကပင် ပါရာဇိကသို့ရောက်ခြင်းဟူသော အကျိုးကိုပြီးစေတတ်သောခိုးခြင်း၎င်း။ ဓုရနိက္ခေပနဉ္စေဝ၊ ငါမပေးပြီဟူ၍ ဝန်ချသဖြင့်ခိုးခြင်း၎င်း။ ဣဒံ၊ ဤခိုးခြင်းငါးပါးအပေါင်းသည်။ သာဟတ္ထိပဉ္စကံ၊ သာဟတ္ထိကပဉ္စကမည်၏ ။

[ သာဟတ္ထာဏတ္တိကောကို သာဟတ္ထော အာဏတ္တိကောဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ သာဟတ္ထိကာဏတ္တိကောဟု ဆိုအပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ဣကပစ္စည်းကိုချေ၍ သာဟတ္ထာဏတ္တိကောဟု ဆိုသတည်း၊ သာဟတ္ထိက ပဉ္စကဟူသော အမည်သည် ကုသလတိက်၊ ပါရာဇိကဏ်အစရှိသော အမည်ကဲ့သို့ အာဒိလဒ္ဓအမည်တည်း။

ထိုငါးပါးတို့တွင် သာဟတ္ထိက, အာဏတ္တိက နှစ်ပါးကားထင်ရှား၏ ၊ ကင်းခွန်ပေးခြင်းငှါ ထိုက်သောဥစ္စာကို ကင်းခွန်ပေးရအံ့သည်မှ ကြောက်သော‌ကြောင့် ကင်းထားရာအရပ်၏ အပသို့ပစ်လိုက်၍ ခိုးခြင်းသည် နိဿဂ္ဂိယခိုးခြင်းမည်၏ ၊ တစ်ယောက်သောရဟန်းသည်, တစ်ယောက်သောရဟန်းကို ဤဥစ္စာကိုခိုးချေဟုစေအံ့၊ စေအပ်သောရဟန်းသည် အနှစ်တစ်ရာ, အနှစ်တစ်ထောင်မှပင် ဧကန်စင်စစ်ခိုးလတ္တံံ့သည်ဖြစ််အံ့၊ စေတတ်သောရဟန်းသည် စေသောခဏ၌ပင် ပါရာဇိကသို့ ရောက်၏ ၊ ဤသို့မခိုးမီကာလကပင် ပါရာဇိကသို့ စေသောခဏ၌ပင် ပါရာဇိကသို့ ရောက်၏ ၊ ဤသို့မခိုးမီကာလကပင် ပါရာဇိကသို့ ရောက်ခြင်းတည်းဟူသောအကျိုးကို ပြီးစေတတ်သောခိုးခြင်းသည် အတ္ထသာဓကမည်၏ ၊ မိမိလက်၌အပ်နှံထားသော ဥစ္စာကိုခိုးလိုသောစိတ်ဖြင့် ယူသောရဟန်းသည် ယူသောခဏ၌ ပါရာဇိကသို့မရောက်သေး၊ အကြင်အခါ၌ ဥစ္စာရှင်သည် ငါ့ဥစ္စာကိုပေးလော့ဟု ဆိုအပ်သည်ရှိသော် ငါမယူဟု ဆိုသောကြောင့် ဥစ္စာရှင်လည်း ဤရဟန်းသည် ငါ့အားမပေးချေပြီဟု ဝန်ချသောကာလ၌ ရဟန်းသည် ပါရာဇိကသို့ ရောက်၏ ၊ ဤသို့ခိုးသော ရဟန်းသည်လည်း ငါမပေးပြီဟု ဝန်ချပြီးမှ ဥစ္စာရှင်သည် ငါမရချေပြီဟု ဝန်ချမှ ပါရာဇိကသို့ ရောက်သောကြောင့် ဓုရနိက္ခေပမည်၏ ၊ အာဏတ္တိကနှင့် အတ္ထသာဓကအား အနက်အားဖြင့် တူ၏ ၊ သဒ္ဒါမျှသာပြားသတည်း။ ]

[ ဤသို့ သာဟတ္ထိကပဉ္စကကို ပြပြီး၍ ပုဗ္ဗပယောဂပဉ္စကကို ပြတော်မူလို၍-ပုဗ္ဗသဟပယောဂေါစ။ ပ။ ပုဗ္ဗယောဂေါတိပဉ္စကံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆။ ပုဗ္ဗသဟပ္ပယော‌ဂေါစ၊ သံဝိဓာဟရဏမ္ပိ စ။ သင်္ကေတကမ္မံ နိမိတ္တံ၊ ပုဗ္ဗယောဂေါတိ ပဉ္စကံ။ ။

၆။ ပုဗ္ဗသဟပ္ပယောဂေါစ၊ မခိုးမီရှေးအဘို့၌ ဖြစ်သော ပယောဂဖြင့်ခိုးခြင်း, ခိုးခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်သောခိုးခြင်း၎င်း။ သံဝိဓာဟရဏမ္ပိစ၊ များစွာသောရဟန်းတို့သည် တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ ခိုးခြင်း၎င်း။ သင်္ကေတကမ္မဉ္စ၊ အပိုင်းအခြားကိုပြု၍ခိုးခြင်း, အပိုင်းအခြားကိုလွန်၍ခိုးခြင်း၎င်း [ လည်းဟူ။ ] နိမိတ္တဉ္စ၊ မျက်စိမှိတ်ခြင်း၊ လည်ညိတ်ခြင်း အစရှိသည်ဖြင့် နိမိတ်ပြု၍ ခိုးခြင်း၎င်း။ ဣတိဣဒံပဉ္စကံ၊ ဤခိုးခြင်းငါးပါးအပေါင်းသည်။ ပုဗ္ဗပ‌ယောဂေါ၊ ပုဗ္ဗပယောဂမည်၏ ။

[ ဤပုဗ္ဗပယောဂဟူသော အမည်သည် အာဒိလဒ္ဓအမည်၎င်းတည်း၊ ထိုပုဗ္ဗပယောဂပဉ္စက၌ ပုဗ္ဗပယောဂဖြင့် ခိုးခြင်းကို သူတစ်ပါးကိုစေ၍ ခိုးသော အခါ၌ရအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့်ပုဗ္ဗပယောဂနှင့် အာဏတ္တိကပယောဂသည် သဒ္ဒါမျှသာထူး၏ ၊ အနက်အားဖြင့်ကားမထူး၊ အရာမှရွေ့စေ၍ ခိုးခြင်းသည် ဥစ္စာကိုချီသည်နှင့်တကွ ပါရာဇိကသို့ ရောက်သောကြောင့် သဟပယောဂမည်၏ ၊ များစွာသောရဟန်းတို့သည်တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ယောက်သော ရဟန်းကိုစေ၍ ခိုးစေကုန်အံ့၊ ထိုရဟန်းသည် ငါးပဲသော ဥစ္စာကိုခိုးအံ့၊ တိုင်ပင်ညီညွတ်ကုန်သော အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့သည် ပါရာဇိကသို့ ရောက်ကုန်၏ ၊ ဤသို့တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ခိုးခြင်းသည် သံဝိဓာဟရဏမည်၏ ၊ နံနက်အခါ၌မိုးလေ၊ ညဉ့်အခါ၌ မိုးလေ၊ ယနေ့ခိုးလေ၊ နက်ဖြန်ခိုးလေ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ကာလအပိုင်းအခြားကိုပြု သူတစ်ပါးကိုစေ၍ ခိုးခြင်းသည် ‌သင်္ကေတကမ္မမည်၏ ၊ မျက်စိမှိတ်ခြင်း, လည်ညိတ်ခြင်း, လက်ကိုလှုပ်ခြင်း အစရှိသော နိမိတ်ကိုပြု၍ သူတစ်ပါးကို စေ၍ခိုးခြင်းသည် နိမိတ္တကမ္မမည်၏ ၊ ဤ‌သင်္ကေတကမ္မ, နိမိတ္တကမ္မနှစ်ပါးကိုလည်း သူတစ်ပါးကိုစေ၍ ခိုးသော အခါ၌သာရအပ်၏ ။ ]

[ ပုဗ္ဗပယောဂပဉ္စကကို ပြပြီး၍ ထေယျာဝဟာရပဉ္စကကိုပြတော်မူလို၍-ထေယျာပဿေ။ ပ။ ဝိညာတဗ္ဗာဝိဘာဝိနာ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇-ထေယျာပဿေ ပရိကပ္ပ၊ ပဋိစ္ဆန္နာ ကုသာတိကာ။ အဝဟာရာ ဣမေ ပဉ္စ၊ ဝိညာတဗ္ဗာ ဝိဘာဝိနာ။ ။

၇။ ထေယျာစ၊ တင်းစဉ်းလဲ, အသပြာစဉ်းလဲ အစရှိသည်ဖြင့် လှည့်ပတ်၍ခိုးခြင်း၎င်း။ ပဿေယှာစ၊ အနိုင်အထက်လုယက်ခြင်းကိုပြု၍ ခိုးခြင်း၎င်း။ ပရိကပ္ပါစ၊ ဥစ္စာကို၎င်း, အရပ်ကို၎င်းကြံ၍ခိုးခြင်း၎င်း။ [ တစ်နည်းကား။ ] ဥစ္စာကို၎င်း, အရပ်ကို၎င်းပိုင်းခြားခြင်းကိုပြု၍ ခိုးခြင်း၎င်း။ ပဋိစ္ဆန္နာစ၊ မြေမှုန့် , မြက်သစ်ရွက်အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၍ခိုးခြင်း၎င်း။ ကုသာတိကာစ၊ ကမ္ပည်းပြောင်း၍ခိုးခြင်း၎င်း။ ဣဒံပဉ္စကံ၊ ထေယျာဝဟာရပဉ္စကမည်၏ ။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဣမေ အဝဟာရာ၊ ဤခိုးခြင်းတို့ကို။ ဝိဘာဝိနာ၊ ပညာရှိသည်။ ဝိညာတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏ ။

[ ဣဒံပဉ္စကံ ထေယျာဝဟာရ ပဉ္စကံကား-ပါဌသေသတည်း၊ ထေယျာပဿေယှာဟု ဆိုအပ်လျက် ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့် ပဿေယှာ၌ ယှာအက္ခရာကို ချေ၍ ပဿေ-ဟူ၍သာ ဆိုအပ်သတည်း၊ သာဟတ္ထိကပဉ္စက, ပုဗ္ဗပယောဂပဉ္စက, ထေယျာဝဟာရပဉ္စက၊ ဤပဉ္စကသုံးခုတို့၏ အပေါင်းကို နာနာဘဏ္ဍပဉ္စက, ဧကဘဏ္ဍပဉ္စက၊ ဤပဉ္စကနှစ်ပါးနှင့်‌ရောသော် ငါးပါးသောပဉ္စကသည်ဖြစ်၏ ၊ ဤပဉ္စကငါးပါးသည် နှစ်ဆယ့်ငါးပါးသော ခိုးခြင်းဖြစ်၏ ။

ထေယျာဝဟာရ ပဉ္စက၌ ပေးသောကာလ၌ တင်းငယ်ဖြင့်ပေး၏ ၊ မိမိယူသောကာလ၌ တင်းကြီးနှင့်ယူ၍၎င်း၊ ရွှေ, ငွေမဟုတ်ဘဲကို ရွှေ, ငွေကဲ့သို့ပြု၍ မလိမ်မာသောသူတို့ကိုလှည့်ပတ်၍ အလွန်သောဥစ္စာကို ယူ၍၎င်းခိုးခြင်းသည် ထေယျာဝဟာရမည်၊ ခရီး၌စောင့်၍လုယက်ခြင်း, ရွာကိုဖျက်ခြင်းကို ပြု၍ခိုးခြင်းသည် ပဿေယှာဝဟာရ မည်၏ ၊ ဥစ္စာကိုပိုင်းခြားခြင်း, အရပ်ကိုပိုင်းခြားခြင်းကိုပြု၍ ခိုးခြင်းသည် ပရိကပ္ပါဝဟာရမည်၏ ၊ ထိုနှစ်ပါးကုန်သော ပိုင်းခြားခြင်း တို့တွင် ဤလောက၌ အချို့သောရဟန်းသည် တိုက်တွင်းသို့ဝင်၍ အကယ်၍ ပုဆိုးဖြစ်အံ့ယူအံ့၊ အကယ်၍ချည်ဖြစ်အံ့ မယူအံ့ဟုကြံ၍ ခိုးခြင်းသည် ဥစ္စာကိုပိုင်းခြားသည်မည်၏ ၊ ဤသို့ဥစ္စာကိုပိုင်းခြားခြင်း၌ မိမိယူသောအထုပ်သည် အကယ်၍ ပုဆိုးဖြစ်အံ့၊ ချီသောခဏ၌ ပါရာဇိကသို့ရောက်၏ ၊ အကယ်၍ချည်ဖြစ်အံ့၊ ပါရာဇိကသို့မရောက်သေး၊ အပသို့ထုတ်၍ ချည်ဟုသိပြီးလျက် ဤချည်ကိုပင် ငါယူတော့မည်ဟု ယူလေသောအခါ၌ကား ပါရာဇိကသို့ရောက်၏ ၊ ပစ်၍ထားခဲ့သောကြောင့် သူတစ်ပါးတို့ယူလေသော်၎င်း, ပျောက်ပျက်လေသော်၎င်း ဘဏ္ဍာစားပေးအပ်၏ ၊ အရံအစရှိသည်တို့၏အတွင်း၌ တည်သောဥစ္စာကို ဤအရံအစရှိသည်တို့၏ အတွင်း၌ အရှင်မြင်သည်ရှိသော်ပေးအံ့၊ မမြင်မူကား ယူအံ့ဟူ၍ အရပ်ကို ပိုင်းခြားခြင်းသည် အရပ်ကို ပိုင်းခြားသည်မည်၏ ၊ ဤအရပ်ကို ပိုင်းခြားခြင်း၌လည်း ပိုင်းခြားရာအရပ်ကိုလွန်မှသာ ပါရာဇိကသို့ရောက်၏ ၊ ဥစ္စာရှင်တို့သည် အဝတ်တန်ဆာတို့ကိုထား၍ တစ်စုံတစ်ခုသောအမှုကို ပြုကုန်စဉ် အဝတ်တန်ဆာဖြစ်သော ဥစ္စာကို မြေမှုန့်ဖြင့်၎င်း, မြက်သစ်ရွက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်၎င်း ဖုံးလွှမ်းပိုင်းခြားခြင်းသည် ပဋိစ္ဆန္နာဝဟာရမည်၏ ၊ ဤသို့ပဋိစ္ဆန္နာဝဟာရ၌လည်း မြေအစရှိသည်တို့ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းကာလ၌ ပါရာဇိကသို့မရောက်သေး၊ အကြင်အခါ၌ ဥစ္စာရှင်တို့သည် ရှာဖွေ၍မရသောကြောင့် မရချေပြီဟု ဝန်ချ၍သွားကုန်သော် ရဟန်းသည် ဥစ္စာကိုယူသောခဏ၌ ပါရာဇိကသို့ရောက်၏ ၊ စာရင်း, ကမ္ပည်း မှတ်၍ထားသောပုဆိုး, ဖျင် အစရှိသောဘဏ္ဍာ၌ မိမိ၏အဖိုးအနည်းထိုက်သော ပုဆိုး, ဖျင် အစရှိသည်၌ သူတစ်ပါး၏အမည်ဖြစ်သော စာရင်း, ကမ္ပည်းတံကို အဖိုးအများထိုက်သော သူတစ်ပါး၏ ပုဆိုး, ဖျင် အစရှိသည်၌ မိမိ၏အမည်ဖြစ်သော စာရင်း, ကမ္ပည်းတံကိုထား၍ ခိုးခြင်းသည် ကုသာဝဟာရမည်၏ ၊ ဤထေယျာဝဟာရဟူသော အမည်သည်လည်း အာဒိလဒ္ဓနာမ၎င်းတည်း။ ]

[ ဤဒုတိယပါရာဇိက၌ အင်္ဂါကား-အရှင်သိမ်းဆည်းသော ဥစ္စာလည်းဖြစ်စေ, အရှင်သိမ်းဆည်း၏ဟု အမှတ်ရှိသည်လည်းဖြစ်စေ, တစ်မတ်ထိုက်သောဥစ္စာလည်းဖြစ်စေ, ခိုးလိုသောစိတ်ရှိသည်လည်းဖြစ်စေ, နှစ်ဆယ့်ငါးပါးသော ခိုးခြင်းတို့တွင် တစ်ပါးပါးသောခိုးခြင်းဖြင့် ခိုးသည်လည်းဖြစ်စေ၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

[ တစ်မတ်, တစ်မတ်ထိုက်သော ဥစ္စာ၏အရကို ရွှေစင်တစ်မတ်ထိုက်သောဥစ္စာကို ယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ဝိမတိဝိနောဒနီ၌-ကာဠကဝိရဟိတဿ နိဒ္ဓန္တသုဝဏ္ဏဿ ပဉ္စမာသဂ္ဃနကေန ဘဏ္ဍေန ပါဒပရိစ္ဆေဒေါ ကာတဗ္ဗော။ ။ ဟု ဆိုတော်မူသည်။ ]

[ ဤသို့ ဒုတိယပါရာဇိကကိုပြပြီး၍ တတိယပါရာဇိကကို ပြတော်မူလို၍-မနုဿပါဏံ။ ပ။ ပရာဇိကော။ ။ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈။ မနုဿပါဏံ ပါဏောတိ၊ ဇာနံ ဝဓကစေတသာ။ ဇီဝိတာ ယော ဝိယောဇေတိ၊ သာသနာ သော ပရာဇိကော။ ။

၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ မနုဿပါဏံ၊ လူဇာတ်ဖြစ်သော သတ္တဝါကို။ ပါဏောတိ၊ သတ္တဝါဟူ၍။ ဇာနံ-ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ ဝဓကစေတသာ၊ သတ်လိုသောစိတ်ဖြင့်။ [ သေစေလို‌သော စိတ်ဖြင့်လည်းဟူ။ ] [ တစ်နည်းကား။ ] ဝဓကစေတသာ၊ သတ်လိုသောစေတနာဖြင့်။ [ သေစေလိုသောစေတနာဖြင့်လည်းဟူ။ ] ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ [ အသက်မှလည်းတူ။ ] ဝိယောဇေတိ၊ ခွင်းအံ့။ [ ချအံ့လည်းဟူ။ ] သောဘိက္ခု၊ သည်။ သာသနာ၊ ဘုရားသခင်သာသနာတော်မှ။ ပရာဇိကော၊ ရှုံးခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဘဝေ၊ ၏ ။

[ ဤ၌လည်း ပါရာဇိကောဟုဆိုအပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ပ-အစိတ် အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ ပရာဇိကောဟု ဆိုအပ်သတည်း၊ ပါဏောတိဟု သာမညဆိုတော်မူသောကြောင့် လူဇာတ်ဟူ၍ အမှတ်မရှိမူ၍ သတ္တဝါဟူ၍ အမှတ်ရှိ၍ လူဇာတ်ကိုသတ်မိအံ့၊ အရာကိုမှတ်သည်ရှိသော် ပါရာဇိကသို့ရောက်၏ ၊ လူဇာတ်ဟူ၍သိမှသာ ပါရာဇိကသို့ရောက်သည်မဟုတ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဝဓကစေတသာဟူသောပါဌ်ဖြင့် သေစေလိုသော စိတ်မရှိမူ၍ ပုတ်ခတ်လိုသောစိတ်ဖြင့်သာ ပုတ်ခတ်သည်ရှိသော် သေသော်လည်း ပါရာဇိကသို့မရောက်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။ ]

[ ဤတတိယ ပါရာဇိက၌အင်္ဂါကား-လူဇာတ်ဖြစ်သော သတ္တဝါလည်းဖြစ်စေ, သတ္တဝါဟု အမှတ်ရှိသည်လည်းဖြစ်စေ, သေစေလိုသော စိတ်ရှိသည်လည်းဖြစ်စေ, ကိုယ်ဖြင့်၎င်း၊ နှုတ်ဖြင့်၎င်း လုံ့လပြုသည်လည်းဖြစ်စေ, ထိုလုံ့လဖြင့် သေသည်လည်းဖြစ်စေ၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့ တတိယပါရာဇိကကိုပြပြီး၍ စတုတ္ထပါရာဇိကကို ပြတော်မူလို၍-ဈာနာဒိဘေဒံ။ ပ။ ပရာဇိကော။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉။ ဈာနာဒိဘေဒံ ဟဒယေ အသန္တံ၊ အညာပဒေသဉ္စ ဝိနာဓိမာနံ။ မနုဿဇာတိဿ ဝဒေယျ ဘိက္ခု၊ ဉာတက္ခဏေ တေန ပရာဇိကော ဘဝေတိ။ ။

၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဟဒယေ၊ မိမိနှလုံး၌။ အသန္တံ၊ ထင်ရှားမရှိသော။ ဈာနာဒိဘေဒံ၊ ဈာန်အစရှိသောအပြားကို။ အညာပဒေသဉ္စ၊ သူတစ်ပါးကိုညွှန်းခြင်းကို၎င်း။ အဓိမာနဉ္စ၊ ရနိုးခြင်းကို၎င်း။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ အနုဿဇာတိဿ၊ လူဇာတ်ဖြစ်သောသူအား။ ဝဒေယျ၊ ပြောဟောငြားအံ့။ သောဘိက္ခု၊ သည်။ တေန၊ ထိုပြောဟောအပ်သောသူသည်။ ဉာတက္ခဏေ၊ သိသောခဏ၌။ [ တစ်နည်းကား။ ] ပြော‌ဟောသောခဏ၌ သိသည်ရှိသော်။ ပရာဇိကော၊ သည်။ ဘဝေ၊ ဖြစ်၏ ။

[ ဈာနာဒိဘေဒံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝိမောက္ခ, သမာဓိ, မာပတ္တိ, မဂ္ဂ, ဖလသစ္ဆိကိရိယ, ကိလေသပ္ပဟာနအစရှိသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကိုယူလေ၊ ထိုဈာနာဒိဘေဒံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သီလမရှိဘဲလျက် ငါသီလရှိ၏ ၊ ပိဋကတ်ကိုမဆောင်ဘဲလျက် ငါပိဋကတ်တော်ကိုဆောင်၏ ၊ ဓုတင်ကို မဆောက်တည်ဘဲလျက် ငါဓုတင်ကို ဆောက်တည်၏ဟု ပြောဆိုကာမျှဖြင့် ပါရာဇိကသို့ မရောက်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိ‌စေတော်မူ၏ ၊ တစ်ပါးသောအာပတ်သို့ မူကားရောက်၏ ။

ဟဒယေအသန္တံ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် မိမိ၌ထင်ရှားရှိသောဈာန် အစရှိသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို လာဘ် အကျော်အစောကို အလိုရှိ၍ပြောဟောမိသော်လည်း ပါရာဇိကသို့ မရောက်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

အညာပဒေသံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အကြင်ရဟန်းသည် သင်၏ ကျောင်း၌နေ၏ ၊ ထိုရဟန်းသည် ရဟန္တာတည်း၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် သူတစ်ပါးကိုညွှန်း၍ မဟုတ်မမှန်ပြောဟောမိသော်လည်း ပါရာဇိကသို့ မရောက်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

အဓိမာနံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် မိမိ၌ထင်ရှားမရှိခဲ့သော်လည်း ဤငါ၌ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မသည် ထင်ရှားရှိ၏ဟု အမှတ်ရှိ၍ပြောဟောသော်လည်း ပါရာဇိကသို့မရောက်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

မနုဿဇာတိဿ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် လူယောင်ဆောင်သော ဂဠုန်, နဂါးအစရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့အား၎င်း၊ နတ်, ဘီလူး, ပြိတ္တာတို့အား၎င်း ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောဟောသော်လည်း ပါရာဇိကသို့မရောက်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

ဉာတက္ခဏေ တေန-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် ထိုသို့ပြောဟောအပ်သော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောဟောအပ်သောသူမသိ၊ တစ်ပါးသောသူ သိသော်လည်း ပါရာဇိကသို့ မရောက်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။ ]

[ ဤစတုတ္ထပါရာဇိက၌ အင်္ဂါကား-ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏ မိမိ၌ထင်ရှားမရှိခြင်း, မကောင်းသော အလိုဣစ္ဆာဖြင့် ထိုဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောဟောခြင်း, မိမိကိုယ်သို့ တိုက်ရိုက်ဆောင်၍ ဟောပြောခြင်း, အကြင်သူအား ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောဟော၏ ၊ ထိုပြော‌ဟောအပ်သောသူ၏ လူဇာတ်ဖြစ်ခြင်း, ထိုသို့ပြောဟောသောခဏ၌ ပြောဟောအပ်သောသူကို သိစေခြင်း၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

ပါရာဇိကနိဒ္ဒေသပြီး၏ ။

၁၀။ မောစေတုကာမစိတ္တေန၊ ဥပက္ကမ္မ ဝိမောစယံ။ သုက္ကမညတြ သုပိနာ၊ သမဏော ဂရုကံ ဖုသေ။ ။

၁၀။ မောစေတုကာမ စိတ္တေန၊ သုက်ကိုလွတ်စေလိုသောစိတ်ဖြင့်။ သုပိနာ၊ အိပ်မက်ကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ သုက္ကံ၊ သုက်ကို။ ဥပက္ကမ္မ၊ လုံ့လပြု၍။ ဝိမောစယံ-ဝိမောစယန္တော၊ လွတ်စေသော။ သမဏော၊ ရဟန်းသည်။ ဂရုကံ၊ သံဃာဒိသိသ်သို့။ ဖုသေ၊ ရောက်၏ ။

[ မောစေတုကာမစိတ္တေန-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သုက်ကိုလွတ်စေလိုသောစိတ် မရှိမူ၍ မေထုန်မှီဝဲလိုသော စိတ်ဖြင့်၎င်း, မာတုဂါမကို သုံးသပ်လိုသော စိတ်ဖြင့်၎င်းကိုင်သော ရဟန်းအား သုက်လွတ်လေသော်လည်း သုက္ကဝိဿဋ္ဌိ သံဃာဒိသိသ် မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ မေထုန်မှီဝဲခြင်းသို့ ရောက်မူကား ပါရာဇိက၊ သုံးသပ်ကာမျှသာဖြစ်မူကား-ကာယသံသဂ္ဂသံဃာဒိသိသ်သင့်၏ ဟု မှတ်လေ။ ]

[ ဥပက္ကမ္မ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အင်္ဂါဇာတ်၌လက်ဖြင့်၎င်း, တုတ်လှံကန်ဖြင့်၎င်း, ခါးကိုအထက်သို့ညွှတ်သဖြင့်၎င်း, လုံ့လမပြုမူ၍ သုက်လွတ်လေသည်ကို စိတ်ဖြင့်သာယာကာမျှဖြင့် အာပတ်မသင့်ဟူသောအနက်ကိုဆရာ‌သိစေတော်မူ၏ ၊ ဥပက္ကမ္မ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို မိမိအင်္ဂါဇာတ်၌ လုံ့လပြုစေ၍ သုက်ကိုလွတ်စေခြင်းကိုလည်းယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့်မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌-

သစေ ပန ပရေန အတ္တနော အင်္ဂဇာတေ ဥပက္ကမံ ကာရာပေတွာ မောစေတိ၊ အာပတ္တိယေဝ။ ။ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

အညတြသုပိနာ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အိပ်မက်၌ မေထုန်မှီဝဲမက်ခြင်းအစရှိသောအကြောင်းကြောင့် သုက်လွတ်လေသည်ကို အင်္ဂါဇာတ်၌ လုံ့လမပြုမူ၍ စိတ်ဖြင့် သာယာကာမျှဖြင့် အာပတ်မသင့်ဟူသောအနက်ကို ‌ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။ ]

[ ဤသုက္ကဝိဿဋ္ဌိ သံဃာဒိသိသ်၌ အင်္ဂါကား-သုက်ကို လွတ်စေလိုသော စေတနာရှိခြင်း, အင်္ဂါဇာတ်၌ လုံ့လပြုခြင်း, သုက်လွတ်ခြင်း၊ ဤ ၃-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့ သုက္ကဝိဿဋ္ဌိသံဃာသိသ်ကိုပြပြီး၍ ကာယ သံသဂ္ဂ သံဃာဒိသိသ်ကို ပြတော်မူလို၍-ကာယ။ ပ။ သေ။ ဟူသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၁၁။ ကာယ သံသဂ္ဂ ရာ‌ဂေန၊ မနုဿိတ္ထိံ ပရာမသံ။ ဣတ္ထိသညီ ဥပက္ကမ္မ၊ သမဏော ဂရုကံ ဖုသေ။ ။

၁၁။ မနုဿိတ္ထိံ၊ လူမိန်းမကို။ ဣတ္ထိသညီ၊ လူမိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥပက္ကမ္မ၊ လုံ့လပြု၍။ ကာယသံသဂ္ဂရာဂေန၊ ကိုယ်ကိုသုံးသပ်ခြင်း၌ တပ်သောရာဂဖြင့်။ ပရာမသံ-ပရာမသန္တော၊ သုံးသပ်သော။ သမဏော၊ သည်။ ဂရုကံ၊ သို့။ ဖုသေ၊ ၏ ။

[ ကာယသံသဂ္ဂရာဂေန-ဟူသောပုဒ်၌ ကာယသံသဂ္ဂသဒ္ဒါဖြင့် ကိုယ်ကိုသာမယူအပ်၊ လက်, ခြေ, ဆံထုံး အစရှိသည်တို့ကိုလည်းယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့်-

ဟတ္ထဂ္ဂါဟံဝါ ဝေဏိဂ္ဂါဟံဝါ အညတရဿဝါ အညတရဿဝါ အင်္ဂဿပရာမသနံ အာပဇ္ဇေယျ၊ သံဃာဒိသေသော၊ ဟု ဘုရားဟောတော်မူသည်။

ကာယသံသဂ္ဂရာဂေန-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် မေထုန်မှီဝဲလိုသဖြင့်၎င်း, သုက်ကိုလွတ်စေလိုသောစိတ်ဖြင့်၎င်း မာတုဂါမကိုကိုင်သော်လည်း ကာယသံသဂ္ဂသံဃာဒိသိသ် မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

မနုဿိတ္ထိံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် တိရစ္ဆာန်မ, ဘီလူးမ, ပြိတ္တာမ, နတ်မိန်းမတို့ကို သုံးသပ်သော်လည်း သံဃာဒိသိသ်မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ ဒုက္ကဋ်မူကား သင့်၏ဟုမှတ်အပ်၏ ။

ဣတ္ထိသညီ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် လူမိန်းမဟုအမှတ်မရှိ၊ ယောက်ျား, တိရစ္ဆာန်ဟု အမှတ်ရှိ၍ သုံးသပ်သော်လည်း သံဃာဒိသိသ် မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ ဣတ္ထိသညီဟုသာမညဆိုသောကြောင့် မိန်းမသာမညကိုသာ လိုအပ်၏ ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား-လူမိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးသပ်သော်သာ သံဃာဒိသိသ်သင့်၏ ၊ ယောက်ျား, တိရစ္ဆာန် အစရှိသည်ဟု အမှတ်ရှိ၍ သုံးသပ်မူကား ထုလ္လစဉ်းသာ သင့်ကောင်းသော ကြောင့်တည်း၊ ထို့ကြောင့် မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌-ဣတ္ထိယာဝေမတိကဿ ပဏ္ဍကပုရိသ တိရစ္ဆာ နဂတ သညိဿစ ထုလ္လစ္စယံ။ ။ ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

ဥပက္ကမ္မ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် မာတုဂါမသည် သုံးသပ်သည်ရှိသော် ကိုယ်ကိုလှုပ်ခြင်းဖြင့် လုံ့လမပြုမူ၍ စိတ်ဖြင့်သာယာကာမျှဖြင့် အာပတ်မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ ထိုသို့ စိတ်ဖြင့်သာယာကာမျှဖြင့် အာပတ်မသင့်ဟူသည်၏အဖြစ်ကို အဘယ်ပါဌ်ကြောင့် သိရပါသနည်းဟူမူကား-ယော ဟိ သေဝနာဓိပ္ပါယော နိစ္စလေန ကာယေန ‌ကေဝလံ ဖဿံ ပဋိဝိဇာနာတိ သာဒိယတိအနုဘောတိ၊ တဿ စိတ္တုပ္ပါဒမတ္တေ အာပတ္တိယာ အဘာဝတော အနာပတ္တိ။ ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သိရသတည်း။ ]

[ ဤကာယသံသဂ္ဂ သံဃာဒိသိသ်၌ အင်္ဂါကား-လူမိန်းမဖြစ်ခြင်း, မိန်းမဟု အမှတ်ရှိခြင်း, မာတုဂါမကို သုံးသပ်ခြင်း၌တပ်ခြင်း, လုံ့လပြုခြင်း, သုံးသပ်ခြင်း၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့ကာယသံသဂ္ဂ သံဃာဒိသိသ်ကိုပြပြီး၍ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာ သံဃာဒိသိသ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဒုဋ္ဌုလ္လ။ ပ။ ဖုသေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၂။ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစဿာဒေန၊ မဂ္ဂံ ဝါရဗ္ဘ မေထုနံ။ ဩဘာသန္တော မနုဿိတ္ထိံ ၊ သုဏမာနံ ဂရုံ ဖုသေ။ ။

၁၂။ သုဏမာနံ၊ ကြားကောင်းသောအရပ်၌တည်သော။ [ တစ်နည်းကား။ ] သောတပဿာဒနှင့်ပြည့်စုံသော။ မနုဿိတ္ထိံ၊ လူမိန်းမကို။ မဂ္ဂံဝါ၊ ဝစ္စမဂ်, ပဿာဝမဂ်ကို၎င်း။ မေထုနံဝါ၊ မေထုန်ကို၎င်း။ အာရဗ္ဘ-ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစဿာဒေန၊ ရုန့်ရင်းသောစကားကို ဆိုခြင်း၌တပ်သဖြင့်။ ဩဘာသန္တော၊ သူတော်မဟုတ် သူယုတ်တို့၏ စကားကိုဆိုသော။ သမ‌ဏော၊ သည်။ ဂရုံ၊ သို့။ ဖုသေ၊ ၏ ။

[ သင်ကားနိမိတ်မရှိသော မိန်းမတည်း၊ နိမိတ်မျှသာရှိသော မိန်းမတည်း၊ သွေးမလာသောမိန်းမတည်း၊ အမြဲသွေးလာသော မိန်းမတည်း၊ သင်၏နိမိတ်ကား ရှည်သောမယ်နနှင့်တူသော အသားစွန်းရှိ၏ ၊ သင်ကားမိန်းမပဏ္ဍုက်တည်း၊ မိန်းမဥဘတောဗျည်းတည်း၊ ဤသို့ဆိုခြင်းသည် မဂ်ကိုရည်၍ ဆိုသည်မည်၏ ။

မေထုန်ဟူသောအလှူသည်မြတ်၏ ၊ မေထုန်ကိုသင်လှူပါလော့၊ မေထုန်ကိုလှူခြင်းငှါ ထိုက်၏၊ အဘယ်အခါ၌သင်၏အမိအဘတို့သည်ကြည်ပါကုန်လတ္တံ့နည်း၊ အဘယ်အခါ၌မေထုန်ကို ငါရပါအံ့နည်း၊ အသို့ပေးသည်ရှိသော် သင်၏လင်သင့်ကို ချစ်သနည်း၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်ဆိုခြင်းသည် မေထုန်ကိုရည်၍ဆိုသည်မည်၏ ။

ထိုသို့ မဂ်ကို၎င်း, မေထုန်ကို၎င်း ရည်၍ဆိုသော်လည်း မေထုန်ကို မှီဝဲလိုသဖြင့်၎င်း, ကာယသံသဂ္ဂကို ပြုလိုသဖြင့်၎င်း, ဆုံးမကံမြစ်လိုသဖြင့်၎င်း ဆိုသော် ဒုဋ္ဌုလ္လ-ဝါစာ သံဃာဒိသိသ်မသင့်၊ ရုန့်ရင်းသောစကားကိုဆိုခြင်း၌ သာယာသဖြင့်ဆိုသော်သင့်၏ဟု သိစေခြင်းငှါ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစဿာဒေနဟူသော တိသေသနကို ဆရာဆိုတော်မူသတည်း။

မနုဿိတ္ထိံ -ဟူသောပါဌ်ဖြင့် ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာကို ဆိုသော်လည်း လူမိန်းမအား ဆိုသော်သာ သံဃာဒိသိသ်သင့်၏ ၊ တိရစ္ဆာန်မ, နတ်မိန်းမတို့အား၎င်း, ယောက်ျားအား၎င်းဆိုသော် မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

သုဏမာနံ-ဟူသော ဝိသေသနဖြင့် ထိုသို့ လူမိန်းမအားဆိုသော်လည်း ဝေးသော မကြားကောင်းသောအရ့်၌ တည်သောမိန်းမအား၎င်း, ဘာသာကို မသိသော မိန်းမအား၎င်းဆိုသည်ရှိသော် သံဃာဒိသိသ် မသင့်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။ ]

[ ဤဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသံဃာဒိသိသ်၌အင်္ဂါကား-လူမိန်းမဖြစ်ခြင်း, မိန်းမဟု အမှတ်ရှိခြင်း, ရုန့်ရင်းသောစကားကိုဆိုခြင်း၌တပ်ခြင်း, ရုန့်ရင်းသော စကားကိုဆိုခြင်း, ထိုဆိုသောခဏ၌ သိလေခြင်း၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသံဃာဒိသိသ်ကိုပြပြီး၍ အတ္တကာမ သံဃာဒိသိသ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝဏ္ဏံ၊ ပ။ ဖုသေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၃။ ဝဏ္ဏံ ဝတွာတ္တနော ကာမ၊ ပါရိစရိယာယ မေထုနံ။ ဣတ္ထိံ မေထုနရာဂေန၊ ယာစမာနော ဂရုံ ဖုသေ။

၁၃။ အတ္တနော၊ မိမိအား။ [ ကိုလည်းဟူ။ ] ကာမပါရိစရိယာယ၊ မေထုန်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏ ။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဝတွာ၊ ၍။ မေထုနရာဂေန၊ မေထုန်၌ တပ်သဖြင့်။ ဣတ္ထိံ၊ လူမိန်းမကို။ မေထုနံ၊ ကို။ ယာစမာနော၊ တောင်းသော။ သမဏော၊ သည်။ ဂရုံ၊ သို့။ ဖုသေ၊ ၏ ။

[ မေထုန်ကိုတောင်းသည်ရှိသော် ရသည်ဖြစ်စေ, မရသည်ဖြစ်စေပမာဏမဟုတ်၊ တောင်းကာမျှဖြင့်ပင် သံဃာဒိသိသ်သင့်၏ဟု သိစေခြင်းငှါ ယာစမာနော ဟူသော ဝိသေသကို ဆရာဆိုတော်မူသတည်း၊ ဣတ္ထိံ ဟုသာမညသာဆိုသော်လည်း လူမိန်းမကိုသာလိုအပ်၏ ၊ ဘီလူးမ, ပြိတ္တာမ, တိရစ္ဆာန်မတို့ကိုမလိုအပ်၊ ထို့ကြောင့်ပဒဘာဇနီ၌။ ။ မာတုဂါမောနာမ မနုဿိတ္ထီ န ယက္ခိနီ နပေတီ နတိရစ္ဆာနဂတာ။ ဟူသောစကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤအတ္တကာမသံဃာဒိသိသ်၌ အင်္ဂါကား-လူမိန်းမဖြစ်ခြင်း, မိန်းမဟု အမှတ်ရှိခြင်း, မိမိ၌မေထုန်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်းဖြင့်တပ်ခြင်း, ထိုသို့တပ်ခြင်းဖြင့် မေထုန်ကိုတောင်းခြင်း, ထိုခဏ၌ မာတုဂါမသိလေခြင်း၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့အတ္တကာမ သံဃာဒိသိသ်ကိုပြပြီး၍ သဉ္စရိတ္တသံဃာဒိသိသ်ကို ပြတော်မူလို၍-သန္ဒေသံ။ ပ။ ဖုသေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၅။ သန္ဒေသံ ပဋိဂ္ဂဏှိတွာ၊ ပုရိသဿိတ္ထိယာ ပိ ဝါ။ ဝီမံသိတွာ ဟရံ ပစ္စာ၊ သမဏော ဂရုကံ ဖုသေ။ ။

၅။ ပုရိသဿပိဝါ၊ ယောက်ျား၏၎င်း။ ဣတ္ထိယာပိဝါ၊ မိန်းမ၏၎င်း။ သန္ဒေသံ၊ သတင်းစကားကို။ ပဋိဂ္ဂဏှိတွာ၊ ဝန်ခံ၍။ ဝီမံသိတွာ၊ စုံစမ်း၍။ ပစ္စာဟရံ-ပစ္စာဟရန္တော၊ တစ်ဖန်ဆောင်သော။ သမဏော၊ သည်။ ဂရုကံ၊ သို့။ ဖုသေ၊ ၏ ။

[ လင်မယားဖြစ်စေခြင်းငှါ ယောက်ျား၏၎င်း, မိန်းမ၏၎င်း သတင်းစကားကိုဆောင်၍ ‌ယောကျာ်းအား၎င်း, မိန်းမအား၎င်းကြားသောရဟန်းအား လင်မယားဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ အင်္ဂါသုံးပါးနှင့် သံဃာဒိသိသ်သင့်၏ ။ ]

[ ဤသဉ္စရိတ္တသံဃာဒိသိသ်၌ အင်္ဂါကား-ယောက်ျား၏၎င်း-မိန်းမ၏၎င်း သတင်းစကားကို ဝန်ခံခြင်း, သွား၍မိန်းမ၏၎င်း-‌ယောက်ျား၏၎င်း အလိုကိုစုံစမ်းခြင်း, တစ်ဖန်ပြန်၍ မိန်းမ၏၎င်း-ယောက်ျား၏၎င်း အလိုရှိသည် အလိုမရှိသည်၏အဖြစ်ကိုယောက်ျားအား၎င်း-မိန်းမအား၎င်းကြားခြင်း၊ ဤ၃-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့သဉ္စရိတ္တသံဃာဒိသိသ်ကိုပြပြီး၍ ဒုဋ္ဌဒေါသသံဃာဒိသိသ်ကို ပြတော်မူလို၍-စာဝေတု။ ပ။ ဖုသေ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၁၅။ စာဝေတုကာမော စောဒေန္တော၊ အမူလန္တိမဝတ္ထုနာ။ စောဒါပယံ ဝါ သမဏော၊ သုဏမာနံ ဂရုံ ဖုသေ။ ။

၁၅။ စာဝေတုကာမော၊ သာသနာ‌တော်မှ ရွေ့လျော့စေလိုသည်ဖြစ်၍။ သုဏမာနံ၊ ကြားကောင်းသောအရပ်၌တည်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ အမူလန္တိမဝတ္ထုနာ၊ မြင်ခြင်း, ကြားခြင်း, ရွံရှာခြင်း အရင်းမရှိသော ပါရာဇိကဝတ္ထုဖြင့်။ စောဒေန္တောဝါ၊ မိမိစောဒနာသော်၎င်း။ စောဒါပယန္တောဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုစောဒနာစေသော်၎င်း။ သမဏော၊ သည်။ ဂရုံ၊ သို့။ ဖုသေ၊ ၏ ။

[ စာဝေတုကာမော-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သာသနာတော်မှ ရွေ့လျော့ခြင်းကို အလိုမရှိမူ၍ အကျော်အစောမဲ့ ဖြစ်စေလို၍ စောဒနာသော်လည်း သံဃာဒိသိသ် မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

အမူလန္တိမ ဝတ္ထုနာ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် ပါရာဇိကဝတ္ထုကို လွန်ကျူး၍ ကျင့်သည်ကိုမိမိမြင်၍၎င်း, သူတစ်ပါးပြောသည်ကိုကြား၍၎င်း, အရိပ်အမြွက်ထင်သောကြောင့် ရွံရှာသောစိတ်ရှိ၍၎င်း စောဒနာသော်လည်း သံဃာဒိသိသ်မသင့်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။

သုဏမာနံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် ထိုစောဒနာသောစကားကို စောဒနာအပ်သော ရဟန်းမကြားသည်ရှိသော် သံဃာဒိသိသ် မသင့်ဟူသော အနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ။ ]

[ ဤပဌမ ဒုဋ္ဌဒေါသသံဃာဒိသိသ်၌ အင်္ဂါကား-စောဒနာအပ်သော ရဟန်း၌ စင်၏ဟု အမှတ်ရှိခြင်း, မြင်ခြင်း-ကြားခြင်း-ရွံရှာခြင်းအရင်းမရှိခြင်း, သာသနာတော်မှ ရွေ့လျော့စေခြင်းကိုအလိုရှိခြင်း, မိမိစောဒနာခြင်း-သူတစ်ပါးကိုစောဒနာစေခြင်း, ထိုစောဒနာသောခဏ၌ စောဒနာအပ်သောရဟန်းသိခြင်း၊ ဤ ၅-ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပဌမဒုဋ္ဌဒေါသ သံဃာ ဒိသိသ်ကို ပြပြီး၍ ဒုတိယဒုဋ္ဌဒေါသ သံဃာဒိသိသ်ကိုပြတော်မူလို၍-လေသ။ ပ။ ဖုသေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို ဆိုသတည်း။ ]

၁၆။ လေသမတ္တံ ဥပါဒါယ၊ အမူလန္တိမဝတ္ထုနာ။ စာဝေတုကာမော စောဒေန္တော၊ သုဏမာနံ ဂရုံ ဖုသေတိ။ ။

၁၆။ စာဝေတု ကာမော၊ သာသနာတော်မှ ရွေ့လျော့စေလိုသည်ဖြစ်၍။ လေသမတ္တံ၊ အမြွက်မျှကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ သုဏမာနံ၊ ကြားကောင်းသောအရပ်၌တည်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ အမူလန္တိမဝတ္ထုနာ၊ ဖြင့်။ စောဒေန္တောဝါ၊ ၎င်း။ စောဒါပယန္တောဝါ၊ ၎င်း။ သမဏော၊ သည်။ ဂရုံ၊ သို့။ ဖုသေ၊ ၏ ။

[ စောဒါပယန္တောကား-အောက်မှ လိုက်သည်၊ ဆိတ်ဖိုနှင့် ဆိတ်မပေါင်းဖော်ကြသည်ကိုမြင်၍ ဆိတ်ဖိုကိုရှင်ဒဗ္ဗပြု၍ ဆိတ်မကို ဘိက္ခုနီမပြု၍ ဒဗ္ဗသည် မေထုန် မှီဝဲသည်ဟု အရှင်ဒဗ္ဗထေရ်ကို မေတ္တိယဘုမ္မဇက ရဟန်းတို့ မေထုန်မှီဝဲခြင်းဟူသောအမြွက်ကိုစွဲ၍ စွပ်စွဲသကဲ့သို့သော စွပ်စွဲခြင်းသည် လေသမတ္တမုပါဒါယမည်၏ ၊ ပဌမဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်၌ သူတစ်ပါးပြော၍ ကြားခြင်းဖြင့်စွပ်စွဲသည်၊ ဒုတိယဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်၌ကား-မိမိတို့မြင်ခြင်းဖြင့် စွပ်စွဲသည်၊ [ ဤသည်လျှင် သိက္ခာပုဒ် နှစ်ပါးအထူးတည်း။ ]

[ ဤ ဒုတိယ ဒုဋ္ဌဒေါသ သံဃာဒိသိသ်၌ အင်္ဂါကား-ပဌမဒုဋ္ဌဒေါသ သံဃာဒိသိသ်၏ အင်္ဂါ ၅-ပါး၌ အမြွက်မျှကို စွဲလမ်းခြင်း-ဟူသော အင်္ဂါတစ်ပါးကိုထည့်၍ ခြောက်ပါးတည်း။ ]

ဂရုကာပတ္တိနိဒ္ဒေသ ပြီး၏ ။

၁၇။ ဝိကပ္ပနမဓိဋ္ဌာန၊ မကတွာ ကာလစီဝရံ။ ဒသာ‌ဟမတိမာပေတိ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။

၁၇‌။ ‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အကာလစီဝရံ၊ အခါမဟုတ်သည်၌ ဖြစ်သောသင်္ကန်းကို။ ဝိကပ္ပနဉ္စ၊ ဝိကပ္ပနာကို၎င်း။ အဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းကို၎င်း။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ ဒသာဟံ၊ ဆယ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ စွန့်ခြင်း ဝိနည်းကံရှိသော။ [ တစ်နည်းကား။ ] စွန့်အပ်သောဝတ္ထုရှိသော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ပါစိတ်အာပတ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏ ။

[ အတိက္ကမာပေတိ-ဟု ဆိုအပ်လျက် က္က-ကိုချေ၍ အတိမာပေတိ-ဟု ဆိုသတည်း။ ။ အကတွာကာလစီဝရံကို အကတွာ အကာလ စီဝရံဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ စသဒ္ဒါကား ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့် ကျေသတည်း၊ အချို့သောဆရာတို့ကား နိဿဂ္ဂိယံကို စွန့်ခြင်းရှေးရှိသောဟု အနက်ယောဇနာ၍ စွန့်မှသာ နိဿဂ္ဂိယသင့်သည်၊ မစွန့်ရသေးသည်ရှိသော် ဆယ်ရက်ကိုလွန်သော်လည်း နိဿဂ္ဂိမသင့်ဟု ဆိုကုန်၏ ၊ ထိုဆရာတို့၏စကားကို-ဒသာဟပရမံ အတိရေကစီဝရံ ဓာရေတဗ္ဗံ၊ တံ အတိက္ကာမယတော နိဿဂ္ဂိယံ။ ဟူသော ပါဠိနှင့် ဆန့်သောကြောင့် မယူအပ်။

ကထိန်မခင်းသည်ရှိသော် သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော်တစ်ရက်နေ့မှစ၍ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်တိုင်အောင် ဤတစ်လသည် ကာလမည်၏၊ ကထိန်ခင်းမူကား တပေါင်းလပြည့်တိုင်အောင် ဤငါးလသည် ကာလမည်၏ ၊ ဤမှတစ်ပါးသော လသည် အကာလမည်၏ ၊ ထိုအကာလ၌ ရသောသင်္ကန်းကို ဆယ်ရက်မလွန်မီ ဝိကပ္ပနာသော်လည်း ပြုအပ်၏ ၊ အဓိဋ္ဌာန်သော်လည်း တင်အပ်၏ ။

ဝိကပ္ပနာပြုဟန်ကား-ဤသို့တည်း၊ ဣမံစီဝရံ တုယှံ ဝိကပ္ပေမိ-ဟူ၍ ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ တစ်ယောက်သောရဟန်းအထံ၌ ဝိကပ္ပနာပြုလေ၊ ဝိကပ္ပနာပြုပြီးသော် တစ်ယောက်သော ရဟန်းသည်-မယှံ သန္တကံ ပရိဘုဉ္ဇဝါ ဝိဿဇ္ဇေဟိဝါ ယထာပစ္စယံ ကရောဟိ-ဟူ၍ ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ ဝိကပ္ပနာပြန်လေ၊ ပြန်ပြီးလျှင် သင်္ကန်းရှင်ကိုသင်္ကန်းပေးလေ။

အဓိဋ္ဌာန်တင်ဟန်ကား ဤသို့တည်း၊ ဟတ္ထပါသ် နှစ်တောင့်ထွာအတွင်း၌ သင်္ကန်းရှိသည်ဖြစ်အံ့၊ ဣမံစီဝရံ အဓိဋ္ဌာမိဟု တင်လေ၊ ဟတ္ထပါသ်နှစ်တောင့်ထွာမှ အပ၌ ရှိသည်ဖြစ်အံ့၊ ဧတံစီဝရံ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍တင်လေ၊ စီဝရသဒ္ဒါဖြင့် ပုဆိုးထည်, ဖျင် စသည်ကို ယူအပ်၏ ။

ဆယ်ရက်လွန်၍ နိဿဂ္ဂိသင့်သော သင်္ကန်းကိုကား ဤသို့စွန့်အပ်၏ ။ ။ ဣဒံ မေ ဘန္တေ စီဝရံ ဒသာဟာတိက္ကန္တံ နိဿဂ္ဂိယံ၊ ဣမာဟံ အာယသ္မတော နိဿဇ္ဇာမိ-ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ တစ်ယောက်သော ရဟန်းအထံ၌စွန့်လေ၊ စွန့်ပြီးလျှင်အာပတ်ကိုဒေသနာကြားလေ၊ ဒေသနာကြားပြီးလျှင် သင်္ကန်းကိုတစ်ယောက်သောရဟန်းသည်-ဣမာဟံ အာယသ္မတော ဒမ္မိ၊ ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ သင်္ကန်းရှင်ကိုပေးလေ၊ အငယ်အထံ၌ အကြီးစွန့်အံ့၊ ဣဒံ မေ အာဝုသော၊ ဟုဆိုလေ။ ]

[ ဤသို့လျှင် ဒသာဟာတိက္ကန္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ စိဝရဝိပ္ပဝါသနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဘိက္ခု။ ပ။ ဝိနာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၈။ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာညတြ၊ တိစီဝရမဓိဋ္ဌိတံ။ ဧကာဟမတိမာပေတိ၊ နိဿဂ္ဂိသမယံ ဝိနာ။ ။

၁၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဓိဋ္ဌိတံ၊ အမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်ပြီးသော။ တိစီဝရံ၊ သုံးထည်သောသင်္ကန်းကို။ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာ၊ သမ္မုတိကိုရပြီးသော ရဟန်းကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ သမယံ၊ အခါကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဧကာဟံ၊ တစ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ စွန့်ခြင်းဝိနည်းကံရှိသော။ [ တစ်နည်းကား။ ] စွန့်အပ်သော ဝတ္ထုရှိသော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဂိလာနဿ စီဝရဝိပ္ပဝါသံ ဝသိတုံ-ဟူ၍ဘုရားဟောတော်မူခြင်းကြောင့် သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်ကို မဆောင်နိုင်သောရဟန်းအား သံဃာသည် အပလောကနကံ ဖြင့်၎င်း, ဉတ္တိ ဒုတိယကံဖြင့်၎င်း သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်နှင့်ကင်း၍ နေခြင်းငှါ သမုတ်သောရဟန်းသည် ဘိက္ခုသမ္မုတိ မည်၏ ။

တိစီဝရံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်ကိုယူအပ်၏ ၊ သုံးထည်လုံးကို မယူအပ်၊ ထို့ကြောင့် သုံးထည်သော သင်္ကန်းတို့တွင် တစ်ထည်ထည်သော သင်္ကန်းကိုလည်း တစ်ရက်ကိုမျှ မလွန်စေအပ်၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

တိစီဝရေနာတိ အဓိဋ္ဌိတေသု တီသု စီဝရေသု ယေနကေနစိ ဧကေန ဝိပ္ပဝုတ္တောပိ တိစီဝရေန ဝိပ္ပဝုတ္ထော ဟောတိ၊ ဟူသောစကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။

တစ်ရက်မလွန်စေအပ်ဟူသည် သင်္ကန်းနှင့် ဟတ္ထပါသ်ကင်း၍ အရုဏ်ကိုမတက်စေအပ်ဟူလိုသတည်း၊ ဤသို့သင်္ကန်းနှင့်ဟတ္ထပါသ်ကင်း၍ အရုဏ်ကိုမတက်စေအပ်ဟူသော စကားကိုလည်း တိစီဝရိက်အမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်၍ သုံးဆောင်သောသင်္ကန်းကိုရည်၍ ဆိုအပ်သတည်း၊ ပရိက္ခာရစောဠ အဓိဋ္ဌာန်တင်၍ သုံးဆောင်မူကား ညဉ့်ကင်းသော်လည်း နိဿဂ္ဂိ မသင့်၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

ပရိက္ခာရစောဠံနာမ ပါဋိယေက္ကံ နိဓာနမုခမေတံ တိစီဝရံ ပရိက္ခာရစောဠန္တိ အဓိဋ္ဌဟိတွာ ပရိဘုဉ္ဇိတုံ ဝဋ္ဋတိ။ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

ဤသိက္ခာပုဒ်၌ကား-ဣဒံ မေဘန္တေ စီဝရံ ရတ္တိဝိပ္ပဝုတ္ထံ အညတြ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာ နိဿဂ္ဂိယံ၊ ဣမာဟံ အာယသ္မတော နိဿဇ္ဇာမိ-ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ စွန့်လေ။ ]

[ ဤသို့စီဝရဝိပ္ပဝုတ္ထနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ပုရာဏစီဝရဓောဝါပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-အညာတိကာ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၁၉။ အညာတိကာ ဘိက္ခုနိယာ၊ ပုရာဏစီဝရံ ပန။ ဓောဝါပေတိ ရဇာပေတိ၊ အာ‌ကောဋာပေတိ တံ သိယာ။ ။

၁၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အညာတိကာယ၊ အဆွေမတော်သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမိန်းမကို။ ပုရာဏစီဝရံ၊ ဝတ်ရုံပြီးသောသင်္ကန်းကို။ ဓောဝါပေတိဝါ၊ ဖွပ်မူလည်းဖွပ်စေအံ့။ ရဇာပေတိဝါ၊ ဆိုးမူလည်းဆိုးစေအံ့။ အာကောဋာပေတိဝါ၊ နယ်မူလည်းနယ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နိဿဂ္ဂိယံ, ပါစိတ္တိယံ၊ ဤနှစ်ပုဒ်ကား အောက်ဂါထာမှလိုက်သတည်း၊ ပုရာဏစီဝရံ ဟုဆိုအပ်သော်လည်း ဟောင်းမြင်းလေပြီးသော သင်္ကန်းကိုသာ မယူအပ်၊ တစ်ကြိမ်မျှဝတ်ရုံပြီးသောသင်္ကန်းကိုပင်ယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-ပုရာဏစီဝရံနာမ သကိံ နိဝတ္ထံပိ သကိံ ပါရုတံပိ-ဟူသော စကားကို ဆိုသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပုရာဏဓောဝါပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ စီဝရာဒါန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အညာတိကာ။ ပ။ မုဒီရိတံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၀။ အညာတိက ဘိက္ခုနိယာ၊ ဟတ္ထတော ကိဉ္စိမူလကံ။ အဒတွာ စီဝရာဒါနေ၊ နိဿဂ္ဂိယ မုဒီရိတံ။ ။

၂၀။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ မူလကံ၊ အဘိုးကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ အညာတိကာယ၊ ‌ သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏ ။ ဟတ္ထတော၊ လက်မှ။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏ ။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ စီဝရာဒါနေ၊ သင်္ကန်းကိုယူခြင်းကြောင့်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏ ။ [ စီဝရံဂဏှာတိကား-ထည့်သတည်း။ ]

[ တစ်နည်းကား။ ] ကိဉ္စိ၊ သော။ မူလကံ၊ ကို။ အဒတွာ၊ ၍။ အညာတိကာယ၊ သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏ ။ ဟတ္ထတော၊ မှ။ စီဝရာဒါနေ၊ သင်္ကန်းကိုယူခြင်းကြောင့်။ ဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ ‌ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ [ ဘဂဝတာကား-ကတ္တားထည့်သတည်း။ ]

[ ဤသို့ စီဝရာဒါနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ စီဝရဝိညာပနနိဿဂ္ဂိ ပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အပ္ပဝါရိတ။ ပတံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၁။ အပ္ပဝါရိတမညာတိံ ၊ ဝိညာပေန္တဿ စီဝရံ။ အညတြ သမယာ တဿ၊ နိဿဂ္ဂိယ မုဒီရိတံ။ ။

၂၁။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အပ္ပဝါရိတံ၊ မဖိတ်သော။ အညာတိံ၊ အဆွေမတော်သောသူကို။ စီဝရံ၊ ကို။ ဝိညာပေတိ၊ တောင်းအံ့။ သမယာ၊ သင်္ကန်းပျောက်သောအခါကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ ဝိညာပေန္တဿ၊ တောင်းသော။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ [ တစ်နည်းကား။ ] သမယာ၊ ကို။ အညတြ၊ ၍။ အပ္ပဝါရိတံ၊ သော။ အညာတိံ၊ ကို။ ဝိညာပေန္တဿ၊ သော။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ သင်္ကန်းကိုခိုးသူလု၍၎င်း, ရေ၌မျော၍၎င်း, တစ်စုံတစ်ခုသောအကြောင်းကြောင့် ပျောက်ပျက်၍၎င်း ဝတ်စရာမရှိသောအခါကို သမယဟု ယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-တတ္ထာယံ သမယော အစ္ဆိန္နစီဝရောဝါ ဟောတိ နဋ္ဌစီဝရောဝါ၊ အယံ တတ္ထ သမယော-ဟု ဆိုအပ်သတည်း။ ]

[ ဤသို့ စီဝရဝိညာပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ရူပိယ ပဋိဂ္ဂဟဏနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ရဇတံ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၂။ ရဇတံ ဇာတရူပံ ဝါ၊ မာသကံ ဝါ ကဟာပဏံ။ ဂဏှေယျ ဝါ ဂဏှာပေယျ၊ နိဿဂ္ဂိ သာဒိယေယျ ဝါ။ ။

၂၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ရဇတံဝါ၊ ငွေကို၎င်း။ ဇာတရူပံဝါ၊ ရွှေကို၎င်း။ မာသကံဝါ၊ ပဲရုပ်ကို၎င်း။ ကာဟာပဏံဝါ၊ အသပြာကို၎င်း။ ဂဏှေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းခံအံ့။ ဂဏှာပေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးမူလည်း ခံစေငြားအံ့။ သာဒိယေယျဝါ၊ အနီး၌ထားသော ဥစ္စာကိုမူလည်း သာယာအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ မတ်စေ့, ကျပ်စေ့ကို ကဲ့သို့ပြု၍ ရောင်းဝယ်သောဝတ္ထုသည် မာသကမည်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ရူပိယပဋိဂ္ဂဟဏ နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ရူပိယ ပရိဝတ္တန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်, ကပဝိက္ကယနိဿဂ္ဂိပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ပရိဝတ္တေယျ။ ပ။ ကေ။ ။ ဟူ‌သော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၂၃။ ပရိဝတ္တေယျ နိဿဂ္ဂိ၊ ရဇတာဒိ စတုဗ္ဗိဓံ။ ကပ္ပိယံ ကပ္ပိယေနာပိ၊ ဌပေတွာ သဟဓမ္မိကေ။ ။

၂၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ရဇတာဒိစတုဗ္ဗိဓံ၊ ငွေအစရှိသော လေးပါးအပြားရှိသော အကပ္ပိယဝတ္ထုကို။ ပရိဝတ္တေယျ၊ ဖလယ်ငြားအံ့။ [ ရောင်းဝယ်အံ့လည်းဟူ။ ] ကပ္ပိယံ၊ အပ်သောပုဆိုးအစရှိသောဝတ္ထုကို။ ကပ္ပိယေနာပိ၊ သပိတ်အစရှိသော ကပ္ပိယဝတ္ထုဖြင့်မူလည်း။ သဟဓမ္မိကေ၊ သီတင်းသုံးဖော်ငါးယောက်တို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ ပရိဝတ္တေယျ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ရဇတာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဇာတရူပ, မာသက, ကဟာပဏ ဤသုံးပါးကိုယူလေ၊ ပုဆိုးအစရှိသော အပ်သောဝတ္ထုဖြင့် သပိတ်, သားရေနယ်အစရှိသော အပ်သောဝတ္ထုကို ဤဝတ္ထုကိုယူ၍ ဤဝတ္ထုကိုပေးလော့၊ ဤဝတ္ထုနှင့် ဤဝတ္ထုကိုလဲကြအံ့၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ဆို၍သာမလဲ, မဖလယ်အပ်သည်၊ ငါ၌ ဤဝတ္ထုရှိ၏ ဤဝတ္ထုကိုငါအလိုမရှိပါ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ဆို၍မူကား ‌ဖလယ်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ရူပိယပရိဝတ္တန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်, ကယဝိက္ကယနိဿဂ္ဂိပါစိတ်တို့ကိုပြပြီး၍ ဒသာဟာတိက္ကန္တ ပတ္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝိကပ္ပန။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၄။ ဝိကပ္ပနမဓိဋ္ဌာန၊ မကတွာန ပမာဏိကံ။ ဒသာဟမတိမာပေတိ၊ ပတ္တံ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။

၂၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပမာဏိကံ၊ ပမာဏနှင့်ယှဉ်သော။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဝိကပ္ပနဉ္စ၊ ဝိကပ္ပနာကို၎င်း။ အဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ အဓိဋ္ဌာန်ကို၎င်း။ အကတွာန၊ မပြုမူ၍။ ဒသာဟံ၊ ဆယ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ ‌ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သပိတ်ကို ဝိကပ္ပနာပြုခြင်း, အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းကို သင်္ကန်း၌ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းကို မှီ၍သိလေ၊ စီဝရံအရာ၌ ပတ္တံဟု ဆိုသည်သာထူးသည်။

ပမာဏိကသပိတ်ဟူသည်ကား-ကြီးသော အပိုင်းအခြားအားဖြင့် ဟောင်းလေပြီးသော သလေးဆန်ရင်း တစ်စရွတ်ဖြင့် ချက်သောဆွမ်း, ထိုဆွမ်း၏ လေးဘိို့တစ်ဘို့ကို လက်ဖြင့်ယူကောင်းသော ပဲနောက်ဟင်း, အဆုံးစွန်သောဆွမ်းလုပ်အားလောက်သော ငါး-အမဲအစရှိသော စားဘွယ်၊ ဤသုံးပါးကိုသပိတ်၌ ထည့်သည်ရှိသော် အောက်အနားရေးနှင့် ထပ်မျှရှိသော သပိတ်သည် ပမာဏိကသပိတ်မည်၏ ။

ငယ်သောအပိုင်းအခြားအားဖြင့်ကား-ဟောင်းလေပြီးသော သလေးဆန်ရင်းတစ်ပြည်ချက်သောဆွမ်း, ထိုဆွမ်း၏ လေးဘို့တစ်ဘို့သော လက်ဖြင့်ယူကောင်းသော ပဲနောက်ဟင်း, အဆုံးစွန်သောဆွမ်းလုပ်အား ‌လောက်သော ငါး-အမဲ အစရှိသော စားဘွယ်၊ ဤသုံးပါးကိုထည့်သည်ရှိသော် အောက်အနားရေးနှင့် ထပ်မျှရှိသော သပိတ်သည် ပမာဏိက သပိတ်မည်၏ ။

ထိုသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော သပိတ်ထက်ကြီးသောသပိတ်, ထိုသို့ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော သပိတ်အောက် ငယ်သောသပိတ်ကား ပမာဏိကသပိတ်မမည်၊ ဆယ်ရက်ကိုပင်လွန်စေသော်လည်းနိဿဂ္ဂိမသင့်၊ ပမာဏနှင့်ယှဉ်သောသပိတ်ကိုလည်း မြေသပိတ်ကို နှစ်ကြိမ်, သံသပိတ်ကိုငါးကြိမ်ဖုတ်မှ အဓိဋ္ဌာန်လောက်၏ ၊ ဝိကပ္ပနာလည်း‌လောက်၏ ၊ မဖုတ်သောသပိတ်ကား မလောက်၊ ထို့ကြောင့် မဖုတ်ရသေးသောသပိတ်ကို ဆယ်ရက်လွန်စေသော်လည်း နိဿဂ္ဂိမသင့်ဟု မှတ်အပ်၏အဘယ်ပါဌ်ကြောင့် သိရအံ့နည်းဟူမူကား-သစေ ဧကောပိ ပါကော ဦနော ဟောတိ၊ ကာကဏိကမတ္တံပိ မူလံ အဒိန္နံ၊ နေဝ အဓိဋ္ဌာနူပဂေါ၊ နဝိကပ္ပနူပဂေါ-ဟူသောသမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာပါဌ်ကြောင့် သိရသတည်း။ ]

[ ဤသို့ဒသာဟာတိက္ကမန ပတ္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ဦနပဉ္စဗန္ဓနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ပဉ္စဗန္ဓနတော။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၅။ ပဉ္စဗန္ဓနတော ဦန၊ ပတ္တေ သတိ ပရံ ပန။ ဝိညာပေတိ နဝံ ပတ္တံ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။

၂၅။ ‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပဉ္စဗန္ဓနတော၊ ငါးဘွဲ့အောက်။ ဦနပတ္တေ၊ ယုတ်သော သပိတ်သည်။ သတိ၊ ရှိလျက်။ ပရံ၊ တစ်ပါးသော။ နဝံ၊ တစ်ပါးဖြစ်သော။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဝိညာပေတိ၊ တောင်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပရံ ပန၌ ပနသဒ္ဒါကား ပဒပူရဏတည်း၊ အနက်မရှိ၊ အောက်အနားရေးမှစ၍ လက်နှစ်သစ် နှစ်သစ်ခြားဘွဲ့၍ ငါးဘွဲ့မပြည့်သေးသည်ရှိသော် တစ်ပါးသောသပိတ်ကို မတောင်းအပ်၊ ငါးဘွဲ့ပြည့်မူကား တောင်းအပ်၏ ၊ ထိုသို့မတောင်းအပ်ဟူသော စကားကိုလည်း သံဃာအား ဖိတ်ရာ၌မတောင်းအပ်သည်ကိုသာရည်၍ဆိုတော်မူသည်၊ မိမိအားဖိတ်ရာ၌၎င်း, အဆွေတော်သောသူ၌၎င်း အလိုရှိတိုင်းတောင်းအပ်၏ ၊ အဘယ့်ကြောင့် သိရပါအံ့နည်းဟူမူကား-သံဃဝသေန ပဝါရိတဋ္ဌာနေ ပဉ္စဗန္ဓနေနေဝ ဝဋ္ဋတိ၊ ပုဂ္ဂလဝသေန ပဝိရိတဋ္ဌာနေ ဦနပဉ္စဗန္ဓနေနာပိ ဝဋ္ဋတိ-ဟူသောပါဌ်ကြောင့်သိရသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ဦနပဉ္စဗန္ဓနပတ္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ သတ္တာဟာတိက္ကမနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ပဋိဂ္ဂဟေတွာ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၆။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ဘုဉ္ဇန္တော၊ သပ္ပိတေလာဒိကံ ပန။ သတ္တာဟမတိမာပေတိ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။

၂၆။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သပ္ပိတေလာဒိကံ၊ ထောပတ်, ဆီအစရှိသည်ကို။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသည်ရှိသော်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနစ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေ၏ ။ [ တစ်နည်းကား။ ] သပ္ပိတေလာဒိကံ၊ ထောပတ်နှင့် ရောသော ဆီအစရှိသည်ကို။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသော။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သတ္တာဟံ၊ ကို။ အတိမာပေတိ၊ အံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သပ္ပိတေလာဒိကံပန၌ ပနသဒ္ဒါကား ပဒပူရဏသာတည်း၊ အနက်မရှိ၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဆီဦး, ပျား, တင်လဲ၊ ဤသုံးပါးကို ယူလေ။ ]

[ ဤသို့ သတ္တာဟာတိက္ကမန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ စီဝရအစ္ဆိန္ဒနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဘိက္ခုဿ။ ပ။ ပိဝါ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၇။ ဘိက္ခုဿ စီဝရံ ဒတွာ၊ အစ္ဆိန္ဒန္တဿ တံ ပုန။ သကသညာယ နိဿဂ္ဂိ၊ အစ္ဆိန္ဒာပယတော ပိ ဝါ။ ။

၂၇။ ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းတစ်ယောက်အား။ စီဝရံ၊ ကို။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ တံ၊ ထိုသင်္ကန်းကို။ သကသညာယ၊ မိမိဥစ္စာဟူသောအမှတ်ဖြင့်။ အစ္ဆိန္ဒန္တဿဝါ၊ မိမိလုယက်သော ရဟန်းအား၎င်း။ အစ္ဆိန္ဒာပယတောပိဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုလုစေသော ရဟန်းအား၎င်း။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ စီဝရအစ္ဆိန္ဒနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ စီဝရဝါယာပနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အပ္ပဝါရိတေ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၂၈။ အပ္ပဝါရိတမညာတိံ ၊ သုတ္တံ ယာစိယ စီဝရံ။ ဝါယာပေန္တဿ နိဿဂ္ဂိ ၊ ဝိနာ ဉာတိပ္ပဝါရိတေ။ ။

၂၈။ အပ္ပဝါရိတံ၊ ‌သော။ အညာတိံ၊ အဆွေမတော်သောသူကို။ သုတ္တံ၊ ချည်ကို။ ယာစိယ၊ တောင်း၍။ ဉာတိပ္ပဝါရိတေ၊ အဆွေတော်သောသူ, ဖိတ်သောသူတို့ကို။ ဝိနာ၊ ၍။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဝါယာပေန္တဿ၊ ရက်စေသောရဟန်းအား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ စီဝရဝါယာပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ လာဘပရိဏာမန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဇာနန္တော။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၂၉။ ဇာနန္တော ဘိက္ခုသံဃဿ၊ လာဘံ ပရိဏတံ ပန။ အတ္တနော ပရိဏာမေတိ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာတိ။ ။

၂၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ သံဃဿ၊ အား။ ပရိဏတံ၊ ညွှတ်လေပြီးသော။ လာဘံ၊ လာဘ်ကို။ အတ္တနော၊ မိမိအား။ [ မိမိသို့လည်းဟူ။ ] ပရိဏာမေတိ၊ ညွတ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

နိဿဂ္ဂိယနိဒ္ဒေသပြီး၏ ။

၃၀။ သမ္ပဇာနမုသာဝါဒေ၊ ပါစိတ္တိယ မုဒီရိတံ။ ဘိက္ခုဉ္စ ဩမသန္တဿ၊ ပေသုညဟရဏေ ပိ စ။ ။

၃၀။ သမ္ပဇာန မုသာဝါဒေ၊ သိလျက် ပျက်စကားကို ဆိုခြင်းကြောင့်။ [ သိလျက်ချွတ်ယွင်းသောစကားကို ဆိုခြင်းကြောင့်လည်းဟူ။ ] ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ ဘိက္ခုနော၊ အား။ [ ရဟန်းကိုလည်းဟူ။ ] ဩမသန္တဿ၊ ဆဲရေးသောရဟန်းအား။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ ပေသုညဟရဏေပိစ၊ ကုန်းတိုက်သောစကားကိုဆောင်ခြင်းကြောင့်လည်း။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ဤသို့မုသာဝါဒပါစိတ်အစရှိသော သုံးပါးကိုပြပြီး၍ ပဒသောဓမ္မပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဌပေတွာ။ ပ။ တံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၃၁။ ဌပေတွာ ဘိက္ခုနိံ ဘိက္ခုံ၊ အညေန ပိဋကတ္တယံ။ ပဒသော ဓမ္မံ ဘဏန္တဿ၊ ပါစိတ္တိယ မုဒီရိတံ။ ။

၃၁။ ဘိက္ခုနိစ္စ၊ ရဟန်းမိန်းမကို၎င်း။ ဘိက္ခုဉ္စ၊ ရဟန်း‌ယောက်ျားကို၎င်း။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အညေန၊ တစ်ပါးသောလူ, သာမဏေနှင့်။ [ သဒ္ဓိံ ၊ ထည့်ပါ။ ] သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ပိဋကတ္တယံ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ပဒသော၊ ပုဒ်ပြိုင်။ ဘဏန္တဿ၊ သင်သောရဟန်းအား။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ပိဋကတ္တယံ-ဟူ၍ ဆိုသောကြောင့် ဘုရားဟောတော်မူသော ပါဠိတော်ကိုသာ ပုဒ်ပြိုင်မသင်အပ်၊ သာဝကတို့ဟောသောတရားကိုကား သင်အပ်၏ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ လူ, သာမဏေနှင့် ပုဒ်ပြိုင်မသင်အပ်၊ လူ, သမဏေနှင့် တကွ ပုဒ်ပြိုင်၍ စာသင်သော်၎င်း, တကွသရဇ္ဈာယ်သော်၎င်း, လေ့လာသောကျမ်းတို့ကို လူ, သာမဏေနှင့် ပုဒ်ပြိုင်ရွတ်သော်၎င်း အာပတ်မသင့်၊ ထို့ကြောင့်အနာပတ္တိဝါရ၌-အနာပတ္တိ ဧကတော ဥဒ္ဒိသာပေန္တော ဧကတော သဇ္ဈာယံ ကရောန္တောယေဘုယျေန ပဂုဏံ ဂန္ထံ ဘဏန္တံ ဩပါ‌တေတိ၊ ဩသာရေန္တံ ဩပါတေတိ-ဟု ဟောတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပဒသောဓမ္မပါစိတ်ကို ပြတော်မူပြီး၍ ပဌမသဟသေယျပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အနုပ။ ပ။ ပုန။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၃၂။ အနုပသမ္ပန္နေနေဝ၊ သယိတွာန တိရတ္တိယံ။ ပါစိတ္တိ သဟသေယျာယ၊ စတုတ္ထတ္ထင်္ဂတေ ပုန။ ။

၃၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အနုပသမ္ပန္နေနေဝ၊ လူ, သာမဏေနှင့်သာလျှင်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ တိရတ္တိယံ၊ သုံးညဉ့်ပတ်လုံး။ သယိတွာန၊ တစ်မိုးတစ်ရံတည်းသော ကျောင်း၌အိပ်ပြီး၍။ စတုတ္ထေ၊ လေးရက်မြောက်သောနေ့၌။ အတ္ထင်္ဂတေ၊ နေဝင်သည်ရှိသော်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ သယတိ၊ အိပ်ပြန်၏ ။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ သဟသေယျာယ၊ လူ, သာမဏေနှင့်တကွ သုံးညဉ့်ထက်အလွန် တစ်မိုးတစ်ရံတည်းသောကျောင်း၌ အိပ်ခြင်းကြောင့်။ ပါစိတ္တိယံ၊ ပါစိတ်အာပတ်ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ စတုတ္ထတ္ထင်္ဂတေကို စတ္ထတုအေတ္ထင်္ဂတေပုဒ်ဖြတ်။ ]

[ ဤသို့ ပဌမသဟသေယျစိတ်ကို ပြပြီး၍ ဒုတိယ သဟသေယျပါစိတ်, ဆပ္ပဒုတ္တရိဓမ္မဒေသနာပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဣတ္ထိယာ။ ပ။ ရိ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၃၃။ ဣတ္ထိယာ ဧကရတ္တိမ္ပိ၊ သေယျံ ကပ္ပယကော ပိ ဝါ။ ‌ဒေသေန္တဿ ဝိနာ ဝိညုံ၊ ဓမ္မဉ္စ ဆပ္ပဒုတ္တရိ။ ။

၃၃။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဧကရတ္တိမ္ပိ၊ တစ်ညဉ့်မျှလည်း။ သေယျံ၊ တစ်မိုးတစ်ရံတည်းသော ကျောင်း၌အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပယတောပိဝါ၊ ပြုသောရဟန်းအား၎င်း။ ဝိညုံ၊ သိကြားလိမ်မာသောယောက်ျားကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဣတ္ထိယာ၊ အား။ ဆပ္ပဒုတ္တရိ၊ ခြောက်ပုဒ်ထက်အလွန်။ ဓမ္မံ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံဖြစ်သောတရားကို။ ဒေသေန္တဿပိဝါ၊ ဟောသောရဟန်းအား၎င်း။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ဆပ္ပဒုတ္တရိ၌ ရှစ်လုံး ရှစ်လုံးကိုတစ်ပုဒ်ယူလေ၊ ဝိညုံ၏အရကိုသူငယ်ပင်ဖြစ်သော်လည်း တရားကိုနာခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သောသူကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဆပ္ပဒုတ္တရိဓမ္မဒေသနာပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစန ပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဒုဋ္ဌုလ္လံ။ ပ။ တံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၃၄။ ဒုဋ္ဌုလ္လံ ဘိက္ခုနော ဝဇ္ဇံ၊ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာ ဝိနာ။ အဘိက္ခုနော ဝဒန္တဿ၊ ပါစိတ္တိယ မုဒီရိတံ။ ။

၃၄။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းတစ်ယောက်၏ ။ ဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ရုန့်ရင်းသော။ ဝဇ္ဇံ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်ကို။ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာ၊ သမ္မုတိရသောရဟန်းကို။ ဝိနာ၊ ၍။ အဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းမှတစ်ပါးသောသူအား။ ဝဒန္တဿ၊ ပြောသောရဟန်းအား။ [ ကြားသောရဟန်းအားလည်းဟူ။ ] ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ဒုဋ္ဌုလ္လံ ဝဇ္ဇံ ၏အရကို သံဃာဒိသိသ်တေရသကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ပထဝီခဏနပါစိတ်, ဘူတဂါမပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ခဏေယျဝါ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၃၅။ ခနေယျ ဝါ ခနာပေယျ၊ ပထဝိဉ္စ အကပ္ပိယံ။ ဘူတဂါမံ ဝိကောပေယျ၊ တဿ ပါစိတ္တိယံ သိယာ။ ။

၃၅။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော။ ပထဝိဉ္စ၊ မြေကိုလည်း။ ခနေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းတူးအံ့။ ခနာပေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုမူလည်း တူးစေအံ့။ ဘူတဂါမဉ္စ၊ မြက်, သစ်ပင်ကိုလည်း။ ဝိကောပေယျ၊ ဖျက်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အကပ္ပိယမြေဟူသည်ကား-သက်သက်သော မြေ, နည်းသော ကျောက်ရှိသောမြေ, နည်းသောသဲရှိသောမြေ, မီးမလောင်သောမြေ, မိုးလေးလအောက် မိုးမစွတ်သောမြေစု၊ ဤမြေတို့သည် အကပ္ပိယမြေမည်၏ ။ ]

[ ဤသို့ပထဝီခဏန, ဘူတဂါမပါစိတ်တို့ကိုပြပြီး၍ ပဌမသေနာသနပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အဇ္ဈောကာသေ။ ပ။ ကံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၃၆။ အဇ္ဈောကာသေ တု မဉ္စာဒိံ ၊ ကတွာ သန္ထရဏာဒိကံ။ သံဃိကံ ယာတိ ပါစိတ္တိ၊ အကတွာ ပုစ္ဆနာဒိကံ။ ။

၃၆။ ‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဇ္ဈောကာသေ၊ လွင်တီးခေါင်၌။ သံဃိကံ၊ သံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော။ မဉ္စာဒိံ၊ ညောင်စောင်းအစရှိသည်ကို။ သန္ထရဏာဒိကံ၊ မိမိခင်းခြင်းအစရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အာပုစ္ဆနာဒိကံ၊ မိမိပန်ခြင်းအစရှိသည်ကို။ အကတွာ၊ ၍။ ယာတိ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အကတွာပုစ္ဆနာဒိကံကို အကတွာ အာပုစ္ဆနာဒိကံ-ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ တုသဒ္ဒါကားပဒပူရဏမျှသာတည်း၊ အနက်မရှိ၊ မဉ္စာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အင်းပျဉ်, ဘုံလျှို, ကပ်ကျစ်နေရာတို့ကိုယူလေ၊ သန္ထရဏာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သူတစ်ပါးကို ခင်းစေခြင်းကိုယူလေ၊ အာပုစ္ဆနာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်သူတစ်ပါးကို ပန်စေခြင်းကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ပဌမသေနာသနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ဒုတိယသေနာသနပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-သံဃိကာ။ ပ။ တဿပိ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၃၇။ သံဃိကာဝသထေ ‌‌‌သေယျံ၊ ကတွာ သန္ထရဏာဒိကံ။ အကတွာ ပုစ္ဆနာဒိံ ယော၊ ယာတိ ပါစိတ္တိ တဿ ပိ။ ။

၃၇။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သံဃိကာဝသထေ၊ သံဃိကကျောင်း၌။ သေယျံ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသောအိပ်ရာကို။ သန္ထရဏာဒိကံ၊ မိမိခင်းခြင်းအစရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အာပုစ္ဆနာဒိံ၊ မိမိပန်ခြင်းအစရှိသည်ကို။ အကတွာ၊ ၍။ ယာတိ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သေယျံ၏ အရကို ဘုံလျှို, ပုဆိုးနွမ်းဖြင့်ပြုသောအခင်း, အပြေအပြစ်ပြုသောမြေ၏အထက်၌ ခင်းသောအခင်း, မြေအခင်း, သင်အစရှိသည်ဖြင့်ပြုသောဖျာ, သားရေအခင်း, နိသီဒိုင်, ကော်ဇော အစရှိသောခင်းနှီး, မြက်ဖြင့်ပြုသော အခင်း, သစ်ရွက်ဖြင့်ပြုသော အခင်း၊ ဤဆယ်ပါးအပြားရှိသော အခင်းကိုယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-

သေယျံနာမဘိသိ, စိမိလိကာ, ဥတ္တရတ္ထဏံ, ဘူမတ္ထရဏံ, တဋ္ဋိကာ, စမ္မခဏ္ဍော, နိသီဒနံ, ပစ္စတ္ထရဏံ, တိဏသန္ထာရော, ပဏ္ဏသန္ထာရော-ဟုဆိုသတည်း။ ]

[ ဒုတိယသေနာသနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ သပ္ပါဏကပါစိတ်, စီဝရဒါနပါစိတ်, စီဝရသိဗ္ဗနပါစိတ်, အနတိရိတ္တဘောဇနပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဇာနံ ။ ပ။ ဘုဉ္ဇတော။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၃၉။ စီဝရံ ဒေတိ ပါစိတ္တိ၊ စီဝရံ သိဗ္ဗတော ပိ ဝါ။ အတိရိတ္တံ အကာရေတွာ၊ ပဝါရေတွာန ဘုဉ္ဇတော။ ။

၃၈-၃၉။ သပ္ပါဏကံ၊ ပိုးရှိသော။ ‌ တောယံ၊ ရေကို။ ဇာနံ-ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ ပရိဘုဉ္ဇယေ၊ သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့်။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အညာတိကာ၊ သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ အား။ ပရိဝတ္တကံ၊ ဖလယ်ကြသည်ကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ စီဝရံ၊ ကို။ ဒေတိ၊ ပေးအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ အညာတိကာ၊ သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏ ။ စီဝရံ၊ ကို။ သိဗ္ဗတောပိဝါ၊ ချုပ်သောရဟန်းအားလည်း။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ပဝါရေတွာန၊ မြစ်ပြီး၍။ [ ပဝါရိတ်သင့်ပြီး၍လည်းဟူ။ ] အတိရိတ္တံ၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံကို။ အကာရေတွာ၊ မပြုစေမူ၍။ ယာဝကာလိကဘောဇနံ၊ ယာဝကာလိကဘောဇဉ်ကို။ [ ဤကား ကံထည့်သည်။ ] ဘုဉ္ဇတောပိဝါ၊ စားသော ရဟန်းအားလည်း။ ပါစိတ္တိ၊ ပါစိတ်အာပတ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်၏ ။

[ ထမင်း, မုယောမုန့် , မုန့်လုံး, ငါး, အမဲ၊ ဤဘောဇဉ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇယ်ကိုစားစဉ် တစ်ပါးပါးသောယာဝကာလိကကိုမိမိသို့ရှေးရှုဆောင်ခဲ့သည်ရှိသော် ဟတ္ထပါသ် နှစ်တောင့်ထွာအတွင်းသို့ရောက်မှ မြစ်သည်ရှိသော် ပဝါရိတ်သင့်၏ ၊ ထိုသို့ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသော ဘောဇဉ်ကို အတိရိတ်ဝိနည်းကံမပြုစေမူ၍ စားသောရဟန်းအား ပါစိတ်သင့်၏ ၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံကို ဤသို့ပြုအပ်၏ ၊ ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားဆဲဖြစ်သော တစ်ယောက်သောရဟန်း၏ အထံသို့သွား၍ "အတိရိတ္တံကရောထဘန္တေ" ဟူ၍ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ သပိတ်ကို စောင်း၍ အတိရိတ်ပြုအပ်၏ ၊ တစ်ယောက်သောရဟန်းသည် သပိတ်၌ ဆွမ်းကိုတစ်လုံး, နှစ်လုံးမျှကိုပင်သော်လည်းယူ၍ "အလမေတံသဗ္ဗံ" ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ အတိရိတ်ကို ပြုအပ်၏ ၊ ဤသို့အတိရိတ်ကို ပြုပြီးသော် ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းသည် ထိုဆွမ်းကိုစားအပ်၏ ၊ ဤသို့ပြုလေ၊ ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းသည် အတိရိတ်မပြုမူ၍ ယာဝကာလိကကို သာမစားအပ်။ ယာမကာလိက, သတ္တာဟကာလိက, ယာဝဇီဝိက တို့ကိုကား အနာဟူသော အကြောင်းရှိသော်စားအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အနတိရိတ္တသိက္ခာပုဒ်၏ အနာပတ္တိဝါရ၌-

အနာပတ္တိ ယာမကာလကံ သတ္တာဟကာလိကံ ယာဝဇီဝိကံ သတိပစ္စယေဘုဉ္ဇတိ-ဟု ဟောတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ အနတိရိတ္တပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ အာသာဒနာပေက္ခပါစိတ်ပြတော်မူလို၍-ဘိက္ခုံ။ ပ။ တံ ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၄၀။ ဘိက္ခုံ အာသာဒနာပေက္ခော၊ ပဝါရေတိ ပဝါ‌ရိတံ။ အနတိရိတ္တေန ဘုတ္တေ တု၊ ပါစိတ္တိယ မုဒီရိတံ။ ။

၄၀။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပဝါရိတံ၊ ပဝါရိတ် သင့်ပြီးသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာသာဒနာပေက္ခော၊ အာပတ်သင့်ခြင်းကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အနတိရိတ္တေန၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံမပြုသော ဘောဇဉ်ဖြင့်။ ပဝါရေတိ၊ ဖိတ်အံ့။ [‌ တေန၊ ထည့်ပါ။ ] တေန၊ ထိုပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းသည်။ [ တသ္မိံ ၊ ထည့်ပါ။ ] တသ္မိံ၊ ထိုအတိရိတ်ဝိနည်းကံမပြုသော ဘောဇဉ်ကို။ ဘုတ္တေတု-ဘုတ္တေပန၊ စားသည်ရှိသော်ကား။ တဿဘိက္ခုနော၊ ထိုဖိတ်သော ရဟန်းအား။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ အာသာဒနာပေက္ခပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ သန္နိဓိဘောဇန ပါစိတ်, ဝိကာလဘောဇနပါစိတ်, ပဏီတဘောဇနပါစိတ်, အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတ ဘောဇနပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍ သန္နိဓိ။ ပ။ ဝိနာ။ ။ ဟူသော ဂါထာနှစ်ခုတို့၏ အပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၄၂။ ဝိညာပေတွာန ဘုဉ္ဇေယျ၊ သပ္ပိဘတ္တာဒိကမ္ပိ စ။ အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတံ ဘုဉ္ဇေ ၊ ဒန္တကဋ္ဌောဒကံ ဝိနာ။ ။

၄၁-၄၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သန္နိဓိ‌ဘောဇနံ၊ သန္နိဓိဘောဇဉ်ကို။ [ တစ်ညဉ့်သိုမှီးသော ဘောဇဉ်ကိုလည်းဟူ။ ] ဘုဉ္ဇေ၊ စားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဝိကာ‌လေ၊ နေလွဲသောအခါ၌။ ယာဝကာလိကံ၊ ယာဝကာလိကကို။ ဘုဉ္ဇတောဝါပိ၊ စား‌သောရဟန်းအားလည်း။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဂိလာနော၊ မနာမဖျားသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပဏီတကံ၊ မွန်မြတ်သော။ သပ္ပိဘတ္တာဒိကမ္ပိစ၊ ထောပတ်နှင့် ရောသော ထမင်းအစရှိသည်ကိုလည်း။ ဝိညာပေတွာန၊ တောင်း၍။ ဘုဉ္ဇေယျ၊ အံ့။ ဒန္တကဋ္ဌောဒကံ၊ ဒန်ပူ, ရေကို။ ဝိနာ၊ ၍။ အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတံပိစ၊ အကပ်မခံသော ဝတ္ထုကိုမူလည်း။ ဘုဉ္ဇေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သပ္ပိဘတ္တာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပါဠိတော်၌။ ။ ယာနိ ခေါ ပန တာနိ ပဏီတဘောဇနာနိ၊ သေယျထိဒံ၊ သပ္ပိ, နဝနီတံ, တေလံ, ဖါဏိတံ, မစ္ဆော, မံသံ, ခီရံ, ဒဓိ၊ ဟူ၍ ဟောတော်မူသောကြောင့် နဝနီတဘတ်, တေလဘတ်, မဓုဘတ်, ဖါဏိတဘတ်, မစ္ဆဘတ်, မံသဘတ်, ခီရဘတ်, ဒဓိဘတ်တို့ကိုယူလေ၊ ဤကိုးပါးကိုတောင်း၍ ထမင်းနှင့်ရော၍စားသော် ဤပဏီတဘောဇနပါစိတ်သင့်၏ ။ မရောမူ၍ စားမူကား ပဏီတဘောဇနပါစိတ်မသင့်၊ သေခိယသိက္ခာပုဒ်၌ အကျုံးဝင်သော သူပေါဒနဒုက္ကဋ်သာ သင့်သတည်း၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

သုဒ္ဓါနိ သပ္ပိအာဒီနိ ဝိညာပေတွာ ဘုဉ္ဇန္တော ပါစိတ္တိယံ နာပဇ္ဇတိ၊ သေခိယေ သု သူပေါဒနဝိညတ္တိဒုက္ကဋံ အာပဇ္ဇတိ၊ ဩဒနသံသဋ္ဌာနိ ပန ဝိညာပေတွာ ဘုဉ္ဇန္တော ပါစိတ္တိယံ အာပဇ္ဇတိ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

ထို့ကြောင့် သပ္ပိဘတ္တာဒိကံ၌ သပ္ပိဘတ္တသဒ္ဒါ၏ ဝစနတ္ထကို သပ္ပိနာ သံသဋ္ဌံ ဘတ္တံ သပ္ပိဘတ္တံ-ဟု မဇ္ဈေလောပတတိယာတပ္ပုရိသ်ပြုအပ်၏ ။ သပ္ပိနာ၊ ထောပတ်နှင့်။ သံသဋ္ဌံ၊ ‌ရောသော။ ဘတ္တံ၊ ထမင်းတည်း။ သပ္ပိဘတ္တံ၊ ထောပတ်နှင့်ရောသောထမင်း။ သပ္ပိဘတ္တံဧဝ အာဒိ သပ္ပိဘတ္တာဒိ။ သပ္ပိဘတ္တံဧဝ၊ ထောပတ်နှင့်ရောသောထမင်းသည်လျှင်။ အာဒိ၊ အစိတ်တည်း။ သပ္ပိဘတ္တာဒိ၊ အစိတ်။ အဝဓာရဏမ္မဓာရာယ်တည်း။ သပ္ပိဘတ္တာဒိ အဿတ္ထီတိ သပ္ပိဘတ္တာဒိ ကံ။ အဿပဏီတဘောဇနဿ၊ ထိုပဏီတဘောဇဉ်အား။ သပ္ပိဘတ္တာဒိ၊ ထောပတ်နှင့်ရောသောထမင်းသာလျှင်ဖြစ်သော အစိတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏ ။ ဣတိတသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံပဏီတဘောဇနံ၊ သည်။ သပ္ပိဘတ္တာဒိကံ၊ မည်၏ ။ အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်၊ ဣတပစ္စည်း။ ဒန်ပူ, ရေကိုကြဉ်၍ဆိုသော်လည်း ဒန်ပူ၏ အရည်ကိုမသောက်မူ၍ ခံတွင်းကိုသုတ် သင်လိုကာမျှ ဒန်ပူကိုစားသော်သာ အကပ်မခံဘဲစားအပ်၏ ၊ ဒန်ပူ၏အရည်ကို သောက်လိုမူကား အကပ်ခံ၍သာစားအပ်၏ ၊ ရေကိုလည်း ကြည်သောရေကိုသာ အကပ်မခံမူ၍ သောက်အပ်၏ ၊ နောက်သောရေကိုကား အကပ်ခံ၍သာ သောက်အပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌ -သစေ တဿ ရသံ ပိဝိတုကာမော ဟောတိ ပဋိဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ။ ခေတ္တေသု ကသိတဋ္ဌာနေ ဗဟလံ ဥဒကံဟောတိ ပဋိဂ္ဂဟိတဗ္ဗံ၊ ဟု ဆို‌တော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတ ဘောဇနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ အစေလကဒါနပါစိတ်, ရဟော နိသဇ္ဇပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-တိတ္ထိယဿ။ပ‌။ တော။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၄၃။ တိတ္ထိယဿ ဒဒေ ကိဉ္စိ၊ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ သဟတ္ထတော။ နိသဇ္ဇံ ဝါ ရဟော ကပ္ပေ၊ မာတုဂါမေန စေ ကတော။ ။

၄၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ တိတ္ထိယဿ၊ အဝတ်မဝတ်သောတိတ္ထိအား။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခု‌သော။ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ခဲဘွယ်စားဘွယ်ကို။ သဟတ္ထတော၊ မိမိလက်ဖြင့်။ ဒဒေ၊ ပေးအံ့။ မာတုဂါမေန၊ နှင့်။ ဧကတော၊ တကွနက်။ ရ‌ဟော၊ နား, မျက်စိ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌။ နိသဇ္ဇံဝါ၊ ‌နေခြင်းကိုမူလည်း။ ကပ္ပေ၊ ပြုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ မာတုဂါမေနစ၌ စသဒ္ဒါကား နိပါတ်မျှသာ၊ အနက်မရှိ။ ]

[ ဤသို့ ရဟောနိသဇ္ဇပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ သုရာပါနပါစိတ်, အင်္ဂုလိပတောဒကပါစိတ်, ဟသဓမ္မပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သုရာ။ ပ။ ကေ။ ။ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၄၄။ သုရာမေရယပါနေ ပိ၊ ပါစိတ္တိယ မုဒီရိတံ။ အင်္ဂုလိပတောဒကေ စာပိ၊ ဟသဓမ္မေပိ စောဒကေ။ ။

၄၄။ သုရာမေရယပါနေပိ၊ သေအရက်ဟူသော ယစ်မျိုးတို့ကို သောက်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ အင်္ဂုလိပတောဒကေစာပိ၊ လက်ကတီးကြားကို ချိုင်းထိုးခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဟသဓမ္မေပိစ၊ ရယ်မြူးကစားခြင်း‌ကြောင့်၎င်း။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ဥဒကေဟသဓမ္မေ-ဟု ဆိုသော်လည်း ရေ၌သာမကစားအပ်၊ ကုန်း၌ကစားအပ်သောကြောင့် ဆိုသည်မဟုတ်၊ ရေ၌ကစားသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်သည်ကိုသာရည်၍ဆိုသတည်း၊ ကိဉ္စိတံ န ကီဠိတဗ္ဗံ-ဟုဆိုသောကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုသောကကစားခြင်းကိုလည်း မပြုအပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ဟသဓမ္မပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ အနာဒရပါစိတ်, ဘိံ သာပယနပါစိတ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အနာဒရေ။ ပ။ ကံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၄၅။ အနာဒရေ ပိ ပါစိတ္တိ၊ ဘိက္ခုံ ဘိံ သယတော ပိ ဝါ။ ဘယာနကံ ကထံ ကတွာ၊ ဒဿေတွာ ဝါ ဘယာနကံ။ ။

၄၅။ အနာဒရေပိ၊ သိက္ခာပုဒ်နှင့်လျော်စွာ ဆိုသော စကားကို၎င်း, သိက္ခာပုဒ်တော်ကို၎င်း မရိုသေခြင်းကြောင့်လည်း။ ပါစိတ္တိ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ ဘယာနကံ၊ ကြောက်ခြင်းကိုဖြစ်စေတတ်သော။ ကထံ၊ စကားကို။ ကတွာ၊ ပြော‌ဟော၍၎င်း။ [ ဆို၍၎င်းလည်းဟူ။ ] ဘယာနကံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသော။ ရူပံ၊ အဆင်းကို။ ဒဿေတွာဝါ၊ ပြ၍၎င်း။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ ဘိံ သယတောပိ၊ ချောက်သောရဟန်းအားလည်း။ [ ကြောက်စေသောရဟန်းအားလည်းဟူ။ ] ပါစိတ္တိ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ဘိံ သာပယနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ဇောတိသမာဒဟနပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဌပေတွာ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၄၆။ ဌပေတွာ ပစ္စယံ ကိဉ္စိ၊ အဂိလာနော ဇလေယျ ဝါ။ ဇောတိံ ဇလာပယေယျာ ပိ၊ တဿ ပါစိတ္တိယံ သိယာ။ ။

၄၆။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဂိလာ‌နော၊ မနာမဖျားသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ပစ္စယံ၊ ဆီမီးညှိခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ [ ဝိသိဗ္ဗနာပေက္ခော၊ ထည့်ပါ။ ] ဝိသိဗ္ဗနာပေက္ခော၊ လှုံခြင်းငှါ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဇောတိံ၊ မီးကို။ ဇလေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းညှိအံ့။ ဇလာပယေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်းညှိစေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဂိလာန၏အရကို မီးနှင့်ကင်း၍ မချမ်းသာသောအနာကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အနာသာမညကိုမယူအပ်၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-ဂိလာနောနာမ ယဿဝိနာ အဂ္ဂိနာ နဖာသု ဟောတိ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း၊ ကိဉ္စိပစ္စယံ၏အရကို ဆီမီးညှိခြင်း, သပိတ်ဖုတ်ခြင်းအစရှိသောအကြောင်းကိုယူလေ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-တထာရူပပစ္စယာတိ ပဒီပါဒိပစ္စယာ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ဇောတိသမာဒဟန ပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ ကပ္ပဗိန္ဒုအနာဒါနပါစိတ်, နဝစီဝရပါစိတ်, စီဝရနိဓာပနပါစိတ်, တိရစ္ဆာနဂတဝဓနပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ကပ္ပ။ ပ။ စ။ ။ ဟူသော နှစ်ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၄၈။ အပနေတွာ နိဓေန္တဿ၊ နိဓာပေန္တဿ ဝါ ပန။ ဇာနံ ပါဏံ မာ‌ရေန္တဿ၊ တိရစ္ဆာနဂတမ္ပိ စ။ ။

၄၇-၄၈။ ကပ္ပဗိန္ဒုံ၊ ကပ္ပဗိန္ဒုကို။ အနာဒါယ၊ မထိုးမူ၍။ [ မယူမူ၍လည်းဟူ။ ] နဝစီဝရဘောဂိနောဝါ၊ သင်္ကန်းသစ်ကိုသုံးသောရဟန်းအား၎င်း။ ဟသာပေက္ခဿ၊ ရယ်မြူးလိုသည်ဖြစ်၍။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းတစ်ယောက်၏ ။ စီဝရာဒိကံ၊ သင်္ကန်းအစရှိသော ပရိက္ခရာကို။ အပနေတွာ၊ ဝှက်၍။ နိဓေန္တဿဝါ၊ မိမိထားသောရဟန်းအား၎င်း။ နိဓာပေန္တဿဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုထားစေသောရဟန်းအား၎င်း။ ဇာနံ-ဇာနန္တော၊ သတ္တဝါဟူ၍သိလျက်။ [ တစ်နည်းကား-သေစေလိုသော စိတ်ဖြင့်သိလျက်လည်းဟူ။ ] တိရစ္ဆာနဂတံ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်သော။ ပါဏံ၊ သတ္တဝါကို။ မာရေန္တဿပိစ၊ သတ်သောရဟန်းအား၎င်း။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပနသဒ္ဒါကား-နိပါတ်မျှသာတည်း၊ အနက်မရှိ၊ နဝစီဝရ ဟူ၍ ဆိုသော်လည်း အသစ်ဖြစ်သောသင်္ကန်းကိုသာမယူအပ်၊ သူတစ်ပါးပေး၍ရသော ဟောင်းပြီးသော သင်္ကန်းကိုလည်း ယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-နဝံနာမ အကတကပ္ပံ ဝုစ္စတိ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း၊ ထို‌ကြောင့် သူတစ်ပါးပေး၍ ရသော သင်္ကန်းဟောင်းကိုလည်း မိမိလက်သို့ရောက်လျှင် ကပ္ပဗိန္ဒု ထိုး၍သာသုံးဆောင်သင့်၏ ၊ ယခုအခါ၌ သိက္ခာပုဒ်ကို အလိုရှိကုန်သော အရှင်တို့သည် ကပ္ပဗိန္ဒုကိုအလျားတစ်ထွာ, အနံလက်လေးသစ် အတွင်း၌သာ ထိုးအပ်သည်ဟုဆိုကုန်၏ ၊ ထိုစကားသည် ပါဠိအဋ္ဌကထာတို့၌မရှိ၊ ထို့ကြောင့် လေးပါးကုန်သော အထောင့်တို့တွင် အမှတ်မဲ့တစ်ပါးပါးသော အထောင့်၌ ထိုးအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

တံ ပန ကပ္ပံ အာဒိယန္တေန စီဝရံ ရဇိတွာ စတူသု ကောဏေသု ဧကသ္မိံ ဝါ ကောဏေ မောရဿ အက္ခိမဏ္ဍလမတ္တံဝါ မင်္ဂုလပိဋ္ဌိမတ္တံဝါ အာဒါတဗ္ဗံ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း၊ မာတိကာ အဋ္ဌကထာ၌လည်း-နိဝါသနပါရုပနူပဂံ စီဝရံလဘိတွာ တဿ နိဋ္ဌိတရဇနဿ ယသ္မိံဝါ တသ္မိံ ဝါပဒေသေ ကံသနီလေနဝါ ပတ္တနီလေနဝါ ကဒ္ဒမေနဝါ ယေနကေနစိ ကာဠကေနဝါ မောရက္ခိမဏ္ဍလ-မင်္ဂုလပိဋ္ဌီနံ အညတရပ္ပမာဏံ ကပ္ပဗိန္ဒုံ အာဒိယိတွာ တံစီဝရံ ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ တိရစ္ဆာနဂတဝဓနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ဒုဋ္ဌုလ္လစ္ဆာဒနပါစိတ်, ဂါမန္တရဂတပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဆာဒေတု။ ပ။ သဟ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၄၉။ ဆာဒေတုကာမော ဆာဒေတိ၊ ဒုဋ္ဌုလ္လံ ဘိက္ခုနော ပိ စ။ ဂါမန္တရဂတဿာပိ၊ သံဝိဓာယိတ္ထိယာ သဟ။ ။

၄၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဘိက္ခုနောပိစ၊ ရဟန်းတစ်ယောက်၏လည်း။ ဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ရုန့်ရင်းသော။ [ အာပတ္တိံ ၊ ထည့်ပါ။ ] အာပတ္တိံ၊ ကို။ [ ဇာနန္တော၊ လည်းထည့်ပါ။ ] ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ ဆာဒေတုကာမော၊ ဖုံးလွှမ်းခြင်းငှါ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဆာဒေတိ၊ ဖုံးလွှမ်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဣတ္ထိယာ၊ နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ သံဝိဓာယ၊ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍။ ဂါမန္တရဂတဿာပိ၊ ရွာတစ်ပါးသို့သွားသော ရဟန်းအားလည်း။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ် ဟူသည်ကား-ပါရာဇိက လေးပါး, သံဃာဒိသိသ်တေရသတည်း၊ ထို့ကြောင့်ပဒဘာဇနီ၌-ဒုဋ္ဌုလ္လာနာမ အာပတ္တိ စတ္တာရိပါရာဇိကာနိ တေရသယံဃာဒိသေသာစ-ဟုဆိုအပ်သတည်း၊ ဤပါရာဇိကလေးပါး, သံဃာဒိသိသ်တေရသတို့မှတစ်ပါးသော အာပတ်သည် အဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်မည်၏ ၊ ထိုအဒုဋ္ဌုလ္လ အာပတ်ကိုသိလျက် ဖုံးလွှမ်းသော်ကား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အာပတ္တိဝါရ၌-အဒုဋ္ဌုလ္လာယ အာပတ္တိယာ အာပတ္တိသညီ ပဋိစ္ဆာဒေတိ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟုဆိုသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ဂါမန္တရဂတပါစိတ်တို့ကို ပြပြီး၍ ပဟရဏပါစိတ်, တလသတ္တိက ဥဂ္ဂိရဏပါစိတ်, စောဒါပနပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဘိက္ခုံ။ ပ။ ပိ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၀။ ဘိက္ခုံ ပဟရတော ဝါပိ၊ တလသတ္တိက မုဂ္ဂိရေ။ စောဒေတိ ဝါ စောဒါပေတိ၊ ဂရုကာမူလကေန ပိ။ ။

၅၀။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းတစ်ယောက်ကို။ ပဟရတောဝါပိ၊ ပုတ်ခတ်သော ရဟန်းအားလည်း။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ‌‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ တလသတ္တိကံ၊ လက်ဝါးပြက်တည်းဟူသောလှံကို။ ဥဂ္ဂိရေ၊ ပုတ်ခတ်အံ့ဟူ၍ ရွယ်အံ့။ [ မိုးအံ့လည်းဟူ။ ] ဘိက္ခုံ၊ ကို။ ဂရုကာမူလကေနပိ၊ မြင်ခြင်း, ကြားခြင်း, ရွံရှာခြင်း အရင်းမရှိသော ဂရုကအာပတ်ဖြင့်။ စောဒေတိဝါ၊ မိမိမူလည်းစောဒနာအံ့။ စောဒါပေတိဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း စောဒနာစေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဂရုက အာပတ်ဟူသည်ကား-ပါရာဇိက ‌လေးပါး, သံဃာဒိသိသ်တေရသတည်း၊ ပဟရန္တောဟု ပါဌ်အချို့ရှိ၏ ၊ မသင့်။ ပဟရတောဟုရှိမှ သင့်သည်။ ]

[ ဤသို့စောဒါပနပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ကုက္ကုစ္စုပ္ပါဒနပါစိတ်, ဥပဿုတိပါစိတ်သို့ကို ပြတော်မူလို၍-ကုက္ကုစ္စုပ္ပါဒနေ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၁။ ကုက္ကုစ္စုပ္ပါဒနေ စာပိ၊ ဘဏ္ဍနတ္ထာယုပဿုတိံ။ သောတုံ ဘဏ္ဍနဇာတာနံ ၊ ယာတိ ပါစိတ္တိယံ သိယာ။ ။

၅၁။ [ ဘိက္ခုဿ၊ ထည့်ပါ။ ] ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းတစ်ယောက်အား။ [ ကိုလည်းဟူ။ ] ကုက္ကုစ္စုပ္ပါဒနေစာပိ၊ အလို့လို့ကို ဖြစ်စေခြင်းကြောင့်လည်း။ [ စိတ်၏မငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်း‌ကြောင့်လည်းဟူ။ ] ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဏ္ဍနတ္ထာယစ၊ ခိုက်ရန်ပြုခြင်းငှါ၎င်း။ ဘဏ္ဍနဇာတာနံ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်သောသူတို့၏ ။ [ ဝစနံ-ထည့်ပါ။ ] ဝစနံ၊ စကားကို။ သောတုဉ္စ၊ နာခြင်းငှါ၎င်း။ ဥပဿုတိံ၊ နာကြားကောင်းသောအရပ်သို့။ ယာတိ၊ သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အပြစ်မထင်ဘဲကိုလျက် သင်ကားအသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်မူ၍ ပဉ္စင်းခံ သကဲ့သို့ ငါထင်သည်၊ သင်ကားသီလမရှိသကဲ့သို့ ငါထင်သည်၊ ဤသို့ အစရှိသောစကားကို ဆိုခြင်းသည် ကုက္ကုစ္စကိုဖြစ်စေသည်မည်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ဥပဿုတိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ လာဘပရိဏာမနပါစိတ်, အနာပုစ္ဆဂါမပ္ပဝေသနပါစိတ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-သံဃဿ။ ပ။ ဝိကာလေ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၅၂။ သံဃဿ လာဘံ ပရိဏာမိတန္တု၊ နာမေတိ ‌ယော တံ ပရပုဂ္ဂဿ၊ ပုစ္ဆံ အကတွာပိ စ သန္တဘိက္ခုံ၊ ပါစိတ္တိ ဂါမဿ ဂတေ ဝိကာလေတိ။ ။

၅၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သံဃဿ၊ အား။ [ သို့လည်းဟူ။ ] ပရိဏာမိတံ၊ ညွတ်လေပြီးသော။ လာဘံ၊ လာဘ်ကို။ ပရပုဂ္ဂလဿ၊ တစ်ပါးသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ [ သို့လည်းဟူ။ ] နာမေတိ၊ ညွတ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ သန္တံ၊ ထင်ရှားရှိသော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ ပုစ္ဆံ၊ ပန်ခြင်းကို။ အကတွာ၊ ၍။ ဝိကာလေ၊ နေလွဲသောအခါ၌။ ဂါမဿ၊ ရွာသို့။ ဂတေ၊ သွားခြင်းကြောင့်။ ပါစိတ္တိ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤဂါထာကား-ဣန္ဒဝဇိရာဂါထာတည်း၊ ထို့ကြောင့် တစ်ဆယ့်တစ်လုံးပုဒ်မှန်အောင်‌လေးပါဒကိုတစ်ပုဒ်၊ ဣန္ဒာဒိကာတာဝဇီရာဇဂါဂေါ-ဟူ၍ ဝုတ္တောဒယကျမ်း၌ ဆိုအပ်သောပါဌ်နှင့်အညီ ဂိုဏ်းဂရုမှန်အောင်ရွတ်လေ၊ ယောတံ၌တံကားပဒပူရဏမျှသာတည်း၊ အနက်မရှိ၊ ပကတိစကားဖြင့် ကြားခြင်းငှါ တတ်ကောင်းသော အရပ်၌တည်သောရဟန်းသည် သန္တဘိက္ခုမည်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-ယံ ပဿေဝါ အဘိမုခေဝါ ပဿတိ၊ ယဿသက္ကာ ဟောတိ ပကတိ ဝစနေန အာရောစေတုံ၊ အယံ သန္တောနာမ-ဟူသောစကားကို ဆိုသတည်း။ ]

ပါစိတ္တိယနိဒ္ဒေသပြီး၏ ။

၅၃။ သံဃိကံ ဂရုကံ ဘဏ္ဍံ၊ ယော ဒေတျညဿ ဣဿရော။ ထုလ္လစ္စယံ ယထာဝတ္ထုံ၊ ထေယျာ ပရာဇိကာဒိ ပိ။ ။

၅၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သံဃိကံ၊ သံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဂရုကံဘဏ္ဍံ၊ ဂရုဘဏ်ကို။ ဣဿရော၊ အစိုးရသဖြင့်။ [ အစိုးရသည်ဖြစ်၍လည်းဟူ။ ] အညဿ၊ တစ်ပါးသောသူအား။ ဒေတိ၊ ပေးအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ထုလ္လစ္စယံ၊ ထုလ္လစဉ်းအာပတ်သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ထေယျာ-ထေယျာယ၊ ခိုးလိုသောစေတနာဖြင့်။ ‌‌ဒေတိ၊ အံ့။ ယထာဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုအားလျော်စွာ။ ပရာဇိကာဒိပိ၊ ပါရာဇိကအာပတ်အစရှိသည်လည်း။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပါရာဇိကာ-ဟု ရွတ်အပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ပ-အစိတ်အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ ပရာဇိကာ-ဟု ရွတ်တော်မူသတည်း၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ထုလ္လစဉ်း, ဒုက္ကဋ်တို့ကိုယူလေ၊ ငါးပဲထိုက်သောဥစ္စာကို ခိုးလိုသောစိတ်ဖြင့် ပေးအံ့ပါရာဇိက၊ ငါးပဲအောက်အယုတ် တစ်ပဲထက်လွန်သောဥစ္စာကို ပေးအံ့ ထုလ္လစဉ်း၊ တစ်ပဲအောက်ယုတ်သောဥစ္စာကိုပေးအံ့ ဒုက္ကဋ်၊ ဤသို့ယထာဝတ္ထုံ-ဟူသောပါဌ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဂရုဘဏ္ဍဒါနထုလ္လစဉ်းကိုပြပြီး၍ စီဝရဓာရဏထုလ္လစဉ်းကို ပြတော်မူလို၍-ကုသာဒိ။ ပ။ ပံ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၅၄။ ကုသာဒိမယစီရာနိ၊ ကမ္ဗလံ ကေသဝါလဇံ။ သမယံ ဝိနာ ဓာရယတော၊ လူကပက္ခာဇိနက္ခိပံ။ ။

၅၄။ ကုသာဒိမယစီရာနိစ၊ သမန်းမြက်အစရှိသည်ဖြင့် ရက်သောသင်္ကန်းတို့ကို၎င်း။ ကေသဝါလဇံ၊ လူဆံပင်, စာမရီအမည်ရှိသောသား၏ အမြီးဖြင့်ရက်သော။ ကမ္ဗလဉ္စ၊ ကမ္ဗလာကို၎င်း။ ဥလူကပက္ခာဇိနက္ခိပဉ္စ၊ ခင်ပုပ်ငှက်၏ အတောင်ဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း, သစ်နက်ရေသင်္ကန်းကို၎င်း။ [ တစ်နည်းကား- ] ဒီးဒုတ်မွေးဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း, သစ်နက်ရေ သင်္ကန်းကို၎င်း။ သမယံ၊ သင်္ကန်းပျောက်သောအခါကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဓာရယတော၊ ဆောင်သောရဟန်းအား။ ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ကုသာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် လျှော်မျှင်ဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း, ပျဉ်ချပ်စီသော သင်္ကန်းကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ စီဝရ ဓာရဏ ထုလ္လစဉ်းကို ပြပြီး၍ သတ္ထကမ္မ ဝတ္ထိကမ္မထုလ္လစဉ်း, နိမိတ္တစ္ဆိန္ဒနထုလ္လစဉ်း, မံသခါဒနထုလ္လစဉ်းတို့ကို ပြတော်မူလို၍-သတ္ထကမ္မေ။ ပ။ ပိဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၅။ သတ္ထကမ္မေ ဝတ္ထိကမ္မေ၊ သန္နိမိတ္တဉ္စ ဆိန္ဒတော။ ထုလ္လစ္စယံ မနုဿာနံ၊ မံသာဒိဘောဇနေ ပိ ဝါ။ ။

၅၅။ [ သမ္ဗာဓေ၊ ထည့်ပါ။ ] သမ္ဗာဓေ၊ ကျဉ်းမြောင်းရာ အရပ်၌။ သတ္ထကမ္မေစ၊ ထားငယ်ဖြင့် သွေးထုတ်သောအမှုကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဝတ္ထိကမ္မေစ၊ ဝှေးစေ့အိမ်၌ပုဆိုးဖြင့် ရစ်၍ ဆေးစည်းသောအမှုကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ သန္နိမိတ္တံ၊ မိမိအင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဆိန္ဒတောစ၊ ဖြတ်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏ ။ မံသာဒိဘောဇနေပိဝါ၊ အသားအစရှိသည်ကိုစားခြင်းကြောင့်၎င်း။ ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ မံသာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အရိုး, အသွေး, အမွေးတို့ကိုယူလေ၊ သမ္ဗာ‌ဓဟူသည်ကား-အင်္ဂါဇာတ်ကိုဆိုသတည်း၊ န ဘိက္ခဝေ သမ္ဗာဓဿ သာမန္တာဒွင်္ဂုလာ သတ္ထကမ္မံဝါ ဝတ္ထိကမ္မံဝါ ကာရာပေတဗ္ဗံ၊ ယော ကာရာပေယျ အာပတ္တိထုလ္လစ္စယဿ-ဟူ၍သာမညဘုရားဟောတော်မူသော်လည်း ဘုရားသခင်အလိုတော်ကို သိကုန်သော အဋ္ဌကထာဆရာတို့သည်_

ဧတ္ထ စ သမ္ဗာဓဿ သာမန္တာ ဒွင်္ဂုလာတိ ဣဒံ သတ္ထကမ္မမေဝ သန္ဓာယဝုတ္တံ။ ဝတ္ထိကမ္မံ ပန သမ္ဗာဓေယေဝ ပဋိက္ခိတ္တံ-ဟုဆိုတော်မူသောကြောင့် အင်္ဂါဇာတ်၏ ထက်ဝန်းကျင်မှ လက်နှစ်သစ်သောအရပ်၌ သတ္ထကမ္မကိုပယ်တော်မူ၏ ၊ ဝတ္ထိကမ္မကိုကား ကျဉ်းမြောင်းရာအရပ်ဟု ဆိုအပ်သော အင်္ဂါဇာတ်၌သာ ပယ်တော်မူ၏-ဟုမှတ်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ထုလ္လစဉ်းအာပတ်ကို ပြတော်မူပြီး၍ ယခုအခါ၌ ဒုက္ကဋ်အပြားကိုပြတော်မူလို၍-ကဒလေ။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၆။ ကဒလေရကက္ကဒုဿာနိ၊ ပေါတ္ထကံ သဗ္ဗနီလကံ။ သဗ္ဗပီတာဒိကဉ္စာပိ၊ ဓာရယန္တဿ ဒုက္ကဋံ။ ။

၅၆။ ကဒလေရကက္က ဒုဿာနိစ၊ ငှက်ပျောလျှော်, ပြိန်းလျှော်ဖြင့် ရက်သောပုဆိုးတို့ကို၎င်း။ ပေါတ္ထကဉ္စ၊ သင်ပန်းလျှော်ဖြင့် ရက်‌သောပုဆိုးကို၎င်း။ သဗ္ဗနီလကဉ္စ၊ အလုံးစုံညိုသော အဆင်းရှိသော ပုဆိုးကို၎င်း။ သဗ္ဗပီတာဒိကဉ္စာပိ၊ အလုံးစုံရွှေသော အဆင်းရှိသော ပုဆိုးအစရှိသည်ကို၎င်း။ ဓာရယန္တဿ၊ ဆောင်သောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပီတာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အလုံးစုံညိုသောအဆင်းရှိသောပုဆိုး, အလုံးစုံမောင်းသော အဆင်းရှိသောပုဆိုး, အလုံးစုံကင်းသန်းကျောက်ကုန်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသော ပုဆိုးအစရှိသည်တို့ကို ယူလေ၊ သဗ္ဗနီလက ပုဆိုးအစရှိသည်တို့ကို ဆိုးရည်ကို စင်စွာဖွပ်၍ ဆောင်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ စီဝရဓာရဏဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ မံသဘောဇနဒုက္ကဋ်, ယာတာနုပုဗ္ဗဇဟနဂမန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဟတ္ထိဿုရဂ။ ပ။ ဝဇေ။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၈။ အနာပုစ္ဆိတ မံသဉ္စ၊ ဘုဉ္ဇန္တော ဒုက္ကဋံ သိယာ။ ယာတာနုပုဗ္ဗံ ဟိတွာန၊ ဒကတိတ္ထာဒိကံ ဝဇေ။ ။

၅၇-၅၈။ ဟတ္ထိဿုရဂသောဏာနံ၊ ဆင်, မြင်း, မြွေ, မြေခွေးတို့၏၎င်း။ သီဟဗျဂ္ဃစ္ဆဒီပီနဉ္စ၊ ခြင်္သေ့, ကျား, ဝံ, သစ်တို့၏၎င်း။ တရစ္ဆဿစ၊ အောင်း၏၎င်း။ မံသာဒိဉ္စ၊ အသားအစရှိသည်ကို၎င်း။ ဥဒ္ဒိဿကတကမ္ပိစ၊ ရဟန်းတို့ကိုရည်၍ သတ်သောအသားကို၎င်း။ အနာပုစ္ဆိတမံသဉ္စ၊ မမေးအပ်သေးသောအသားကို၎င်း။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသည်ရှိသော်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ယာတာနုပုဗ္ဗံ၊ ရောက်သော အစဉ်ကို။ ဟိတွာန၊ စွန့်၍။ ဒကတိတ္ထာဒိကံ၊ ရေဆိပ်အစရှိသည်သို့။ ဝဇေ၊ သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဟတ္ထိဿုရဂသောဏာနံ ကို ဟတ္ထီ အဿ ဥရဂ သောဏာနံ-ဟုပုဒ်ဖြတ်လေ၊ မံသာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါ၏အရကို ရှေးနှင့်အတူယူလေ၊ ရဟန်းတို့ကို ရည်၍သတ်သောအသားကိုကား သိသော်မစားအပ်၊ မသိမူကား စားအပ်၏ ၊ လူသား, ဆင်သား, မြင်းသားအစရှိသော ဆယ်ပါးသော အသားကိုကားမသိ၍စားသော်လည်း အစိတ္တကအာပတ်သင့်၏ တိတ္ထာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဥပုသ်အိမ်သို့သွားခြင်း, ခရီးသွားခြင်း, တရားနာအံ့သောငှါသွားခြင်း အစရှိသည်ကိုယူလေ၊ မမေးအပ်သော အသားကိုစားသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ဟူသည်ကား ယုံမှားသင်္ကာရှိလျက်မမေးမူ၍ စားသော်ဒုက္ကဋ်သင့်သတည်း၊ ကပ္ပိယအသားဟူ၍သိသည်ဖြစ်အံ့၊ မေးဖွယ်မရှိစားသင့်သည်သာ၊ အကပ္ပိယအသားဖြစ်အံ့၊ ပယ်သင့်သည်သာ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-သစေ ပန အသုကမံသန္တိ ဇာနာတိ၊ ပဋိပုစ္ဆနကိစ္စံ နတ္ထိ-ဟူသောပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ယာတာနုပုဗ္ဗဇဟနဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ဝစ္စကုဋိပဝိသနဒုက္ကဋ်, ဝစ္စကုဋိနိက္ခမနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သဟသာ။ ပ။ ဝိသေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၉။ သဟဿာ ဝုဗ္ဘဇိတွာ ဝါ၊ ပဝိသေ နိက္ခမေယျ ဝါ။ ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိကံ၊ ဝိနာ ဥက္ကာသိကံ ဝိသေ။ ။

၅၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သဟသာဝ၊ အဆောတလျင်လျှင်။ ဥဗ္ဘဇိတွာ၊ သင်္ကန်းကိုပင့်၍။ ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိကံ၊ ကျင်ကြီးအိမ်, ကျင်ငယ်အိမ်သို့။ ပဝိသေ၊ ဝင်အံ့။ [ တတော၊ ထည့်ပါ။ ] တတော၊ ထိုကျင်ကြီးအိမ်, ကျင်ငယ်အိမ်မှ။ နိက္ခမေယျဝါ၊ ထွက်မူလည်း ထွက်အံ့။ ဥက္ကာသိကံ၊ ချောင်းဟန့်ခြင်းကို။ ဝိနာဝါ၊ ကြဉ်၍မူလည်း။ ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိကံ၊ သို့။ ဝိသေ၊ ဝင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိပဝိသန, နိက္ခမနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဝစ္စကရဏဒုက္ကဋ်ကို ပြတော်မူလို၍-နိတ္ထုနန္တော။ ပ။ ကရေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၀။ နိတ္ထုနန္တော ကရေ ဝစ္စံ၊ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ ခါဒယံ။ ဝစ္စပ္ပဿာဝဒေါဏီနံ၊ ဗဟိ ဝစ္စာဒိကံ က‌ရေ။ ။

၆၀။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ နိတ္ထုနန္တော၊ ကြည်းညည်းလျက်။ [ တံတွေးတစ်စစ်စစ်ပြု၍လည်းဟူ။ ] ဝစ္စံ၊ ကျင်ကြီးကို။ ကရေ၊ ပြုအံ့။ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ၊ ဒန်ပူကိုလည်း။ ခါဒယံ-ခါဒယန္တော၊ စားလျက်။ ဝစ္စံ၊ ကို။ ကရေ၊ အံ့။ ဝစ္စပ္ပဿာဝဒေါဏီနံ၊ ကျင်ကြီးတွင်း, ကျင်ငယ်တွင်းတို့၏။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဝစ္စာဒိကံ၊ ကျင်ကြီးအစရှိသည်ကို။ ကရေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ယခုအခါ၌ သိက္ခာကာမရဟန်းတို့သည် ဒန်ပူစားလျက် ကျင်ငယ်စွန့်ခြင်း၌ မအပ်ဟု ကုက္ကုစ္စရှိကုန်၏ ။ ။ န ဘိက္ခဝေ ဒန္တကဋ္ဌံ ခါဒန္တေန ဝစ္စော ကာတဗ္ဗော-ဟူ၍ကျင်ကြီးစွန့်လျက် ဒန်ပူစားခြင်းကိုသာ ဘုရားမြစ်တော်မူသည်၊ ကျင်ငယ်စွန့်လျက် ဒန်ပူစားခြင်းကိုမြစ်တော်မမူ၊ ဤမူလသိက္ခာကျမ်း၌ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စခါဒယံဟု-ဒန်ပူစားလျက် ကျင်ကြီးစွန့်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်ကို ဆိုတော်မူသတည်း၊ ကျင်ငယ်စွန့်သောရဟန်းအားမဆို၊ ထို့ကြောင့် ကျင်ငယ်စွန့်လျက်ဒန်ပူကိုစားအပ်၏-ဟု မှတ်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ဝစ္စကုဋိပဝိသန ဒုက္ကဋ်အစရှိသည်ကိုပြပြီး၍ အဝလေခန ဒုက္ကဋ်, ကဋ္ဌပါတနဒုက္ကဋ်, အဓောဝနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ခရေန။ ပ။ ယေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၁။ ခရေန စာဝလေခေယျ၊ ကဋ္ဌံ ပါတေယျ ကူပကေ။ ဥဟတဉ္စ န ဓောဝေယျ၊ ဥက္လာပဉ္စ န သောဓယေ။ ။

၆၁။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ခရေနစ၊ အစောင်းထက်သောကနုတံဖြင့်လည်း။ အဝလေခေယျ၊ ကျင်ကြီးသုတ်အံ့။ ကဋ္ဌံ၊ ကနုတံကို။ ကူပကေ၊ ကျင်ကြီးတွင်း၌။ ပါတေယျ၊ ချအံ့။ ဥဟတဉ္စ၊ ကျင်ကြီးအိမ်၌တင်သော ကျင်ကြီးကိုမူလည်း။ နဓောဝေယျ၊ မဆေးအံ့။ ဥက္လာပဉ္စ၊ ကျင်ကြီးအိမ်၌ရှိသော အမှိုက်ကိုမူလည်း။ နသောဓယေ၊ မသုတ်သင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ အဝလေခနဒုက္ကဋ် အစရှိသည်ကိုပြပြီး၍ အာစမန ကရဏဒုက္ကဋ်, ပါတိမောက္ခုဒ္ဒိသနဒုက္ကဋ် တို့ကိုပြတော်မူလို၍ ဒကကိစ္စံ။ ပ။ သေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၂။ ဒကကိစ္စံ က‌ရောန္တဿ၊ ကတွာ စပု စပူတိ စ။ အနဇ္ဈိဋ္ဌောဝ ထေ‌ရေန၊ ပါတိမောက္ခမ္ပိ ဥဒ္ဒိသေ။ ။

၆၂။ စပုစပူတိ၊ ပက်ပက်ဟူသောအသံကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဒကကိစ္စံ၊ သန့်သက်ရေဆေးသောအမှုကို။ ကရောန္တဿစ၊ လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။‌ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ထေရေန၊ သီတင်းကြီးသည်။ အနဇ္ဈိဋ္ဌောဝ၊ မတိုက်တွန်းဘဲလျက်။ ပါတိမောက္ခံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိသေ၊ ပြအံ့။ တဿဘိက္ခုနောပိ၊ လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ပါတိမောက္ခုဒ္ဒိသနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပဉှာကထနဒုက္ကဋ်, ပဉှာဝိဿဇ္ဇနဒုက္ကဋ်, သဇ္ဈာယကရဏဒုက္ကဋ်, ဒီပဇာလနဒုက္ကဋ်, ဒီပဝိဇ္ဈာပနဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အနာပုစ္ဆာယ။ ပ။ ပိစ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၃။ အနာပုစ္ဆာယ ပဉှဿ၊ ကထနေ ဝိဿဇ္ဇနေ ပိ စ။ သဇ္ဈာယကရဏေ ဒီပ၊ ဇာလနေ ဝိဇ္ဈာပနေ ပိ စ။ ။

၆၃။ အနာပုစ္ဆာယ၊ သီတင်းကြီးကိုမပန်မူ၍။ ကထနေပိစ၊ တရားဟောခြင်းကြောင့်၎င်း။ ပဉှဿ၊ ပြဿနာကို။ ပုစ္ဆနေစ၊ မေးခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဝိဿဇ္ဇနေပိစ၊ ဖြေခြင်းကြောင့်၎င်း။ သဇ္ဈာယကရဏေပိစ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒီပံ၊ ဆီမီးကို။ ဇာလနေပိစ၊ ညှိခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဝိဇ္ဈာပနေပိစ၊ ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ [ ပုစ္ဆနေကား -ထည့်ပါဌ်။ ]

[ ဤသို့ ဒီပဝိဇ္ဈာပနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဒွါရဝိဝရဏဒုက္ကဋ်, ဒွါရထကနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဝါတပါန။ ပ။ ကံ။ ။ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၄။ ဝါတပါနကဝါဋာဒိံ ၊ ဝိဝ‌ရေယျ ကထေယျ ဝါ။ ဝန္ဒနာဒိံ ကရေ နဂ္ဂေါ၊ ဂမနံ ဘောဇနာဒိကံ။ ။

၆၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ [ အနာပုစ္ဆာယလိုက်ပါ။ ] အနာပုစ္ဆာယ၊ သီတင်းကြီးကိုမပန်မူ၍။ ဝါတပါနကဝါဋာဒိံ၊ လေသာတံခါးရွက် အစရှိသည်ကို။ ဝိဝရေယျဝါ၊ ဖွင့်မူလည်းဖွင့်အံ့။ ထကေယျဝါ၊ ပိတ်မူလည်း ပိတ်အံ့။ နဂ္ဂေါ၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ။ [ အချည်းစည်းလည်းဟူ။ ] ဝန္ဒနာဒိဉ္စ၊ ရှိခိုးခြင်းအစရှိသည်ကို၎င်း။ ဂမနံ၊ ခရီးသွားခြင်းကို၎င်း။ ဘောဇနာဒိကဉ္စ၊ စားခြင်းအစရှိသည်ကို၎င်း။ ကရေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝန္ဒနာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝန္ဒာပနကိုယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အဝတ်မဝတ်သောရဟန်းသည် သူတစ်ပါးကိုလည်းရှိမခိုးရာ၊ ဝန္ဒနာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါကို ဘောဇနသဒ္ဒါနှင့် ယှဉ်အပ်၏ ၊ ဘောဇနာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အဝတ်မဝတ်သောရဟန်းသည် ခဲလည်းမခဲအပ်၊ သူတစ်ပါးအားလည်း မပေးအပ်၊ သူတစ်ပါးပေးသည်ကိုလည်း မခံအပ်၊ ယာဂုအစရှိသည်ကိုလည်း မသောက်အံ့၊ ဤသို့သောအနက်တို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဒွါရဝိဝရဏဒုက္ကဋ် အစရှိသည်ကို ပြပြီး၍ ပရိကမ္မကရဏဒုက္ကဋ်, နဟာယနဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ပရိကမ္မံ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၅။ ပရိကမ္မံ ကရေ ကာရေ၊ တိပ္ပဋိစ္ဆန္နကံ ဝိနာ။ ကာယံ နဟာယံ ဃံသေယျ၊ ကုဋ္ဋေထမ္ဘေ တရုမှိ ဝါ။

၆၅။ တိပ္ပဋိစ္ဆန္နကံ၊ သုံးပါးသောအဖုံးအလွှမ်းကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ နဟာယံ-ဟာယန္တော၊ ရေချိုးသောရဟန်းသည်။ ပရိကမ္မံ၊ လက်ဖြင့်ချေးတွန်းသောအမှုကို။ ကရေ၊ မိမိမူလည်းပြုအံ့။ ကာရေ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်းပြုစေအံ့။ နဟာယံ-နဟာယန္တော၊ ရေချိုးသော ရဟန်းသည်။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ကုဋ္ဋေဝါ၊ နံရံ၌၎င်း။ ထမ္ဘေဝါ၊ တိုင်၌၎င်း။ တရုမှိဝါ၊ သစ်ပင်၌၎င်း။ ဃံသေယျ၊ ပွတ်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ တိပ္ပဋိစ္ဆန္နကံ၏အရကို အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ တိပဋိစ္ဆာဒိံ ကောဋ္ဌပဋိစ္ဆာဒိံ ဥဒကပဋိစ္ဆာဒိံ ဝတ္ထပဋိစ္ဆာဒိံ -ဟူ၍ဘုရားဟောတော်မူခြင်းကြောင့် အုံဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်း, ရေဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်း, အဝတ်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်း၊ ဤသုံးပါးကိုယူလေ၊ ညဉ့်အမိုက်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်းကိုတိုက်ရိုက်အားဖြင့်ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မမူသော်လည်း အမိုက်ဖုံးလွှမ်းခြင်း၏ အုံဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်းနှင့် အလားတူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ကောဋ္ဌပဋိစ္ဆာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ညဉ့်အမိုက်တိုက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်းကိုလည်းယူအပ်၏ဟု ဆရာတို့ဆိုကုန်၏ ၊ ထိုစကားသည်သင့်သကဲ့သို့ထင်၏ ။ ]

[ ထိုမှတစ်ပါးသော နဟာယနဒုက္ကဋ်, ဥပါဟနစရဏဒုက္ကဋ် တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ကုရုဝိန္ဒက။ ပ။ နော။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၆။ ကုရုဝိန္ဒကသုတ္တေန၊ အညမညဿ ကာယတော။ အဂိလာနော ဗဟာရာမေ၊ စရေယျ သဥပါဟနော။ ။

၆၆။ [ နဟာယန္တောလိုက်ပါ။ ] နဟာယန္တော၊ ရေချိုးသောရဟန်းသည်။ ကုရုဝိန္ဒကသုတ္တေန၊ မှတ်ကျောက်မှုန့်ဖြင့်ပြုသောချေးသတ်ဖြင့်၎င်း။ အညမညဿ၊ တစ်ယောက်သည် တစ်‌ယောက်၏ ။ ကာယတော၊ ကိုယ်ဖြင့်၎င်း။ ဃံသေယျ၊ ပွတ်အံ့။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ အဂိလာနော၊ မနာမဖျားသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဗဟာရာမေ၊ ကျောင်းအရံမှအပဖြစ်သော ရွာတွင်း၌။ သဥပါဟနော၊ ဖိနပ်စီးလျက်။ စရေယျ၊ သွားအံ့။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဗဟာရာမေ-ဟု ဆိုသော်လည်း ကျောင်းအရံမှအပဖြစ်သော တောအရပ်ကို မယူအပ်၊ ‌ကျောင်း၏ဥပစာရမှ အပဖြစ်သောရွာကိုသာယူအပ်၏ ၊ ထိုသို့ယူအပ်သောကြောင့် တောအရပ်၌ဖိနပ်စီးသော ရဟန်းအားအာပတ်မသင့်၊ ကျောင်းဥပစာရမှအပဖြစ်သော ရွာတွင်း၌မနာမဖျားမူ၍ ဖိနပ်စီးသောရဟန်းအားသာလျှင် အာပတ်သင့်၏ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဗဟာရာမေ-ဟု သာမညဆိုလျက် အဘယ့်ကြောင့် အရံအပကို မယူရ‌လေသနည်းဟူမူကား-အရံမှ အပဖြစ်သော အရပ်၌ ဖိနပ်မစီးအပ်ဟု ဘုရားမြစ်တော်မူသော ပါဠိတော်သည်လည်း ဝိနည်းပိဋကတ်၌မရှိ၊ ဘုရားအလိုတော်ကိုသိသော သင်္ဂါယနာဆရာတို့ ထားအပ်သော အဋ္ဌကထာတို့၌လည်း ထိုသို့မြစ်တော်မူသောပါဌ်သည်မထင်။

န ဘိက္ခဝေ အဂိလာနေန ဘိက္ခုနာ သဥပါဟနေန ဂါမေဝ ပဝိသိတဗ္ဗော၊ ယော ပဝိသေယျ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟူ၍မနာမဖျားမူ၍ ဖိနပ်စီးလျက်ရွာတွင်းသို့ ဝင်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋမ်ကိုပညတ်တော်မူသော ပါဌ်သည်သာ ဝိနည်းပါဠိတော်၌ရှိ၏ ၊ ထို့ကြောင့် ရွာတွင်း၌သာ မနာမဖျားသောရဟန်းသည် ဖိနပ်ကို မစီးအပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း အာဂန္တုကဝတ်၌-

အာဂန္တုကေန ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခုနာ ဣဒါနိ အာရာမံ ပဝိသိဿာမီတိ ဥပါဟနာ ဩမုဉ္စိတွာ အာရာမော ပဝိသိတဗ္ဗော-ဟု ဧည့်သည်ဖြစ်သော ရဟန်းအား တစ်ပါးသောကျောင်းအရံသို့မဝင်မီ ဖိနပ်ချွတ်၍ ဝင်စိမ့်သည်ကို ဘုရားပညတ်တော်မူသဖြင့် အရံ၏အပ၌ ဖိနပ်စီးအပ်၏ ဟူသောစကားသည် ပြီး၏ ။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဂိလာနေန ဘိက္ခုနာ သဥပါဟနေန ဂါမံ ပဝိသိတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် နာသောရဟန်းအားကား ဖိနပ်စီးလျက်ရွာတွင်းသို့ ဝင်ခြင်းငှါအပ်၏ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဂိလာနအရကို အချို့သောဆရာတို့ကား ခြေကွဲ၍ ခြေ၌ တံသင်းကဲ့သို့ အသားထွက်သောရဟန်းကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အချို့သောဆရာတို့ကား ခြေမှတစ်ပါး အနာသာမညကိုပင်ယူကုန်၏ ၊ ထိုသို့ယူခြင်းသည် မသင့်။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ယဿ ပါဒါဝါ ဖာဠိတာ ခီလာဗာဓောဝါ ဥပါဟနံ ဓာရေတုံ-ဟူ၍ ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့် ဖိနပ်မစီးမူ၍သွားသည်ရှိသော် ခြေကျင်နာသည်ဖြစ်၍ ဖိနပ်နှင့် ကင်း၍သွားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သောရဟန်းကို ဤအရာ၌ ဂိလာနဟူ၍ယူအပ်၏ ။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဇ္ဈာရာမေ ဥပါဟနံ ဓာရေတုံ-ဟူ၍အရံတွင်း၌ ဖိနပ်စီးခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသဖြင့် အရံ၏အပ၌ ဖိနပ်မစီးအပ်ဟူသော စကားသည်ပြီးသည်မဟုတ်တုံလောဟုဆိုငြားအံ့၊ ထိုအနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဇ္ဈာရာမေ ဥပါဟနံ ဓာရေတုံ-ဟူသောပါဌ်ကိုလည်း အရံတွင်း၌သာ ဖိနပ်စီးအပ်သည်၏အဖြစ်ကိုရည်၍ ခွင့်ပြုတော်မူသည်မဟုတ်၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့သည် ဖိနပ်မစီးကုန်ဘဲလျက် အရံတွင်း၌ စင်္ကြံသွားကုန်စဉ် ဖိနပ်စီးကုန်လျက် စင်္ကြံသွားကုန်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည်-

န ဘိက္ခဝေ အဇ္ဈာရာမေ ဥပါဟနာ ဓာရေတဗ္ဗာ၊ ယော ဓာရေယျ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟူ၍ သာမညအရံအတွင်း၌သာ ဖိနပ်စီးခြင်းကို မြစ်တော်မူသည်၊ ထိုသို့သာမညမြစ်တော်မူသောကြောင့် ရဟန်းတို့သည် ဥပုသ်အိမ်သို့၎င်း, စည်းဝေးရာအရပ်သို့၎င်း သွားကုန်သည်ရှိသော်လည်း ဖိနပ်မစီးကုန်ဘဲသွားကုန်၍ အမိုက်တို့၌ ဆူးသစ်ငုတ်တို့ကို နင်းမိကြကုန်သောကြောင့် ခြေ၏ကျင်နာခြင်းသည် ဖြစ်ကုန်၍ မြတ်စွာဘုရားအား နားတော်လျှောက်ကုန်သောကြောင့် အရံအတွင်း၌လည်း ဖိနပ်စီးစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြုတော်မူသောပါဌ်ဖြစ်သည်ဟုဆိုအပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ဥပါဟနာရူဟနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဥပါဟနဓာရဏဒုက္ကဋ်, ဣတ္ထိဩလောကနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဥပါဟနံ။ ပ။ ယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၇။ ဥပါဟနံ ယော ဓာရေတိ၊ သဗ္ဗနီလာဒိကမ္ပိ စ။ နိမိတ္တံ ဣတ္ထိယာ ရတ္တော၊ မုခံ ဝါ ဘိက္ခဒါယိယာ။ ။

၆၇။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သဗ္ဗနီလာဒိကမ္ပိစ၊ အလုံးစုံညိုသောဖိနပ်အစရှိသော။ ဥပါဟနံပိစ၊ ဖိနပ်ကိုလည်း။ ဓာရေတိ၊ ဆောင်အံ့။ ရတ္တော၊ တပ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘိက္ခဒါယိယာ၊ ဆွမ်းလှူသော။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏ ။ နိမိတ္တံဝါ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို၎င်း။ မုခံဝါ၊ မျက်နှာကို၎င်း။ ပဿေယျ၊ ကြည့်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သဗ္ဗနီလာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အလုံးစုံမည်းသော အဆင်းရှိသောဖိနပ်, အလုံးစုံ နီသောဖိနပ်, အလုံးစုံရွှေသောဖိနပ်, အလုံးစုံမောင်းသောဖိနပ်, ပြောက်ကျားသောအဆင်းရှိသောဖိနပ်တို့ကို ယူလေ၊ ဘိက္ခဒါယိယာ ဣတ္ထိယာဟူ‌သော ဤစကားကို ဥပလက္ခဏနည်းအားဖြင့်ဆိုသတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဆွမ်းလှူသော မိန်းမမူလည်းဖြစ်စေ၊ ဆွမ်းမလှူသောမိန်းမမူလည်းဖြစ်စေ၊ ယောက်ျားပင်မူလည်းဖြစ်စေ၊ တပ်သောစိတ်ဖြင့်မကြည့်အပ်၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌-

ဧတ္ထ စ ဘိက္ခဒါယိယာတိ ဥပလက္ခဏဝသေန ဝုတ္တံ၊ ယာယကာယစိ ဣတ္ထိယာဝါ ပုရိသဿဝါ မုခံ သာရတ္တော ဩလောကေန္တဿ ဒုက္ကဋမေဝ-ဟူသော စကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။

မုခံဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါ၏အနိယမအနက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် မျက်နှာကိုသာ မကြည့်အပ်သည်မဟုတ်၊ မိန်းမ၏၎င်း, ယောက်ျား၏၎င်း အမှတ်မဲ့သော ကိုယ်အင်္ဂါကိုပင် တပ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မကြည့်အပ်ဟုသန္နိဋ္ဌာန်ဟုမှတ်လေ။ ]

[ ဤသို့မု ‌ခေါ လောကနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဥဇ္ဈာနသညီပတ္တောလောကနဒုက္ကဋ်, အာဒါသောလောကနဒုက္ကဋ်, ဥစ္စာသယနမဟာသယနဒုက္ကဋ်, နာနာသံဝါသကာ ဒိဝန္ဒနဒုက္ကဋ်တိို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဥဇ္ဈာနသညီ။ ပ။ သံဝါသကာဒိနံ။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၉။ နိသဇ္ဇာဒိံ ကရောန္တဿ၊ ဒုက္ကဋံ ဝန္ဒနေ ပိ စ။ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နေ၊ နာနာသဝါသကာဒိနံ။ ။

၆၈-၆၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဥဇ္ဈာနသညီ၊ ကဲ့ရဲ့လိုသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အညဿ၊ တစ်ပါးသောရဟန်း၏ ။ ပတ္တံဝါ၊ ဆွမ်းစားသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ ပဿေယျ၊ ကြည့်အံ့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏ ။ မုခံဝါ၊ မျက်နှာကိုမူလည်း။ [ ရတ္တောလိုက်ပါ။ ] ရတ္တော၊ တပ်သောစိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။ အာဒါသာဒိမှိ၊ ကြေးမုံအစရှိသည်၌။ ပဿေယျ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဥစ္စာသနမဟာသနေ၊ မြင့်သောနေရာ, မြတ်သောနေရာ၌။ နိသဇ္ဇာဒိံ၊ ‌နေခြင်းအစရှိသည်ကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုသောရဟန်းအားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နေဝါ၊ ဥက္ခိတ္တကရဟန်း, ပဉ္စင်းမဟုတ်သောသူတို့ကို၎င်း။ နာနာ သံဝါသကာဒီနံဝါ၊ နာနာသံဝါသက ရဟန်းအစရှိသည်တို့ကို၎င်း။ ဝန္ဒနေပိဝါ၊ ရှိခိုးခြင်းကြောင့်မူလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နောဟု ပါဌ်ရှိကြ၏ ၊ ထိုသို့ရှိသောပါဌ်သည် မသင့်၊ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နေဟု ရှိသောပါဌ်သည်သာသင့်သတည်း၊ အာဒါသာဒိမှိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပါဠိတော်၌-န ဘိက္ခဝေ အာဒါသေဝါ ဥဒကပတ္တေဝါ မုခနိမိတ္တံ ဩလောကေတဗ္ဗံ-ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် ရေခွက်ကိုယူအပ်၏ ၊ ဥဒကပတ္တေဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါသည် အနိယမအနက်ရှိခြင်းကြောင့် ထိုဝါသဒ္ဒါဖြင့်‌‌ရေခွက်၌သာ မကြည့်အပ်သည်မဟုတ်သေး၊ ပအုံးရည်ခွက် အစရှိကုန်သော အလုံးစုံသောခွက်တို့၌ မျက်နှာအရိပ်သည်ထင်၏ ၊ ထိုအလုံးစုံသော ခွက်တို့ကိုလည်းကြေးမုံဟူ၍သာ ယူအပ်ကုန်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အမှတ်မဲ့ တစ်ပါးပါးသောခွက်၌ ကြည့်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

န ဘိက္ခဝေ အာဒါသေဝါ ဥဒကပတ္တေဝါတိ ဧတ္ထ ကံသပတ္တာဒီနိပိ ယေသုမုခနိမိတ္တံ ပညာယတိ၊ သဗ္ဗာနိ အာဒါသသင်္ချမေဝ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကဉ္ဇိယာဒီနိပိ ဥဒကပတ္တသင်္ချမေဝ။ တသ္မာ ယတ္ထကတ္ထစိ ဩလောကေန္တဿ ဒုက္ကဋံ-ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

ရတ္တော-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် တပ်‌သောစိတ်မရှိသည်ဖြစ်၍ အနာဟူသော အကြောင်းကြောင့်ကား ကြေးမုံ၌သော်၎င်း, ရေခွက်၌သော်၎င်း မျက်နှာရိပ်ကို ကြည့်အပ်၏-ဟူသောအနက်ကို ဆရာပြတော်မူ၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌လည်း-

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အာဗာဓပစ္စယာ အာဒါသေဝါ ဥဒကပတ္တေဝါ မုခနိမိတ္တံ ဩလောကေတုံ-ဟူ၍ဟောတော်မူသတည်း၊ အဋ္ဌကထာ၌-

သုစ္ဆဝီ နုခေါ မေ ဝဏော ဥဒါဟု န တထာဝါတိ ဇာနနတ္ထံ ဇိဏ္ဏောနုခေါမှိ နောတိ ဧဝံ အာယုသင်္ခါရံ ဩလောကနတ္ထံပိ ဝဋ္ဋတိ-ဟု ဆိုတော်မူသောကြောင့် အနာဟူသောအကြောင်းကြောင့်သာ ကြည့်အပ်သည်မဟုတ်၊ ငါသည်အိုမင်းလေပြီလောဟု အာယုသင်္ခါရကို ကြည့်ခြင်းငှါလည်းအပ်၏ ။

ဥစ္စာသယနဟူသည်ကား-ပကတိလူတို့၏ တတောင့်ထွာထက် လွန်သောအခြေရှိသောညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်သည် ဥစ္စာသယနမည်၏ ၊ ထိုဥစ္စာသယနသည်မအပ်၊ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ သတ္တင်္ဂံ-ဟု ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့် အုံးတားလက်တင်နှစ်ဘက်ရှိ‌သော ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်သည်ကား တစ်တောင့်ထွာထက်လွန်သော အခြေရှိသော်လည်းအပ်၏-ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ လဲသွတ်သော ဘုံလျှို, အခြေ၌ခြင်္သေ့ရုပ်, ကျားရုပ်, သားရဲရုပ် အစရှိသော ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်, ခင်းနှီးပြောက် အစရှိသည် သည်မဟာသယနမည်၏ ၊ နိသဇ္ဇာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အိပ်ခြင်းကိုယူလေ။

ဥက္ခိတ္တကရဟန်းဟူသည်ကား-သင့်ပြီးသော အာပတ်ကိုမကုလိုသောကြောင့်၎င်း, သိက္ခာကို မစောင့်စည်းလို မရှုလိုသောကြောင့်၎င်း, မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်လိုသောကြောင့်၎င်း, သံဃာသည်ဥပုသ်, ဒေသနာအစရှိသည်ကို ပယ်သောရဟန်းတည်း။

နာနာသံဝါသကသည် လဒ္ဓိနာနာသံဝါသက, ကမ္မနာနာသံဝါသကအားဖြင့်နှစ်ပါးတည်း၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် ဥက္ခိတ္တက ရဟန်းသည် ကမ္မနာနာသံဝါသကမည်၏ ၊ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကရဟန်းသည် လဒ္ဓိနာနာသံဝါသကမည်၏ ၊ ကမ္မနာနာသံဝါသကကို ဥက္ခိတ္တသဒ္ဒါဖြင့်ယူပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာ၌ နာနာသံဝါသကသဒ္ဒါဖြင့် လဒ္ဓိနာနာသံဝါသကကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်-

အဓမ္မဝါဒီ အဝန္ဒနီယော၊ ပါရိဝါသိကော အဝန္ဒနီယော၊ မူလာယပဋိကဿနာရဟော အဝန္ဒနီယော၊ မာနတ္တာရဟော အဝန္ဒနီယော၊ မာနတ္တစာရိကော အဝန္ဒနီယော၊ အဗ္ဘာနာရဟော အဝန္ဒနီယော-ဟူ၍ ဟောတော် မူသောကြောင့် အဓမ္မဝါဒီရဟန်း, ပရိဝါသ်၌ တည်သောရဟန်း, အရင်းသို့ငင်ခြင်းငှါထိုက်သောရဟန်း, မာနတ် ထိုက်သောရဟန်း, မာနတ်၌တည်သောရဟန်း, အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းတို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ အဝန္ဒနဒုက္ကဋ်ကိုပြုပြီး၍ ဒီဃာသနနိသဇ္ဇဒုက္ကဋ်, ကုလသင်္ဂဟဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဧကတော။ ပ။ မ္ပိစ။ ။ ဟူသော ဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၁။ အသမာနာသနိကေန၊ မဉ္စပီဌေ သယေယျ ဝါ။ ကုသင်္ဂဟတ္ထံ ဒဒတော၊ ဖလပုပ္ဖါဒိကမ္ပိ စ။ ။

၇၀-၇၁။ ပဏ္ဍကိတ္ထီဟိဝါ၊ ပဏ္ဍုက်, မိန်းမတို့နှင့်၎င်း။ ဥဘတောဗျဉ္ဇနေနဝါ၊ ဥဘတောဗျည်းနှင့်၎င်း။ ဧကတော၊ တကွနက်။ ဒီဃာသနေ၊ ရှည်သောနေရာ၌။ နိသီဒေယျဝါ၊ နေမူလည်းနေအံ့။ သယေယျဝါ၊ အိပ်မူလည်းအိပ်အံ့။ အဒီဃေ၊ မရှည်သော။ မဉ္စပီဌေ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်ဖြစ်သော။ အာသနေပိစ၊ ၌လည်း။ အသမာနာသနိကေနပိ၊ မျှသောနေရာ မရှိသောရဟန်းနှင့်မူလည်း။ ဧကတော၊ တကွနက်။ နိသီဒေယျဝါ၊ အံ့။ သယေယျဝါ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ကုလသင်္ဂဟတ္ထံ၊ ဒါယကာတို့ကို ချီးမြှောက်ခြင်းငှါ။ ဖလပုပ္ဖါဒိကံ၊ သစ်သီး, ပန်းအစရှိသည်ကို။ ဒဒတောပိစ၊ ပေးသောရဟန်းအားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဖလပုပ္ဖါဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်သစ်ရွက်, ဝါး, ဒန်ပူအစရှိသည်ကိုယူလေ။ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ယံ တိဏ္ဏန္နံ ပဟောတိ၊ ဧတ္တကံ ပစ္ဆိစံ ဒီဃာသနံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် ငယ်စွာသော အပိုင်းအခြားအားဖြင့် သုံးယောက်သောရဟန်းနေလောက်သော နေရာသည် ဒီဃာသနမည်၏ ၊ နှစ်ယောက်နေလောက်သောနေရာသည် အဒီဃာသနမည်၏ ၊ ထိုအဒီဃာသန၌-

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ တိဝဿန္တရေန သဟ နိသီဒိတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူခြင်းကြောင့် နှစ်ဝါကြီး, နှစ်ဝါငယ်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် တကွနေအပ်ကုန်၏ ၊ သုံးဝါကြီး, သုံးဝါငယ် အစရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည် အသမာနာသနိက ရဟန်းမည်ကုန်၏ ၊ ထိုသုံးဝါကြီး, သုံးဝါငယ် အစရှိကုန် ရဟန်းတို့သည်၊ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဌပေတွာ ပဏ္ဍကံ မာတုဂါမံ ဥဘတော ဗျဉ္ဇနံ အသမာနာသနိကေဟိ သဟ အဒီဃာသနေ နိသီဒိတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် ပဏ္ဍုက်, လူမိန်းမ, ဥ‌ဘတောဗျည်းတို့ကိုထား၍ အဒီဃာသန၌တကွနေအပ်ကုန်၏ ၊ ဒီဃာသန၏အရကို ဖျာ, သင်ဖြူး အစရှိသည်ကိုပင် အချို့သောဆရာတို့သည် ယူကြကုန်၏ ၊ မဉ္စပီဌေဟု မူသိက္ခာကျမ်း၌ ဆိုသောကြောင့် ထိုဆရာတို့၏စကားကို သန္နိဋ္ဌာန်ကျမမှတ်အပ်။ ]

[ ဤသို့ကုလသင်္ဂဟဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပုဗ္ဗကရဏဒုက္ကဋ်, ပစ္စယပရိဘောဂဒုက္ကဋ်, နိဿယဝိပ္ပဝါသနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြလို၍-ဒန္ထိမာဒိံ ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၂။ ဂန္ထိမာဒိံ ကရေ ကာရေ၊ ဇိနဝါရိတစ္စယေ။ ပရိဘုဉ္ဇေယျ အဗျတ္တော၊ အနိဿာယ ဝသေယျ ဝါ။ ။

၇၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဂန္ထိမာဒိံ၊ ဂန္ထိမ အစရှိသော ပန်းကုံးကို။ ကရေဝါ၊ မိမိမူလည်းပြုအံ့။ ကာရေဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း ပြုစေအံ့။ ဇိနဝါရိတပစ္စယေဝါ၊ ဘုရားသခင်မြစ်အပ်ကုန်သော ပစ္စည်းတို့ကိုလည်း။ ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ သုံးဆောင်အံ့။ အဗျတ္တော၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ မလိမ်မာဘဲလျက်။ အနိဿာယဝါ၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ လိမ်မာကုန်သော ရဟန်းတို့ကို မမှီမူ၍လည်း။ ဝသေယျ၊ နေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဂန္ထိမာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဂေါပ္ဖိမပန်းကုံး, ဝါယိမပန်းကုံး, ပုရိမပန်းကုံး, ဝေဌိမပန်းကုံး, ဝေဓိမပန်းကုံးတို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ နိဿယဝိပ္ပဝါသဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဘေသဇ္ဇကရဏဒုက္ကဋ်, ဥပေါသထပဝါရဏဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-အနုညာတေဟိ။ ပ။ ဏံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၃။ အနုညာတေဟိ အညဿ၊ ဘေသဇ္ဇံ ဝါ ကရေ ဝဒေ။ ကရေ သာပတ္တိကော ဘိက္ခု၊ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏံ။ ။

၇၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အနုညာတေဟိ၊ ဘုရားသခင်ခွင့်ပြုတော်မူသောသူတို့မှ။ အညဿ၊ တစ်ပါးသောသူအား။ ‌ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ ကရေဝါ၊ ကုမူလည်းကုအံ့။ ဝဒေဝါ၊ ကြားမူလည်းကြားအံ့။ သာပတ္တိကော၊ သဘောတူသော အာပတ်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏံ၊ ဥပုသ်ပဝါရဏာကို။ ကရေ၊ ပြုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဘုရားသခင်ဆေးကုအပ်၏ဟု ခွင့်ပြုတော်မူသောသူကား-ဆွေခုနစ်ဆက်, သီတင်းသုံးဘော်ငါးယောက်, တစ်ယောက်တည်း ကိုးကွယ်ရာမရှိ၍ ကျောင်းကိုမှီခိုလာသောဧည့်သည်, မိမိအမှုကို ငယ်ကိုပြုသောသူ, သာမဏေလောင်း ဤသူတို့တည်း။ ]

[ ဤသို့ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏ ကရဏဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ဒိဝါသေယျဒုက္ကဋ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဒွါရ။ ပ။ ဒိဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၄။ ဒွါရဗန္ဓာဒိကေ ဌာနေ၊ ပရိဝတ္တ ကဝါဋကံ။ အပိဓာယ ဝိနာ ဘောဂံ၊ နိယောဂံ ဝါ သယေ ဒိဝါ။ ။

၇၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဒွါရဗန္ဓာဒိကေ၊ တံခါးလက်ရုံးအစရှိသည်ရှိသော။ ဌာနေ၊ အရပ်၌။ ပရိဝတ္တကဝါဋကံ၊ လှည့်ကောင်းသော တံခါးရွက်ကို။ အပိဓာယ၊ မပိတ်မူ၍။ အာဘောဂံဝါ၊ သူတစ်ပါးပိတ်လတ္တံ့ဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်းကို၎င်း။ နိယောဂံဝါ၊ အများနှင့်ဆက်ဆံရာကို၎င်း။ ဝိနာ၊ ကြဥ်၍။ ဒိဝါ၊ နေ့၌။ သယေ၊ အိပ်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နိယောဂံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အကြင်အရပ်သည် အများနှင့်ဆက်ဆံ၏ ၊ တံခါးကိုပိတ်သော်လည်း ပိတ်တိုင်းမတည်၊ ထိုအရပ်၌ တံခါးမပိတ်မူ၍အိပ်သော်လည်း အာပတ်မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ ဒွါရဗန္ဓာဒိကေ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် တံခါးရွက်အောက်, အထက်လက်ကွင်း ကျည်ငယ်, ကျည်မတို့ကို ယူလေ။ ]

[ ဤသို့ ဒိဝါသယနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ အာမသနဒုက္ကဋ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဓညိတ္ထိ။ ပ။သေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၅။ ဓညိတ္ထိရူပ ရတနံ၊ အာဝုဓိတ္ထိပသာဓနံ။ တူရိယဘဏ္ဍံ ဖလံ ရုက္ခေ၊ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိဉ္စ အာမသေ။ ။

၇၅။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဓညဉ္စ၊ စပါးမျိုး ခုနစ်ပါးကို၎င်း။ ဣတ္ထိရူပဉ္စ၊ မိန်းမရုပ်ကို၎င်း။ ရတနဉ္စ၊ ရတနာခုနစ်ပါးကို၎င်း။ အာဝုဓဉ္စ၊ လက်နက်ဖြစ်သောဘဏ္ဍာကို၎င်း။ ဣတ္ထိပသာဓနဉ္စ၊ မိန်းမတို့၏အဝတ်တန်ဆာကို၎င်း။ တူရိယဘဏ္ဍဉ္စ၊ စည်, စောင်း, ညှင်း အစရှိသောတူရိယာဖြစ်သော ဘဏ္ဍာကို၎င်း။ ဖလဉ္စ၊ သစ်သီးကို၎င်း။ ရုက္ခေ၊ သစ်ပင်၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိဉ္စ၊ စပါးအစရှိသည်ကို၎င်း။ အာ‌မသေ၊ သုံးသပ်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ မိန်းမတို့၏တန်ဆာကို တပ်သောစိတ်ဖြင့်သာ မသုံးသပ်အပ်၊ မိန်းမတို့၏ အဝတ်တန်ဆာကို အရှင်ဘုရားအား လှူပါ၏ဟုဆိုမူကား ခံအပ်၏၊ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိံ ၌ ယာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပဲကိုယူလေ၊ ဓညံ-ဟူသောပါဌ််ဖြင့် စု၍ထားသော စပါးကိုယူလေ၊ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိံ -ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အပင်၌ဖြစ်သောစပါးကိုယူ။]

[ ဤသို့ အာမသနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ကေသောသဏ္ဌနဒုက္ကဋ်, ဧကတောဘောဇန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သတိတ္ထော။ ပ။ ပိစ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၆။ သသိတ္ထောဒကလေလေဟိ၊ ဖဏဟတ္ထဖ‌ဏေ ဟိ ဝါ။ ကေသမောသဏ္ဌနေကသ္မိံ ၊ ဘာဇနေ ဘုဉ္ဇနေ ပိ စ။ ။

၇၆။ သသိတ္ထောဒကတေလေဟိ၊ ဘယောင်းနှင့်ရောသောဆီ, ရေနှင့်ရောသောဆီရှိကုန်သော။ ဖဏဟတ္ထဖဏေဟိဝါ၊ ဦးဖြီး, လက်ဖြီး တို့ဖြင့်၎င်း။ ကေသမောသဏ္ဌနေဝါ၊ ဆံကိုဖြီးခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုတည်းသော။ ဘာဇနေ၊ ခွက်၌။ ‌ဘောဇနေပိစ၊ ရဟန်းနှစ်ယောက် တကွစားခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ဧကတောဘောဇန ဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဧကတောသယန ဒုက္ကဋ်, ပမာဏာဓိကဒန္တကဋ္ဌခါဒနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဧကတ္ထရပါဝုရဏာ။ ပ။ တော။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၇။ ဧကတ္ထရ ပါဝုရဏာ၊ သယေယျုံ ဒွေကမဉ္စကေ။ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ ခါဒေယျ၊ အဓိကူနံ ပမာဏတော။ ။

၇၇။ ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဧကတ္ထရပါဝုရဏာ၊ တစ်ထည်တည်းခင်းကုန်လျက်, တစ်ထည်တည်းရုံကုန်လျက်။ ဧကမဉ္စကေ၊ တစ်ခုတည်းသောညောင်စောင်း၌။ သယေယျုံ၊ အိပ်ကုန်အံ့။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပမာဏတော၊ အတိုင်းအရှည်ထက်။ အဓိကူနံ၊ လွန်ယုတ်သော။ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ၊ ဒန်ပူကိုလည်း။ ခါ‌ဒေယျ၊ စားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဋ္ဌင်္ဂုလပရမံ ဒန္တကဋ္ဌံ-ဟု ဘုရားသခင်ဟောတော်မူသောကြောင့် မဇ္ဈိမပုရိသ၏ လက်ရှစ်သစ်သည် အတိုင်းအရှည်နှင့် ယှဉ်သောဒန်ပူမည်၏ ၊ ထိုထက်လွန်သော ဒန်ပူသည် အတိုင်းအရှည်ထက် လွန်သော ဒန်ပူမည်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ပမာဏာဓိကဒန္တကဋ္ဌခါဒန ဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ နစ္စာဒိဒဿနဒုက္ကဋ်ကို ပြတော်မူလို၍-ယောဇေတိ။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၇၈။ ယောဇေတိ ဝါ ယောဇာပေတိ၊ နစ္စံ ဂီတဉ္စ ဝါဒိတံ။ ဒဿနံ သဝနံ တေသံ၊ က‌ရောန္တဿ စ ဒုက္ကဋံ။ ။

၇၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ နိစ္စဂီတဉ္စ၊ ကခြင်း, သီခြင်းကို၎င်း။ ဝါဒိတဉ္စ၊ တီးမှုတ်ခြင်းကို၎င်း။ ယောဇေတိဝါ၊ မိမိမူလည်းယှဉ်အံ့။ ယောဇာပေတိဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုလည်းယှဉ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ တေသံ၊ ထိုကခြင်း, သီခြင်း, တီးမှုတ်ခြင်းတို့ကို။ ဒဿနဉ္စ၊ ကြည့်ခြင်းကို၎င်း။ သဝနဉ္စ၊ နာခြင်းကို၎င်း။ ကရောန္တဿစ၊ ပြုသောရဟန်းအားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ နစ္စာဒိဒဿနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍန ဒုက္ကဋ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝီဟာဒိ။ ပ။ ဏေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၉။ ဝီဟာဒိ ရောပိမေ စာပိ၊ ဗဟိပါကာရ ကုဋ္ဋကေ။ ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍနာဒိမှိ၊ ဒီဃကေသာဒိ ဓာရဏေ။ ။

၇၉။ ဝီဟာဒိရောပိမေစာပိ၊ စပါးအစရှိသည်ကိုစိုက်ပျိုးရာအရပ်၌၎င်း။ ဗဟိပါကာရကုဋ္ဋကေစ၊ တံတိုင်းနံရံတို့၏ အပ၌၎င်း။ ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍနာဒိမှိစ၊ ကျင်ကြီးအစရှိသည်ကို မိမိစွန့်ခြင်းအစရှိသည်ကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒီဃကေသာဒိဓာရဏေစ၊ ရှည်စွာသောဆံ အစရှိသည်ကို ဆောင်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝီဟာဒိကို ဝီဟိအာဒိဟုပုဒ်ဖြတ်၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အုန်းပင်စိုက်ရာ အရပ်, ပဲခင်း, ပြောင်းခင်း, နှမ်းခင်းအစရှိသည်ကိုယူလေ၊ ထိုအရပ်၌ စပါးပင်အစရှိသည်တည်စဉ်သာ ကျင်ကြီးအစရှိသည်ကို မစွန့်အပ်၊ စပါးပင်အစရှိသည် မရှိမူကားစွန့်အပ်၏ ၊ ကျင်ကြီး, ကျင်ငယ်ဖြင့် ပြင်းစွာနှိပ်စက်သော ရဟန်းအားကား မြေအလပ်ကိုမရသည်ရှိသော် စပါးပင်, ပဲပင်ရှိရာ အရပ်၌လည်းစွန့်အပ်၏၊ ထို့ကြောင့်အဋ္ဌကထာ၌-

အဟရိတဋ္ဌာနံ ဩလောကေန္တဿ သဟသာ နိက္ခမတိ၊ ဂိလာနဋ္ဌာနေ ဌိတော ဟောတိ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

တိုက်နံရံ၏ အပ၌လည်း လူတို့မပြတ်သွားလာရာ၌ မစွန့်အပ်၊ လူတို့မသွားရာ၌ကား ကြည့်ရှုမျှော်တင်း၍ စွန့်အပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ခုဒ္ဒသိက္ခာ၌-မုတ္တံဆဍ္ဍေယျ ဒုက္ကဋံ၊ ဗဟိပါကာရကုဋ္ဋာနံ၊ ဝဠဉ္ဇေ နာဝလောကိယ၊ ဟုဆိုသတည်း။

ဝစ္စာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ကျင်ငယ်, နှပ်, တံတွေး, စားဖတ်, အရိုးစသည်တို့ကို ယူလေ၊ ဆဍ္ဍနာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်သူတစ်ပါးကိုစွန့်စေခြင်းကိုယူလေ၊ ကေသာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်ရှည်သောလက်သည်း, ‌နှာခေါင်းမွှေးတို့ကိုယူလေ။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဒုမာသိကံဝါ ဒွင်္ဂုလံဝါ ကေသေ ဓာရေတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် ကာလအားဖြင့် ၂-လဆံကိုမရိတ်ဘဲထားအပ်၏ ၊ ပမာဏအားဖြင့်ကား လက်-၂သစ်ထားအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ဆံရှည်လွယ်၍ ၂-လမတိုင်မီ လက် ၂-သစ်သာရှိသော်လည်း ၂-လအတွင်း၌ပင် ရိတ်အပ်၏ ၊ လက်-၂သစ်မလွန်စေအပ်၊ ဆံရှည်ခဲသောကြောင့် ၂-လတိုင်၍လည်း လက်၂-သစ်မရှိ၊ ထိုသို့မရှိသော်လည်း ၂-လကို မလွန်စေအပ်၊ ရိတ်အပ်၏ဟု မှတ်လေ။ ]

[ ဤသို့ ဒီဃကေသာဒိဓာရဏဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ နခမဋ္ဌကရဏဒုက္ကဋ်, သမ္ဗာဓလောမဟာရဏဒုက္ကဋ်, ပရိကမ္မကတဘူမိအက္ကမန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-နခ။ ပ။ ‌နော။ ။ ဟူ‌သောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၈၀။ နခမဋ္ဌ ကရာဒိမှိ၊ သမ္ဗာဓေ လောမဟာရဏေ။ ပရိကမ္မကတံ ဘူမိံ ၊ အက္ကမေ သဥပါဟနော။ ။

၈၀။ နခမဋ္ဌကရာဒိမှိစ၊ လက်သည်း, ခြေသည်းအစရှိသည်တို့ကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ သမ္ဗာ‌ဓေ၊ ကျဉ်းမြောင်းရာအရပ်၌။ လောမဟာရဏေစ၊ ‌အမွေးကိုပယ်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သဥပါဟနော၊ ဖိနပ်စီးလျက်။ ပရိကမ္မကတံ၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သော။ ဘူမိံ၊ မြေကို။ အက္ကမေ၊ နင်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နခမဋ္ဌကရာဒိမှိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်နှုတ်ခမ်းကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်း, ရင်မွေးကိုအပြေအပြစ်ပြုခြင်းတို့ကိုယူလေ။ ။ န ဘိက္ခဝေ ဝီသမဋ္ဌံ ကာရာပေတဗ္ဗံ-ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် နခမဋ္ဌ၌ နခသဒ္ဒါဖြင့်ခြေသည်းကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ လက်သည်းကိုသာမယူအပ်၊ ရှေးဒီဃနခ၌ကား လက်သည်းကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အပြေအပြစ်ပြု၏ဟူသည်ကား ဒန်းရွက်ဖြင့် နီအောင်ဆိုးခြင်း, ကွမ်းသွေးဖြင့်ဆိုးခြင်းတို့တည်း။

သမ္ဗာဓေ၏အရကို အင်္ဂါဇာတ်ကိုသာမယူအပ်၊ ဥပကစ္ဆကာဒီနိပိ ဧတ္ထသမ္ဗာဓောနာမ-ဟု ဆိုသောကြောင့် လက်ကတီးကြား အစရှိသည်တို့ကိုလည်း ယူအပ်၏၊ ထို့ကြောင့် လက်ကတီးကားအမွေးတို့ကိုလည်း မနုတ်အပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊အပြေအပြစ်ပြုသောမြေဟူသည်ကား အင်္ကတေ, သစ်စေး, သင်္ဘောမြေနီတို့ဖြင့် ကောင်းမွန်စွာပြုသောမြေတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပရိကမ္မကတဘူမိအက္ကမနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ အဓောတအလ္လပါဒအက္ကမနဒုက္ကဋ်, ပရိကမ္မကတဘိတ္တိအာမသနဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အဓောတ။ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၈၁။ အဓောတ အလ္လပါဒေဟိ၊ သံဃိကံ မဉ္စ ပီဌကံ။ ပရိကမ္မကတံ ဘိတ္တိံ ၊ အာမသန္တဿ ဒုက္ကဋံ။ ။

၈၁။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဓောတအလ္လပါဒေဟိ၊ မဆေးသောခြေ, စွတ်သောခြေတို့ဖြင့်။ သံဃိကံ၊ သံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော။ မဉ္စပီဌကံ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်ကို။ အက္ကမေ၊ နင်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ပရိကမ္မကတံ၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သော။ ဘိတ္တိံ၊ နံရံကို။ အာမသန္တဿ၊ သုံးသပ်သောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်၏ ။

[ ဘိတ္တိံဟူသောစကားကို နိဒဿနနည်းအားဖြင့် ဆိုတော်မူသတည်း၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်‌‌သောနံရံကိုသာ မသုံးသပ်အပ်သည်မဟုတ်၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သော တံခါးမ, သေလာတံခါးတို့ကိုလည်းမသုံးသပ်အပ်။ ။ အာမသန္တဿ-ဟူသောစကားကိုလည်း နိဒဿနနည်းအားဖြင့်ဆိုတော်မူသည်၊ မသုံးသပ်အပ်သည်သာမဟုတ်သေး၊ သင်္ကန်းအစရှိသည်တို့ဖြင့် အနှီးမခံမူ၍ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သောတိုင် အစရှိသည်တို့ကိုလည်းမမှီအပ်၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌-နကေဝလဉ္စ ဘိတ္တိံ ယေဝ၊ ဒွါဝါတပါနမ္ပိ အပဿယနဖလကမ္ပိ ပါသာဏတ္ထမ္ဘမ္ပိ စိဝရေနဝါ ကေနစိဝါ အပ္ပဋိစ္ဆာဒေတွာ အပဿယိတုံ န လဗ္ဘတိယေဝ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပရိကမ္မကတဘိတ္တိအာမသနဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ပလ္လတ္ထဒုက္ကဋ်, စီဝရဒုပ္ပရိဘောဂ ဒုက္ကဋ်, အကာယဗန္ဓန ဂါမဂမန ဒုက္ကဋ်, အနာစမန ဒုက္ကဋ်, အကပ္ပိယသမာဒါနဒုက္ကဋ်, သဘာဂါပတ္တိဒေသနာရောစနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သင်္ဃာဋိယာ။ ပ။ စ။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၃။ နာစမေယျုဒကေ သန္တေ၊ သမာဒိယေ အကပ္ပိယေ။ ဒေသနာရောစနာဒိမှိ၊ သဘာဂါပတ္တိယော ပိ စ။

၈၂-၈၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သင်္ဃာဋိယာ၊ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းဖြင့်။ ပလ္လတ္ထေ၊ အာယောဂပတ်ဘွဲ့အံ့။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဒုပ္ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ မကောင်းသဖြင့် သုံးဆောင်အံ့။ အကာယဗန္ဓနော၊ ခါးပန်းမဘွဲ့မူ၍။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ဝဇေ၊ သွားအံ့။ ဝစ္စကံ၊ ကျင်ကြီးကို။ ကတွာန၊ ပြုပြီး၍။ ဥဒ‌ကေ၊ ရေသည်။ သန္တေ၊ ရှိလျက်။ သမာဒိယေ၊ သူတစ်ပါးကိုဆောက်တည်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ သဘာဂါပတ္တိယော၊ သဘောတူသောအာပတ်တို့ကို။ ဒေသနာ ရောစနာဒိမှိပိစ၊ ဒေသနာကြားခြင်းအစရှိသည်ကို ပြုခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သင်္ဃာဋိယာဟူ၍ ဆိုသော်လည်း အလုံးစုံသော သင်္ကန်းတို့ကိုပင် ယူအပ်၏ ၊ ဒုကုဋ်ကိုသာ မယူအပ်၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌-သဗ္ဗာနိပိ စီဝရာနိ သင်္ဃာဋိတတ္တာ သင်္ဃာဋီတိ ဝုစ္စန္တိ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

အခင်းမရှိသော မြေ၌ထိုင်ခြင်း, အဆူးရှိသော ကြမ်းတမ်းသော မြေ၌ထိုင်ခြင်း, နေပူ၌ကာလရှည်စွာ ထားခြင်းသည် သင်္ကန်းကို မကောင်းသဖြင့် သုံးဆောင်သည်မည်၏ ၊ ထို့ကြောင့်ဋီကာ၌ ဒုပ္ပရိဘုဉ္ဇနံနာမဘူမိယံဝါ ကဏ္ဋကာ-ဒီသုဝါ နိသီဒနံ-ဟူသော စကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။

အဟံ ဘန္တေ သမ္ဗဟုလာ နာနာဝတ္ထုကာ သဗ္ဗာ အာပတ္တိယော-အစရှိသည်ဖြင့်ကြားခြင်းသည် ဒေသနာမည်၏ ၊ ဤသို့မဆိုမူ၍ ငါသည်ဤမည်သော အာပတ်သို့ရောက်ချေသည်ဟု ရှက်စနိုး၍ တိုးတိုးသာ အခြားမဲ့၌‌နေသောရဟန်းအား ဆိုခြင်းသည်အာရောစန မည်၏ ၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သဘာဂအာပတ်ကို ခံခြင်းကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ သဘာဂအာပတ်ကို ဒေသနာကြားခြင်းကြောင့် သင့်သောဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ နဝသနဒုက္ကဋ်, ပဋိဿဝသံဝါဒနဒုက္ကဋ်, ဝဿစ္ဆေဒနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-နဝသေ။ ပ။ ကိစ္စတော။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၄။ န ဝသေ ဝဿံ ဝိသံဝါဒေ၊ သုဒ္ဓစိတ္တော ပဋိဿဝံ။ ဝဿံ ဝသိတွာ ဂမနေ၊ အနနုညာတကိစ္စတော။ ။

၈၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဝဿံ၊ ဝါကို။ နဝသေ၊ မဆိုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ သုဒ္ဓစိတ္တော၊ စင်ကြယ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဿဝံ၊ ဝန်ခံပြီးသည်ကို။ ဝိသံဝါဒေစ၊ ချွတ်ယွင်းစေခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဝဿံ၊ ဝါကို။ ဝသိတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ အနနုညာတကိစ္စတော၊ ဘုရားသခင်သည် ခွင့်မပြုသောကိစ္စဖြင့်။ ဂမနေစ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့သွားခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝါသို့ မကပ်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ဟူသောစကားကို တစ်စုံတစ်ခုသောအန္တရာယ်မရှိဘဲလျက် ပုရိမဝါသို့၎င်း, ပစ္ဆိမဝါသို့၎င်း မကပ်သောရဟန်းကိုရည်၍ ဆိုတော်မူသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အန္တရာယ်ကြောင့် ပုရိမဝါသို့မကပ်သောရဟန်းသည် ပစ္ဆိမဝါသို့ ကပ်အပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ ကေနစိ အန္တရာယေန ပုရိမိကံ အနုပဂတေန ပစ္ဆိမိကာ ဥပဂန္တဗ္ဗာ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

အရှင်ဘုရား...အကျွန်ုပ်‌ကျောင်း၌ ဝါဆိုတော်မူပါ၊ ဤဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး အကျွန်ုပ်ဆွမ်းကို ခံတော်မူပါ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ဒါယကာတို့ဖိတ်သောစကားကို၎င်း, ငါတို့နှစ်ယောက်တို့သည် ဤကျောင်း၌ဝါဆိုကြကုန်အံ့၊ ဤကျမ်းကိုအတူသင်ကြကုန်အံ့၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ရဟန်းချင်းချင်း ကတိကဝတ်ပြုသောစကားကို၎င်း ဝန်ခံပြီးမှချွတ်ယွင်းစေခြင်းသည် ပဋိဿဝဝိသံဒနမည်၏ ။

သုဒ္ဓစိတ္တော ဟူသည်ကား-စင်စစ်ပင် ဒါယကာတို့ဖိတ်တိုင်း ကတိကဝတ်ပြုတိုင်းပင်ဝါဆိုခြင်း, ကျမ်းသင်ခြင်းအစရှိသော အမှုကိုပြုသောစိတ်တည်း၊ ထိုသို့ဝါဆိုအံ့၊ ကျမ်းဂန်အတူသင်အံ့ဟု စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့် ဝန်ခံခြင်းကို ဝန်ခံတိုင်းမပြုနိုင်သော် ထိုဒါယကာ, ထိုရဟန်းအား မကြားမူ၍ ချွတ်ယွင်းစေသော်ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ရှေးဝန်ခံသော ကာလကပင် မုသားဆိုလိုသောစိတ်ရှိမူကား ပါစိတ်သင့်၏ ၊ သီတင်းသုံးဘော်ငါးယောက်တို့၏ ကိစ္စဖြင့်၎င်း၊ အမိ-အဘတို့ကိစ္စ, ထိုအမိအဘတို့ကို လုပ်ကျွေးသောသူ၏ ကိစ္စဖြင့်၎င်း၊အလှူပေးပါမည်၊ တရားနာပါမည်၊ အရှင်ဘုရားတို့ကို ဖူးမြင်ပါမည်၊ အလှူပေးခြင်းအစရှိသည်ကိုညွှန်၍ ဒါယကာတို့ ပင့်ခေါ်သောကိစ္စဖြင့်၎င်း၊ သတ္တာဟကရဏီယပြု၍ သွားသောရဟန်းသည် ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူအပ်သော ကိစ္စဖြင့်သွားသည်မည်၏ ၊ ထိုမှ တစ်ပါးသောကိစ္စဖြင့် သွားသောရဟန်းအားကား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ အကျယ်ကို သိလိုမူကား သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာကိုကြည့်လေ။ ]

[ ဤသို့ ဝဿစ္ဆေဒနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ရုက္ခရူဟနဒုက္ကဋ်, အပရိဿာဝနဂမန-ဒုက္ကဋ်, အဒ္ဓါနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဝိနာ။ ပ။ နဒေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၅။ ဝိနာ ပဒံ တရုဿုဒ္ဓံ၊ ပေါရိသမှာဘိရူဟဏေ။ အပရိဿာဝနောဒ္ဓါရံ၊ ဝဇေ တံ ယာစိတော န ဒေ။ ။

၈၅။ အာပဒံ၊ သားရဲကို။ ဝိနာ၊ ၍။ ပေါရိသမှာ၊ တစ်သူမှ။ [ တစ်သူထက်လည်းဟူ။ ] ဥဒ္ဓံ၊ အထက်သို့။ [ တစ်နည်းကား။ ] ဥဒ္ဓံ၊ အလွန်။ တရုဿ၊ သစ်ပင်ကို။ အဘိရူဟဏေ၊ တက်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အပရိဿာဝနော၊ ရေစစ်မဆောင်မူ၍။ အဒ္ဓါနံ၊ ယူဇနာခွဲသောအရပ်သို့။ ဝဇေ၊ သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ တံ၊ ထိုရေစစ်ကို။ ယာစိတော၊ တောင်းအပ်သောရဟန်းသည်။ နဒေ၊ မပေးအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝိနာပဒံကို ဝိနာ အာပဒံဟုပုဒ်ဖြတ်၊ ဝိနာပဒံဟုဆိုအပ်သောကြောင့် သားရဲဘေးရန်ရှိမူကား အလိုရှိတိုင်းတက်အပ်၏ ၊ အဒ္ဓါန၏အရကို နည်းစွာသောအပိုင်းအခြားဖြင့် ယူဇနာခွဲသော ခရီးကိုယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ အဒ္ဓါနန္တိ ပနေတ္ထ ဟေဋ္ဌိမန္တေန အဍ္ဎယောဇနံ အဓိပ္ပေတံ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

တံ ယာစိတော နဒေ-ဟူသောစတုတ္ထပါဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကား-ရေစစ်ဓမ္မကရိုဏ်ကိုမေ့လျော့၍သွားသော ရဟန်းသည်သောက်လို၍ တစ်ယော‌က်သောရဟန်းအား တောင်းလေသော် ရေစစ်ရှိပါလျက် ထိုရဟန်း၏ ပျက်စီးခြင်းကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍မပေးအံ့၊ မပေးသောရဟန်းအားလည်း ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ဟူလိုသော်။ ]

[ ဤသို့ အဒ္ဓါနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ အတ္တဃာတနဒုက္ကဋ်, ဣတ္ထိရူပါဒိကရဏဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အတ္တနော။ ပ။ ကရေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၆။ အတ္တနော ဃာ‌တနေ ဣတ္ထိ၊ ရူပါဒိံ ကာရယေယျ ဝါ။ ဟိတွာ မာ‌လာဒိကံ စိတ္တံ၊ ဇာတကာဒိံ သယံကရေ။ ။

၈၆။ အတ္တနော၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဃာတနေ၊ သတ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဣတ္ထိရူပါဒိံ၊ မိန်းမရုပ်အစရှိသည်ကို။ ကရေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းပြုအံ့။ ကာရယေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်းပြုစေအံ့။ စိတ္တံ၊ ဆန်းကြယ်စွာသော။ မာလာဒိကံ၊ ခြူးပန်းအစရှိသည်ကို။ ဟိတွာ၊ ပယ်၍။ ဇာတကာဒိံ၊ အသဒိသဇာတ်ရုပ်အစရှိသည်ကို။ သယံ၊ မိမိသည်။ ကရေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အာဟာရကိုဖြတ်ခြင်း အစရှိသည်ကိုပြု၍ မိမိကိုယ်ကို သေအောင်ပြုခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို မိမိသတ်သည်မည်၏ ၊ ဣတ္ထိရူပါဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ယောက်ျားရုပ်, တိရစ္ဆာန်ရုပ်တို့ကိုယူလေ၊ ကာရယေယျဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါသည် ကြိယာသမုစ္စယအနက်ရှိခြင်းကြောင့် ကရေယျ-ဟူသော သုဒ္ဓကြိယာကို ဝါသဒ္ဒါဖြင့် ဆည်းသတည်း၊ မိန်းမရုပ်, ယောက်ျားရုပ်ကိုသာ မပြုအပ်သည်မဟုတ်၊ အယုတ်သဖြင့်တီရုပ်ကိုသော်လည်း မိမိလည်းမပြုအပ်၊ ပြုလော့ဟူ၍လည်းမဆိုအပ်၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

န ကေဝလံ ဣတ္ထိပုရိသရူပမေဝ တိရစ္ဆာနဂတရူပမ္ပိ၊ အန္တမသော ဂဏ္ဍုပ္ပါဒရူပမ္ပိ ဘိက္ခုနော သယံ ကာတုံဝါ ကရောဟီတိ ဝတ္တုံဝါ န ဝဋ္ဋတိ၊ ဥပါသကဒွါရပါလံ ကရောဟီတိပိ ဝတ္ထုံ န လဘတိ၊ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

မာလာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ခြူးနွယ်, ခွေးသွား, ‌စေတီရုပ်အစရှိသည်တို့ကိုယူလေ၊ ဇာတကာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အသဒိသဒါနအရုပ်, ခပ်သိမ်းသောသူအပေါင်းတို့ သံဝေဂရစေခြင်းငှါ ပြုအပ်သော ငရဲသူရုပ်အစရှိသည်တို့ကို ယူလေ၊ သယံကရေ ဒုက္ကဋံ-ဟုဆိုသောကြောင့် ဇာတ်ရုပ်အစရှိသည်ကိုကား သူတစ်ပါးကိုသာပြုစေအပ်၏ ၊ မိမိမပြုအပ်၊ ခြူးပန်း, ခြူးနွယ် အစရှိသည်တို့ကိုကား မိမိပင်ပြုအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

ဇာတကပ္ပကရဏ အသဒိသဒါနာဒီနိ ပန ပသာဒနီယာနိ နိဗ္ဗိဒါ ပဋိသံယုတ္တာနိဝါ ဝတ္ထူနိ ပရေဟိ ကာရာပေတုံ လဗ္ဘတိ၊ မာလာကမ္မာဒီနိ သယံပိ ကာတုံလဗ္ဘတိ, ဟုဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ဣတ္ထိရူပါဒိ ကရဏဒုက္ကဋ်ကိုပြတော်မူပြီး၍ ဘုဉ္ဇန္တဥဋ္ဌာပနဒုက္ကဋ်, ဩကာသာဒါန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဘုဉ္ဇန္တ။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၇။ ဘုဉ္ဇန္တ မုဋ္ဌပေန္တဿ၊ သာလာဒီသု နိသီဒတော။ ဝုဍ္ဎာနံ ပန ဩကာသံ၊ အဒတွာ ဝါပိ ဒုက္ကဋံ။ ။

၈၇။ သာလာဒီသု၊ ဆွမ်းစားဇရပ်အစရှိသည်တို့၌။ ဘုဉ္ဇန္တံ၊ ဆွမ်းစားသောရဟန်းကို။ ဥဋ္ဌပေန္တဿဝါ၊ ထစေသောရဟန်းအား၎င်း။ ဝုဍ္ဎာနံ၊ သီတင်းကြီးတို့အား။ ဩကာသံ၊ နေရာအရပ်ကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ သာလာဒီသု၊ တို့၌။ နိသီဒတောဝါပိ၊ နေသောရဟန်းအား၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ဩကာသာဒါနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ယာနာဘိရူဟနဒုက္ကဋ်, ဒဝါကရဏဒုက္ကဋ်, ပရိသောပလောဘနဒုက္ကဋ်တို့ကို၊ ပြတော်မူလို၍-ယာနာဒိ။ ပ။ နေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၈။ ယာနာဒိမဘိရူဟေယျ၊ ကလ္လကော ရတနတ္တယံ။ အာရဗ္ဘ ဝဒေ ဒဝါည၊ ပရိသာယ ပလောဘနေ။ ။

၈၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ကလ္လကော၊ မနာ, မဖျားမူ၍။ ယာနာဒိံ၊ ယာဉ်အစရှိသည်ကို။ အဘိရူဟေယျ၊ စီးအံ့။ ရတနတ္တယံ၊ ရတနာသုံးပါးအပေါင်းကို။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ ဒဝါ-ဒဝါယ၊ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်။ ဝဒေ၊ ဆိုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ အညပရိသာယ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ပရိသတ်ကို။ ဥပလောဘနေ၊ ဖြားယောင်းခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ယာနာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သံလျင်းစီးခြင်း, ထမ်းစင်စီးခြင်းတို့ကိုယူလေ၊ ကလ္လကောဟူ၍ ဆိုသောကြောင့် ဖျား,နာမူကား ယာဉ်ကိုစီးအပ်၏ ဟူသောအနက်သည်ပြီး၏ ၊ နာသောရဟန်းဟူသည်လည်း ယာဉ်နှင့်ကင်း၍ မသွားနိုင်အောင် နာသောရဟန်းကိုသာ လိုအပ်၏ ၊ နာကာမတ္တကိုမလိုအပ်၊ ထို့ကြောင့်ဋီကာ၌-

ယော ပန န သက္ကောတိ ဝိနာ ယာနေန ဂန္တုံ၊ ဧဝရူပေါ သော အကလ္လကော နာမ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

နာသောရဟန်းအား ယာဉ်ကိုစီးခြင်းငှါအပ်၏ ဟူသည်လည်း-အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ပုရိသယုတ္တံ ဟတ္ထဝဋ္ဋကံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသော‌ကြောင့် အဖိုကသောယာဉ်သာအပ်သည်၊ အမကသောယာဉ်ကား မအပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဘုရားဆင်းတုကို ရည်၍ကျောက်ရုပ် တစ်ကား၊ သစ်သားရုပ် တစ်ကား၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ရည်မြူးလို၍ ဆိုခြင်းသည် ဘုရားကိုရည်၍ ကဲ့ရဲ့စကား ဆိုသည်မည်၏ ၊ တရားစကားကိုပြောသော် နွားတရားစကားလော၊ ခွေးတရားစကားလောဟု ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်ဆိုခြင်းသည် တရားတော်ကိုရည်၍ ကဲ့ရဲ့စကားဆိုသည်မည်၏ ၊ သံဃာတော်ကိုရည်၍ ပြောဟောသော် နွားအပေါင်းလော၊ သမင်အပေါင်းလော၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်ဆိုခြင်းသည် သံဃာတော်ကိုရည်၍ ကဲ့ရဲ့စကားဆိုသည်မည်၏ ၊ ဤသို့ရတနာသုံးပါးကိုရည်၍ ရည်မြူးလိုသဖြင့်ဆို‌သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ။

သင်တို့အား ငါသပိတ်ပေးမည်၊ သင်္ကန်းပေးမည်၊ ငါ့အထံ၌နေလှည့်တော့ဟု မိမိအလုပ်အကျွေးဖြစ်စေခြင်းငှါ မဖြားယောင်းအပ်၊ သင်သည်ဒုဿီလကို မှီ၍နေသဖြင့် မစင်ဖြင့် သင့်ကိုယ်ကိုလိမ်းကျံသကဲ့သို့သာဖြစ်၏ဟု အပြစ်ကိုဆိုခြင်းငှါကားအပ်၏ ၊ ထိုသို့ဆိုသောစကားကိုကြား၍ မိမိအလိုလိုပင်ကြောက်ထိတ်လန့်၍ အရှင်ဘုရားတို့ကိုမှီ၍ နေပါရစေဟုတောင်းပန်မူကား နေစေအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

အာဒီနဝံ ပန ဝတ္တုံ ဝဋ္ဋတိ၊ တယာ နှာယိတုံ အာဂတေန ဂူထမက္ခနံဝါယာဂတံ ဒုဿီလံ နိဿာယ ဝိဟရန္တေနာတိ။ သစေ သောသယမေဝ ဇာနိတွာ ဥပဇ္ဈာယံဝါနိဿယံဝါ ယာစတိ၊ ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပရိသောပလောဘန ဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ကာယာဒိဝိဝရဏဒုက္ကဋ်, ပလိတဂ္ဂဟဏဒုက္ကဋ်, လောကာယတုဂ္ဂဟဏဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ကာယာဒိံ ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၉။ ကာယာဒိံ ဝိဝရိတွာန၊ ဘိက္ခုနီနဉ္စ ဒဿယေ။ ဝါစေ လောကာယတံ ပလိတံ၊ ဂဏှေယျ ဂဏှာပေယျ ဝါ။ ။

၈၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ကာယာဒိံ၊ ကိုယ်အစရှိသည်ကို။ ဝိဝရိတွာန၊ ဖွင့်၍။ ဘိက္ခုနီနဉ္စ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့အားလည်း။ ဒဿယေ၊ ပြအံ့။ လောကာယတံဝါ၊ တိတ္ထိတို့၏ကျမ်းကိုမူလည်း။ ဝါစေ၊ သင်အံ့။ ပလိတံဝါ၊ ဆံဖြူကိုမူလည်း။ ဂဏှေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းယူအံ့။ [ မိမိမူလည်းနုတ်အံ့လည်းဟူ။ ] ဂဏှာပေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း ယူစေအံ့။ [ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း နုတ်စေအံ့လည်းဟူ။ ] တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ကာယာဒိံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပေါင်, လက်, ခြေ, ဦးခေါင်း အစရှိ‌သော အင်္ဂါကိုယူလေ၊ ဘိက္ခုနီနဉ္စ၌ စသဒ္ဒါဖြင့် လူမိန်းမ, လူယောက်ျား အစရှိသည်တို့ကို ဆည်းသတည်း၊ အချို့သောစာ၌ စသဒ္ဒါမရှိ၊ ဘိက္ခုနီနံ ဒဿယေဝါ-တွင်၍သာ တစ်ပါဒဖြတ်၍-စေလောကာယတံ ပလိတံ-ဟု တစ်ပါဒဖြတ်၍ရှိသည်၊ ထိုသို့ရှိခြင်းသည် တစ်ပုဒ်တည်း၌ တစ်လုံးကိုရှေ့ပါဒသို့၊ တစ်လုံးကိုနောက်ပါဒသို့ သွင်း၍ဂါထာကို မဖွဲ့သင့်သောကြောင့်မသင့်၊ ပုဗ္ဗာပရနေကဝဏ္ဏ၊ ပဒမဇ္ဈေပိကတ္ထစိ-ဟူ၍ သုဗောဓာလင်္ကာရ၌ ဆိုသောကြောင့် ရှေ့နောက်များသော အက္ခရာရှိမူကား-ပုဒ်၏အလယ်၌လည်း ပုဒ်ဖြတ်သင့်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ပလိတဂ္ဂဟဏဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပေဠာဘုဉ္ဇနဒုက္ကဋ်, ဒွါရဝိဝရဏဒုက္ကဋ်, ပတ္တဋ္ဌပနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ယတ္ထကတ္ထစိ။ ပ။ ကေ။ ။ ဟူသော ဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၁။ ဥဏှေယျ ပဋိသာမေယျ၊ အတိဥဏှေယျ‌ ဝေါဒကံ။ ဌပေယျ ဘူမိယံ ပတ္တံ၊ အင်္ကေ ဝါ မဉ္စပီဌကေ။ ။

၉၀-၉၁။ ယတ္ထပတ္ထစိ၊ အမှတ်မဲ့သော။ ပေဠာယံ၊ ပခြုပ်၌။ ဘုဉ္ဇတော၊ ဆွမ်းစားသောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောပနဘိက္ခု၊ သည်။ ပတ္တဟတ္ထကော၊ သပိတ်လက်၌ရှိလျက်။ ဝါတပါနကဝါဋံဝါ၊ လေသာတံခါးရွက်ကိုမူလည်း။ ပဏာမေ၊ တွန်းအံ့။ [ ဖွင့်အံ့လည်းဟူ။ ] သောဒကမ္ပိစ၊ ရေရှိသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ ဥဏှေယျဝါ၊ နေပူ၌မူလည်းလှန်းအံ့။ ပဋိသာမေယျဝါ၊ သိုမှီးမူလည်းသိုမှီးအံ့။ ဝေါဒကမ္ပိစ၊ ရေမရှိသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ အတိဥဏှေယျဝါ၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေပူ၌ထားအံ့။ ပတ္တံဝါ၊ ဆွမ်းခံသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ ဘူမိယံဝါ၊ မြေ၌၎င်း။ အင်္ကေဝါ၊ ရင်ခွင်၌၎င်း။ မဉ္စပီဌကေဝါ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌၎င်း။ ဌပေယျ၊ ထားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပတ္တဟတ္ထကော-ဟူသော စကားကို နိဒဿန နည်းအားဖြင့် ဆိုသတည်း၊ လက်၌သပိတ်ရှိသော်သာ တံခါးရွက်ကိုမဖွင့်အပ်သည်မဟုတ်၊ အမှတ်မဲ့ တစ်ပါးပါးသော ကိုယ်အစိတ်၌လည်း သပိတ်ရှိသည်ရှိသော် တံခါးရွက်ကိုမဖွင့်အပ်၊ ပခုံး၌သပိတ်ကိုလွယ်၍မူကား အလိုရှိတိုင်းဖွင့်ခြင်းငှါအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

ယတ္ထကတ္ထစိ သရီရာဝယဝေ ပတ္တသ္မိံ သဘိ ကဝါဋံ အပါပုရိတုံ နလဘတိ၊ အံသကူဋေ ပန ပတ္တံလဂ္ဂေတွာ ယထာသုခံ အပါပုရိတုံ လဘတိ၊ ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

သောဒကမ္ပိစ ဥ‌ဏှေယျ ပဋိသာမေယျ-ဟူ၍ ဆိုသောကြောင့် ရေကိုမသွန်မူ၍ ရေနှင့်တကွသပိတ်ကို နေပူ၌လည်းမလှန်းအပ်၊ သိုမှီး၍လည်းမထားအပ်၊ ရေကိုသွန်၍မူကား နေပူ၌အတန်ငယ်ထားအပ်၏ ၊ အတိဥဏှေယျ ဝေါဒကံ-ဟု ဆိုသောကြောင့် ရေမရှိသောသပိတ်ကိုလည်း အလွန်ကြာမြင့်စွာနေပူ၌ မထားအပ်၊ ခြောက်ရုံအတန်ငယ်သာ ထားအပ်၏ ၊ မြေ၌သပိတ်ကို မထားအပ်ဟူသည်လည်း ကြမ်းတမ်းသော မြေ၌သာမထားအပ်၊ အကြင်မြေ၌ထားသည်ရှိသော် သပိတ်၏အဆင်းသည် မပျက်၊ ထိုသို့သဘောရှိသောမြေ၌၎င်း, သက်သက်သော သဲ၌၎င်းထားခြင်းငှါအပ်၏ ၊ ထို့‌ကြောင့်ဋီကာ၌-

ဘူမိယန္တိ ခရာယ ဘူမိယာ။ ယတ္ထပန ဌပိတဿ ပတ္တဿ ဝဏ္ဏော န ဒုဿတိ၊ ဧဝရူပါယ မတ္တိကာယဝါ ဝါလုကာယဝါ နိက္ကုဇ္ဇိတွာ ဌပေတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟု ဆိုသတည်း။

ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌ မထားအပ် ဟူသည်လည်း အိပ်ရာဖြစ်သော ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌သာ မထားအပ်၊ တစ်ပါးသောဘဏ္ဍာနှင့် ဖွဲ့၍မူကား ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌လည်း ထားအပ်၏ ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်ကိုပင်စင်ကဲ့သို့ပြု၍ သပိတ်ကိုထားအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့်သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

အညေန ဘဏ္ဍကေန သဒ္ဓိံ ဗန္ဓိတွာ ဌပေတုံဝဋ္ဋတိ၊ သစေ ပန မဉ္စံဝါ ပီဌံဝါ ဥက္ခိပိတွာ စီဝရဝံသာဒီသု အဍ္ဍကဆန္နေန ဌပိတံဟောတိ၊ တတ္ထ ဌပေတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ပတ္တဋ္ဌပနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ တစ်ပါးသော ပတ္တဋ္ဌပနဒုက္ကဋ်, ဟတ္ထဓောဝနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-မိဍ္ဎန္တေ။ ပ။ ဓောဝနေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၂။ မိဍ္ဎန္တေ ပရိဘဏ္ဍန္တေ၊ ပါဒေ ဆတ္တေ ဌပေတိ ဝါ။ စလကာဒိံ ဌပေ ပတ္တံ၊ ပတ္တေ ဝါ ဟတ္ထဓောဝနေ။ ။

၉၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ မိဍ္ဎန္တေဝါ၊ အတွင်းအကျည်စွန်း၌၎င်း။ ပရိဘဏ္ဍန္တေဝါ၊ အပအကျည်စွန်း၌၎င်း။ ပါဒေဝါ၊ ခြေ၌၎င်း။ ဆတ္တေဝါ၊ ထီး၌၎င်း။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဌပေတိ၊ ထားအံ့။ စလကာဒိံ ဝါ၊ စားဖတ်အရိုးအစရှိသည်ကိုလည်း။ ဌပေတိ၊ ထားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ပတ္တေ၊ ၌။ ဟတ္ထဓောဝနေဝါ၊ လက်ကိုဆေးခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နံရံအကျည်စွန်း၌မထားဟူသည်ကား-သပိတ်ကျသည်ရှိသော် ကွဲခဲ့လေရာသော နံရံအကျည်စွန်း၌သာ မထားအပ်၊ သပိတ်သည်ပြန်လှန်၍ ထိုနံရံ၌ပင်လျှင် အကယ်၍တင်အံ့၊ ထိုသို့သောနံရံအစွန်း၌ကား ထားခြင်းငှါအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

သစေ ပန ပရိဝတ္တေတွာ တတ္ထေဝ ပတိဋ္ဌာတိ ၊ ဧဝရူပါယ ဝိတ္ထိဏ္ဏာယ မိဍ္ဎိယံ ဌပေတုံ ဝဋ္ဋတိ-ဟု ဆိုသတည်း။ ။ စလကာဒိံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် လုပ်ဆေးရေတို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဟတ္ထဓောဝနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပတ္တနီဟရဏဒုက္ကဋ်, အကပ္ပိယပတ္တပရိဘောဂဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ပတ္တေန။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၃။ ပတ္တေန နီဟရန္တဿ၊ ဥစ္ဆိဋ္ဌမုဒကမ္ပိ စ။ အကပ္ပိယမ္ပိ ပတ္တံ ဝါ၊ ပရိဘုဉ္ဇေယျ ဒုက္ကဋံ။ ။

၉၃။ ဥစ္ဆိဋ္ဌမုဒကမ္ပိစ၊ လုပ်ဆေးရေ, လက်ဆေးရေကိုလည်း။ ပတ္တေန၊ သပိတ်ဖြင့်။ နီဟရန္တဿ၊ ထုတ်သောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော။ ပတ္တံဝါ၊ သပိတ်ကိုမူလည်း။ ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ သုံးဆောင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ လက်ဆေးရေ, လုပ်ဆေးရေအစရှိသော ရေတို့ကို သပိတ်၌ထည့်၍ ပြင်ပသို့မထုတ်အပ်သည်ကိုရည်၍ ‌ပတ္တေန နီဟရန္တဿ၊ ဥစ္ဆိဋ္ဌမုဒကမ္ပိစ-ဟူသောနှစ်ပါဒကိုဆိုတော်မူ သတည်း။ ။ မအပ်သော သပိတ်ဟူသည်ကား-သစ်သားသပိတ်, နှီးသပိတ်, ရွှေငွေ အစရှိသော ရတနာခုနစ်ပါးတို့ဖြင့် ပြုအပ်သောသပိတ်, ကြေးနီ-‌ကြေးဖြူဖြင့်ပြုအပ်သော သပိတ်, နိမိတ်ဩဘာသပြု၍ရသောသပိတ်တို့တည်း။ ]

[ ဤသို့ပတ္တပရိဘောဂဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ခိပိတဇီဝါတိဝဒနဒုက္ကဋ်, သေခိယအနာဒရဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဝဒေ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၄။ ဝဒေ ဇီဝါတိ ခိပိတေ၊ န သိက္ခတိ အနာဒ‌ရော။ ပရိမဏ္ဍလကာဒိမှိ၊ သေခိယေ ဒုက္ကဋံ သိယာ။ ။

၉၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ခိပိတေ၊ ချေသည်ရှိသော်။ ဇီဝါတိ၊ အသက်ရှည်စေသတည်းဟု။ ဝဒေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောစဘိက္ခု၊ သည်လည်း။ ပရိမဏ္ဍလကာဒိမှိ၊ အဝန်းညီစွာဝတ်ခြင်းအစရှိသော။ သေခိယေ၊ သေခိယဝတ်၌။ အနာဒရော၊ ရိုသေခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။ နသိက္ခတိ၊ မသင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပရိမဏ္ဍလကာဒိမှိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ကောင်းစွာ ဖုံးလွှမ်း၍ ရွာတွင်းသို့ဝင်ခြင်း, နည်းသောအသံရှိသည်ဖြစ်၍ ရွာတွင်းသို့ဝင်ခြင်း အစရှိသော သေခိယဝတ်ကိုယူလေ။ ။ ချေသည်ရှိသော် အသက်ရှည်စေသတည်းဟု ဆိုသောစကားသည် ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ်သောစကား ဖြစ်သောကြောင့် အာဏာထားခြင်းငှါ ထိုက်သော မြတ်စွာဘုရားသည် န ဘိက္ခဝေ ခိပိတေ ဇီဝါတိဝတ္တဗ္ဗံ၊ ယော ဝဒေယျ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟု ဒုက္ကဋ် အာပတ်ကို ပညတ်တော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ သေခိယဝတ္တအနာဒရ ဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ဘဏ္ဍပဋိသာမန ပါစိတ်, ဒုဗ္ဘာသိတအာပတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ယော။ ပ။ ယောတိ။ ။ ဟူသော ဥပဇာတိ အမည်ရှိသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၉၅။ ယော ဘဏ္ဍဂါရေ ပယုတောဝ ဘဏ္ဍကံ၊ မာတူန ပါစိတ္တိယ မဿ ဂေါပယေ။ ဒဝါယ ဟီနေန ပိ ဇာတိအာဒိနာ၊ ဝဒေယျ ဒုဗ္ဘာသိတမုတ္တမမ္ပိ ယောတိ။ ။

၉၅။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဏ္ဍာဂါ‌ရေ၊ ဘဏ္ဍာတိုက်၌။ ပယုတောဝ၊ ယှဉ်သည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ မာတူနံ၊ အမိတို့၏ ။ ဘဏ္ဍကံ၊ ဥစ္စာကို။ ဂေါပယေ၊ သိုမှီးအံ့။ အဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဒဝါယ၊ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သောသူကို။ ဟီနေန၊ ယုတ်သော။ ဇာတိအာဒိနာပိ၊ ဇာတ်အစရှိသည်ဖြင့်လည်း။ ဝဒေယျ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုဗ္ဘာသိတံ၊ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ်သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤဂါထာကား-ဣန္ဒဝံသာ, ဝံသဋ္ဌ၊ ဤနှစ်ပါးရောသော ဂါထာ ဖြစ်သောကြောင့် ဥပဇာတိ ဂါထာမည်၏ တစ်ဆယ့်နှစ်လုံး တစ်ပုဒ်မှန်အောင် ပုဒ်ထားလေ၊ ဘဏ္ဍာဂါရေဟု ရွတ်အပ်လျက်ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ဘဏ္ဍာ၏အစိတ် အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ ဘဏ္ဍဂါရေဟု ရွတ်အပ်၏ ။

မာတူနံ-ဟု ရွတ်အပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ၎င်းနံ၌ရှိသော နိဂ္ဂဟိတ်ကိုချေ၍ မာတူန-ဟူ၍သာ ရွတ်အပ်သတည်း။ စာကိုယ်အချို့၌ ဘဏ္ဍာဂါရေ-ဟူ၍အာဒီဃနှင့် မာတူနံ-ဟူ၍လည်း နိဂ္ဂဟိတ်နှင့်ပါဌ်ရှိ၏မသင့်၊ ဘဏ္ဍဂါရေဟူ၍၎င်း, မာတူနဟူ၍၎င်း အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ နိဂ္ဂဟိတ်ကိုချေ၍သာ သင့်သတည်း၊ အချို့သောစာတို့၌ မာတာပိတုပါစိတ္တိယမဿ-ဟုပါဌ်ရှိ၏ ၊ ထိုသို့ရှိခြင်းသည်လည်းမသင့်၊ မာတူနပါစိတ္တိယမဿ-ဟုရှိသောပါဌ်သာ သင့်သတည်း။ ]

[ အဘယ့်ကြောင့် ဘဏ္ဍပဋိသာမနပါစိတ်ကို ပါစိတ္တိယနိဒ္ဒေသ၌ မဆိုမူ၍ ဒုက္ကဋ်ကို ဆိုရာဖြစ်သောဤအရာ၌ ဆိုလေသနည်းဟူမူကား ပါဠိတော်၌ ဘုရားဟောတော်မူသော ကိုးဆယ့်နှစ်ပါးသောပါစိတ်မှ အသီးဖြစ်သော ဘုရားအလိုတော်ကို သိသောသင်္ဂါယနာတင်ဆရာတို့ ထားတော်မူအပ်သော ပါစိတ်ဖြစ်သောကြောင့် ဒုက္ကဋ်ကိုဆိုရာ၌ ဆိုလေသတည်း၊ ဇာတိအာဒိနာ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အမည်, အနွယ်, အမှု, အတတ်, အနာ, အသွင်, ကိလေသာ, အာပတ်၊ ဤသို့ အက္ကောသဝတ္ထုတို့ကိုယူလေ။ ]

ပကိဏ္ဏကနိဒ္ဒေသပြီး၏ ။

၉၆။ ဥပဇ္ဈာစေရဝတ္တဉ္စ၊ ဂမိကာဂန္တုကမ္ပိ စ။ သေနာသနာဒိဝတ္တဉ္စ၊ ကာတဗ္ဗံ ပိယသီလိနာ။ ။

၉၆။ ဥပဇ္ဈာစေရဝတ္တဉ္စ၊ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတို့အား ပြုရာသောဝတ်ကို၎င်း။ ဂမိကာဂန္တုကမ္ပိစ၊ ခရီးသွားသောရဟန်းတို့သည် ပြုရာသောဝတ်, ဧည့်သည်ရဟန်းတို့သည် ပြုရာသောဝတ်ကို၎င်း။ သေနာသနာဒိဝတ္တဉ္စ၊ ကျောင်းအစရှိသည်တို့၌ ပြုသောဝတ်ကို၎င်း။ ပိယသီလိနာ၊ သီလကိုချစ်သောရဟန်းသည်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏ ။

[ သေနာသနာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဘတ္တဂ္ဂဝတ်, ဇန္တာဃရဝတ်, ဝစ္စကုဋိဝတ်, ‌အန္တေဝါသိကဝတ်, သဒ္ဓိဝိဟာရိကဝတ်တို့ကိုယူလေ၊ အကျယ်ကို သိလိုမူကား ဝတ္တက္ခန္ဓကကို ကြည့်လေ။ ]

[ ဤသို့ဝတ္တဝိနိစ္ဆယကိုပြပြီး၍ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိနိစ္ဆယကို ပြတော်မူလို၍-ဟတ္ထ။ ပ။ ဟော။ ။ ဟူသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၉၇။ ဟတ္ထပါသေ ဌိတော ကိဉ္စိ၊ ဂဟိတဗ္ဗံ ဒဒေ တိဓာ။ ဂဟေတုကာမော ဂဏှေယျ၊ ဒွိဓာယံ သမ္ပဋိဂ္ဂဟော။ ။

၉၇။ ဟတ္ထပါသေ၊ နှစ်တောင့်ထွာဟတ္ထပါသ်အတွင်း၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဂဟိတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်သောဝတ္ထုကို။ တိဓာ၊ သုံးပါးအပြားဖြင့်။ ဒဒေ၊ ပေးအံ့။ ဂဟေတုကာမော၊ ယူလို‌သောသူသည်။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားဖြင့်။ ဂဏှေယျ၊ ယူအံ့။ အယံ၊ ဤသို့ နှစ်ပါး အပြားဖြင့်ယူခြင်းသည်။ သမ္ပဋိဂ္ဂဟော၊ အကပ်ခံခြင်းမည်၏ ။

[ သုံးပါးအပြားဖြင့် ပေးခြင်းဟူသည်ကား-ကိုယ်အင်္ဂါဖြင့်ပေးခြင်း, ကိုယ်နှင့်စပ်သောယောက်မ-ဟင်းချိုအစရှိသည်ဖြင့်ပေးခြင်း, ဝါးနံရံ-သစ်နံရံ အစရှိသည်တို့ကို ကျော်၍ပစ်လိုက်သဖြင့်ပေးခြင်း၊ ဤသုံးပါးတည်း၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသောခံခြင်းဟူသည်ကား-ကိုယ်အင်္ဂါဖြင့်ခံခြင်း, ကိုယ်နှင့်စပ်သောသပိတ်ခွက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်ခံခြင်း၊ ဤနှစ်ပါးတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိနိစ္ဆယကိုပြပြီး၍ အဓိဋ္ဌာနပစ္စုဒ္ဓါဝိနိစ္ဆယကို ပြတော်မူလို၍-သင်္ဃာဋိ။ ပ။ တိ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၈။ သင်္ဃာဋိမုတ္တရာသင်္ဂံ၊ တထာ အန္တရဝါသကံ။ ဧတံ ဣမံ အဓိဋ္ဌာမိ၊ တထာ ပစ္စုဒ္ဓရာမိတိ။ ။

၉၈။ သင်္ဃာဋိဉ္စ၊ ဒုကုဋ်ကို၎င်း။ ဥတ္တရာသင်္ဂဉ္စ၊ ကိုယ်ဝတ်ကို၎င်း။ တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ အန္တရဝါသကဉ္စ၊ သင်းပိုင်ကို၎င်း။ [ အဓိဋ္ဌေယျ-ပစ္စုဒ္ဓရေယျ၌ ကံချည်းစပ်လေ။ ] ဣမံ၊ ဤဒုကုဋ်အစရှိသည်ကို။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်၏ ။ ဧတံ၊ ထိုဒုကုဋ်အစရှိသည်ကို။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ၏ ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ အဓိဋ္ဌေယျ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ၏ ။ [ တစ်နည်းကား။ ] ဣမံ အဓိဋ္ဌာမီတိဝါ၊ ဣမံအဓိဋ္ဌာမိဟူ၍၎င်း။ ဧတံ အဓိဋ္ဌာမီတိဝါ၊ ဧတံ အဓိဋ္ဌာမိဟူ၍၎င်း။ ဝတွာ၊ ၍။ အဓိဋ္ဌေယျ၊ ၏ ။ တထာ၊ ထိုအဓိဋ္ဌာန်တင်သောအတူ။ ပစ္စုဒ္ဓရာမီတိ၊ ပစ္စုဒ္ဓရာမိဟူ၍။ ဝတွာ၊ ၍။ ပစ္စုဒ္ဓရေယျ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာ၏ ။

[ ဟတ္ထပါသ် နှစ်တောင့်ထွာအတွင်း၌ရှိသော သင်္ကန်းကို ဣမံ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟူ၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ၏ ၊ ဟတ္ထပါသ်နှစ်တောင့်ထွာမှ အပ၌ရှိသော သင်္ကန်းကို ဧတံအဓိဋ္ဌာမိ-ဟုဆို၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ၏ ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာ၌လည်း ဤနည်းအတူ ဆို၍ပြုရာ၏ ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ဟူသည်ကား အဓိဋ္ဌာန်ချသည် ဟူလိုသည်။ ]

[ ဤသို့အမည်ဖြင့် သင်္ကန်းကို အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ, ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာသော အဆုံးအဖြတ်ကိုပြပြီး၍ ပရိက္ခာရစောဠဟူသောအမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ, ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာသော အဆုံးအဖြတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဣမံ။ ပ။ တိ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၉။ ဣမံ ဣမာနိ ဧတာနိ၊ ဧတမ္ပိ စီဝရန္တိ ဝါ။ ပရိက္ခာရစောဠာနီတိ၊ တထာ ပစ္စုဒ္ဓရာမိတိ။ ။

၉၉။ ဣမံစီဝရံ၊ ကို။ ပရိက္ခာရစောဠန္တိ၊ ပရိက္ခာရစောဠဟူ၍။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်၏ ။ ဣမာနိစီဝရာနိ၊ တို့ကို။ ပရိက္ခာရစောဠာနီတိ၊ ၍။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ၏ ။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။ ဧတံစီဝရံ၊ ထိုသင်္ကန်းကို။ ပရိက္ခာရစောဠန္တိ၊ ၍။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ၏ ။ ဧတာနိစီဝရာနိ၊ တို့ကို။ ပရိက္ခာရစောဠာနီတိ၊ ၍။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ၏ ။ ဣတိဝါ၊ ၎င်း။ ဝတွာ၊ ၍။ အဓိဋ္ဌေယျ၊ ၏ ။ တထာ၊ တူ။ ပစ္စုဒ္ဓရာမီတိ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြု၏ဟူ၍။ ဝတွာ၊ ၍။ ပစ္စုဒ္ဓရေယျ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာ၏ ။

[ ဟတ္ထပါသ် နှစ်တောင့်ထွာအတွင်း၌ရှိသော တစ်ထည်သောသင်္ကန်းကိုရည်၍ ဣမံ-ဟုဆိုသတည်း၊ သင်္ကန်းအများကိုရည်၍ ဣမာနိ-ဟုဆိုသတည်း၊ ဟတ္ထပါသ်မှ အပ၌ရှိသော တစ်ထည်သောသင်္ကန်းကိုရည်၍ ဧတံ-ဟု ဆိုသတည်း၊ သင်္ကန်းအများကိုရည်၍ ဧတာနိ-ဟုဆိုသတည်း၊ ထိုဟတ္ထပါသ်အတွင်း၌ တစ်ထည်တည်းဖြစ်အံ့၊ ဣမံ စီဝရံ ပရိက္ခာရစောဠန္တိ အဓိဋ္ဌာမိ- ဟုဆို၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏ ၊ သင်္ကန်းအများဖြစ်အံ့၊ ဣမာနိ စီဝရာနိ ပရိက္ခာရစောဠာနီတိ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟုဆို၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏ ၊ ဟတ္ထပါသ်အပ၌ တစ်ထည်တည်းဖြစ်အံ့၊ ဧတံ စီဝရံ ပရိက္ခာရစောဠန္တိ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟုဆို၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏ ၊ အများဖြစ်အံ့၊ ဧတာနိ စီဝရာနိ ပရိက္ခာရစောဠာနီတိ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟုဆို၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏ ၊ ထို့အတူ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုအပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ သင်္ကန်း၌အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ, ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာသော အဆုံးအဖြတ်ကိုပြပြီး၍ ယခုအခါ၌ သပိတ်၌အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ, ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုရာသော အဆုံးအဖြတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဧတံ။ ပ။ ဝိဓိ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၀၀။ ဧတံ ဣမံ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ပတ္တံ ပစ္စုဒ္ဓရာမိတိ။ ဧဝံ ပစ္စုဒ္ဓရေ ဓိဋ္ဌေ၊ စီဝရာဒိံ ယထာဝိဓိ။ ။

၁၀၀။ ဣမံပတ္တံ၊ ဤသပိတ်ကို။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ၏ ။ ပစ္စုဒ္ဓရာမိ၊ ၏ ။ ဧတံပတ္တံ၊ ထိုသပိတ်ကို။ အဓိဋ္ဌာမိ၊ ၏ ။ ပစ္စုဒ္ဓရာမိ၊ ၏ ။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသောအပြားဖြင့်။ စီဝရာဒိံ၊ သင်္ကန်းအစရှိသည်ကို။ ယထာဝိဓိ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်အားလျော်စွာ။ ပစ္စုဒ္ဓရေ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်လည်းပြုရာ၏ ။ အဓိဋ္ဌေ၊ အဓိဋ္ဌာန်လည်း တင်ရာ၏ ။

[ ဣမံ-ဧတံ-ဟု ဣမသဒ္ဒါကိုရှေးဆိုအပ်လျက် ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့် ဧတံ-ဣမံ-ဟုဧတသဒ္ဒါကို ရှေးဆိုလေသတည်း၊ ဧဝံ ဓိဋ္ဌေ ပစ္စုဒ္ဓရေ-ဟု ပစ္စုဒ္ဓရေဟူသော ကြိယာကို‌‌နောက်ဆိုအပ်လျက် ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့်၎င်း ရှေးဆိုလေသတည်း၊ နှစ်လုံးအစရှိသောသပိတ်အများကို အဓိဋ္ဌာန်မတင်အပ်‌သောကြောင့် ဣမာနိ-ဧတာနိ-ဟု ဗဟုဝုစ်ကို သပိတ်အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ၌ မဆိုလေသတည်း၊ ထိုဟတ္ထပါသ်၌ရှိသောသပိတ်ကို ဣမံ ပတ္တံ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟုဆို၍, ဟတ္ထပါသ်မှ အပ၌ရှိသောသပိတ်ကို ဧတံ ပတ္တံ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟုဆို၍ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ အဓိဋ္ဌာန်တင်ရာသော အဆုံးအဖြတ်ကိုပြပြီး၍ သစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်, အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သဉ္စရိတ္တံ။ပ။ ကံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၀၁။ သဉ္စရိတ္တံ ဝိနာ သေသာ၊ သစိတ္တာ ဂရုကန္တိမာ။ အစ္ဆိန္နံ ပရိဏကံ ဟိတွာ၊ နိဿဂ္ဂိယ မစိတ္တကံ။ ။

၁၀၁။ သဉ္စရိတ္တံ၊ သဉ္စရိတ္တသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဝိနာ၊ ၍။ သေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော။ ဂရုကာစ၊ သံဃာဒိသိသ်တို့သည်၎င်း။ အန္တိမာစ၊ ပါရာဇိက လေးပါးတို့သည်၎င်း။ သစိတ္တာ၊ သစိတ္တက သိက္ခာပုဒ်မည်ကုန်၏ ။ အစ္ဆိန္နဉ္စ၊ ပေးပြီးသောသင်္ကန်းကို မိမိဥစ္စာဟူသောအမှတ်ဖြင့် လုသောသိက္ခာပုဒ်ကို၎င်း။ ပရိဏတဉ္စ၊ သံဃာအား ညွတ်လေပြီးသောလာဘ်ကို မိမိသို့ညွတ်စေသော သိက္ခာပုဒ်ကို၎င်း။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။ [ သေသံ၊ ထည့်ပါ။ ] သေသံ၊ ကြွင်းသော။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ နိဿဂ္ဂိယသိက္ခာပုဒ်သည်။ အစိတ္တကံ၊ အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်မည်၏ ။

[ ဂရုကန္တိမာ-ကို ဂရုကာ အန္တိမာ-ဟုပုဒ်ဖြတ်၊ စသဒ္ဒါကားကျေသတည်း၊ လွန်ကျူးလိုသော စိတ်ရှိ၍ လွန်ကျူးသော်သာ အာပတ်သင့်ကောင်းသောသိက္ခာပုဒ်သည် သစိတ္တက သိက္ခာပုဒ်မည်၏ ၊ လွန်ကျူးလိုသောစိတ်မရှိသော်လည်း အာပတ်သင့်ကောင်းသော သိက္ခာပုဒ်သည် အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်မည်၏ ။ ]

[ ဤသို့ နိဿဂ္ဂိယသိက္ခာပုဒ်တို့၌သစိတ္တက, အစိတ္တကအပြားကိုပြပြီး၍ ပါစိတ္တိယ သိက္ခာပုဒ်တို့၌ သစိတ္တက, အစိတ္တက အပြားကို ပြတော်မူ လို၍-ပဒသော။ ပ။ ကာ။ ။ ဟူသော နှစ်ဂါထာခွဲကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၀၃။ ပဝါရိတံ သုရာပါနံ၊ ပဉ္စသန္နိဓိအာဒိကံ။ ဇောတိဥဇ္ဇာလနဉ္စေဝ၊ ကပ္ပဗိန္ဒုမနာဒိကံ။ ဂါမပ္ပဝေသနန္တေတေ၊ ပါစိတ္တီသု အစိတ္တကာ။ ။

၁၀၂-၁၀၃။ ပါစိတ္တီသု၊ ပါစိတ်သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။ ပဒသောဓမ္မဉ္စ၊ လူ, သာမ‌ဏေတို့နှင့်ပုဒ်ပြိုင်သင်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဒုဝေသေယျာ၊ နှစ်ပါးသောသဟသေယျသိက္ခာပုဒ်တို့၎င်း။ ဣတ္ထိယာ၊ အား။ ဓမ္မဒေသနာစ၊ ခြောက်ပုဒ်တို့ထက်အလွန် တရားဟောသော သိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဒုဝေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဒေနာသနာနိပိ၊ သေနာသနသိက္ခာပုဒ်တို့၎င်း။ စီဝရဿ၊ အဆွေမတော်သောရဟန်းမိန်းမသင်္ကန်းကို။ သိဗ္ဗနမ္ပိ၊ ချုပ်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ပဝါရိတဉ္စ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသော ဘောဇဉ်ကိုအတိရိတ်မပြုမူ၍ စားသော သိက္ခာပုဒ်၎င်း။ သုရာပါနဉ္စ၊ သုရာပါနသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ပဉ္စသန္နိဓိအာဒိကဉ္စ၊ သန္နိဓိသိက္ခာပုဒ်အစရှိသော ငါးပါးသောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဇောတိဥဇ္ဇာလနဉ္စော၊ မနာ, မဖျားမူ၍ မီးလှုံသောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ကပ္ပဗိန္ဒုံ၊ ကပ္ပဗိန္ဒုကို။ အနာဒိကဉ္စ၊ မထိုးသောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ အန္တေ၊ အဆုံး၌။ ဂါမပ္ပဝေသနဉ္စ၊ ထင်ရှားရှိသောရဟန်းကိုမပန်မူ၍ နေလွဲသောအခါ၌ ရွာတွင်းသို့ ဝင်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဧတေပန္နရသ၊ ဤတစ်ဆယ့်ငါးပါး‌ကုန်သောသိက္ခာပုဒ်တို့သည်။ အစိတ္တကာ၊ အစိတ္တကမည်ကုန်၏ ။ သေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော ပါစိတ်တို့သည်။ သစိတ္တကာ၊ ကုန်၏ ။

[ ဤသို့ပါဌသေသထည့်၍ ယောဇနာလေ၊ သန္နိဓိအာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝိကာလ‌ဘောဇနသိက္ခာပုဒ်, ပဏီတဘောဇနသိက္ခာပုဒ်, အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတသိက္ခာပုဒ်, တိတ္ထိယဒါနသိက္ခာပုဒ်၊ ဤလေးပါးသောသိက္ခာပုဒ်ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ပါစိတ်သိက္ခာပုဒ်တို့၌ သစိတ္တက, အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်တို့ကို ပြပြီး၍ ပကိဏ္ဏကသိက္ခာပုဒ်တို့၌ သစိတ္တက, အစိတ္တက အပြားကို ပြလို၍-ပကိဏ္ဏကေသု။ ပ။ ကံ။ ။ ဟူသော အခွဲနှင့်တကွ ဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကိုမိန့်သတည်း။ ]

၁၀၅။ အကာယဗန္ဓနဉ္စာပိ၊ ပတ္တဟတ္ထကဝါဋကံ။ အစိတ္တကမိဒံ သဗ္ဗံ၊ သေသမေတ္ထ သစိတ္တကံ။ ။

၁၀၄-၁၀၅။ ပကိဏ္ဏ ကေသု၊ ပကိဏ္ဏက သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။ ဥဒ္ဒိဿကတံ၊ ရည်၍ပြုသော အသားကို စားခြင်းကြောင့် သင့်သော သိက္ခာပုဒ်ကို။ ဟိတွာ၊ ကြဉ်၍။ အညမံသကဉ္စ၊ တစ်ပါးသော အကပ္ပိယအသားကို စားခြင်းကြောင့် သင့်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဧကတ္ထရဏပါဝုရဏဉ္စ၊ နှစ်ယောက် ရဟန်းတစ်ထည်တည်းခင်းလျက် တစ်ထည်တည်းရုံလျက် အိပ်ခြင်းကြောင့် သင့်သောသိက္ခပုဒ်၎င်း။ ဧကမဉ္စေ၊ တစ်ခုတည်းသောညောင်စောင်း၌။ တုဝဋ္ဋံနဉ္စ၊ ရဟန်းနှစ်ယောက်အိပ်ခြင်းကြောင့် သင့်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဧကတော၊ တကွနက်။ ဘုဉ္ဇနဉ္စာပိ၊ ရဟန်းနှစ်ယောက်စားခြင်းကြောင့်သင့်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ နစ္စဂီတာဒိသတ္တပိ၊ ကခြင်း, သီခြင်း အစရှိသော ခုနစ်ပါးသောသိက္ခာပုဒ်တို့၎င်း။ အကာယဗန္ဓနဉ္စာပိ၊ ခါးပန်းမဖွဲ့မူ၍ ရွာတွင်းသို့ဝင်ခြင်းကြောင့် သင့်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ပတ္တဟတ္ထကဝါဋကဉ္စ၊ သပိတ်လက်စွဲလျက် တံခါးရွက်ကိုဖွင့်ခြင်းကြောင့် သင့်သောသိက္ခာပုဒ်၎င်း။ ဣဒံသဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံသောသိက္ခာပုဒ်သည်။ အစိတ္တကံ၊ အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်မည်၏ ။ သေသံ၊ ကြွင်းသောသိက္ခာပုဒ်သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤပကိဏ္ဏကသိက္ခာပုဒ်တို့၌။ သစိတ္တကံ၊ မည်၏ ။

[ နစ္စဂီတာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် နစ္စဂီတဒဿနသဝန သိက္ခာပုဒ်, ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍနသိက္ခာပုဒ်, ဒီဃကေသာဒိဓာရဏသိက္ခာပုဒ်, နခမဋ္ဌကရဏသိက္ခာပုဒ်, သမ္ဗာဓလောမဟရဏသိက္ခာပုဒ်, သဥပါဟနအက္ကမနသိက္ခာပုဒ်၊ ဤခြောက်ပါးသော သိက္ခာပုဒ်တို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့သစိတ္တက, အစိတ္တက အပြားကို ပြပြီး၍ ယခု အခါ၌ ထိုသစိတ္တက, အစိတ္တက အကြောင်းကို ပြတော်မူ လို၍-ဝီတိက္ကမန။ ပ။ တထာ။ ။ ဟူ‌သော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၁၀၆။ ဝီတိက္ကမနစိတ္တေန၊ သစိတ္တက မစိတ္တကံ။ ပညတ္တိံ ဇာနနေ စာပိ၊ ဝဒန္တာစရိယာ တထာ။ ။

၁၀၆။ ဝီတိက္ကမနစိတ္တေန၊ ဝတ္ထုကိုလွန်ကျူးလိုသောစိတ်ဖြင့် သာလျှင်။ [ အာပဇ္ဇိတံ၊ ထည့်ပါ။ ] အာပဇ္ဇိတံ၊ ရောက်သောသိက္ခာပုဒ်သည်။ သစိတ္တကံ၊ ၏ ။ [ ဣတရံ၊ ထည့်ပါ။ ] ဣတရံ၊ ဤမှတစ်ပါးသောသိက္ခာပုဒ်သည်။ အစိတ္တကံ၊ ၏ ။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ပညတ္တိံ၊ ပညတ်ကို။ ဇာနနေစာပိ၊ သိခြင်းကြောင့်လည်း။ သစိတ္တကံ၊ ၏ ။ ဣတရံ၊ သည်။ အစိတ္တကံ၊ ၏ ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာစရိယာ၊ တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏ ။

[ ဤသို့ သစိတ္တကအစိတ္တကတို့၏အကြောင်းကိုပြပြီး၍ ယခုအခါ၌ ဥပုသ်ပဝါရဏာအစရှိသော သံဃာ့ကံကို ပြတော်မူလို၍-ပုဗ္ဗ။ ပ။ နာ ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၀၇။ ပုဗ္ဗကရဏာဒိကံ ကတွာ၊ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏံ။ နဝဓာ ဒီပိတံ သဗ္ဗံ၊ ကာတဗ္ဗံ ပိယသီလိနာ။ ။

၁၀၇။ ပိယသီလိနာ၊ သီလကိုချစ်သောရဟန်းသည်။ ပုဗ္ဗကရဏာဒိကံ၊ ပုဗ္ဗကရဏအစရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။ နဝဓာ၊ ကိုးပါးအပြားဖြင့်။ ဒီပိတံ၊ ပြအပ်သော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏံ၊ ဥပုသ်ပဝါရဏာကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏ ။

[ ပုဗ္ဗကရဏာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပုဗ္ဗကိစ္စငါးပါး, ပတ္တကလ္လင်္ဂ လေးပါးကိုယူလေ။ ။ နဝဓာ၏သရုပ်ကိုအထက်၌ဆိုလတ္တံ့။ ]

[ ဆရာ...ပုဗ္ဗကရဏာဒိကံ ကတွာ-ဟု ဆရာဆိုပြီ၊ အဘယ်လျှင် ပုဗ္ဗကရဏဟူ၍ ဆိုအပ်သနည်းဟု သူမေးဖွယ်ရှိ၍ ထိုကိုဖြေခြင်းငှါ-သမ္မဇ္ဇနီ။ ပ။ တိ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၀၈။ သမ္မဇ္ဇနီ ပဒီပေါ စ၊ ဥဒကံ အာသနေန စ။ ဥပေါသထဿ ဧတာနိ၊ ပုဗ္ဗကရဏန္တိ ဝုစ္စတိ။ ။

၁၀၈။ သမ္မဇ္ဇနီစ၊ သိမ်အပြင်၌တံမြက်လှည်းခြင်း၎င်း။ ပဒီပေါစ၊ ဥပုသ်အိမ်၌ဆီမီးညှိထွန်းခြင်း၎င်း။ အာသနေန၊ နေရာခင်းခြင်းနှင့်တကွ။ ဥဒကဉ္စ၊ သောက်ရေသုံးဆောင်ရေတည်ခြင်း၎င်း။ ဧတာနိစတ္တာရိကမ္မာနိ၊ ဤလေးပါးကုန်သောအမှုတို့ကို။ ဥပေါသထဿ၊ ဥပုသ်၏ ။ ပုဗ္ဗကရဏန္တိ၊ ပုဗ္ဗကရဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ-ဝုစ္စန္တေ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏ ။

[ ဤသို့ ပုဗ္ဗကရဏလေးပါးတို့ကိုပြပြီး၍ ပုဗ္ဗကိစ္စငါးပါးတို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဆန္ဒ။ ပ။ တိ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၀၉။ ဆန္ဒပါရိသုဒ္ဓိဥတုက္ခာနံ၊ ဘိက္ခုဂဏနာ စ ဩဝါဒေါ။ ဥပေါသထဿ ဧတာနိ၊ ပုဗ္ဗကိစ္စန္တိ ဝုစ္စတိ။ ။

၁၀၉။ ဆန္ဒပါရိသုဒ္ဓိစ၊ ဆန္ဒကိုဆောင်ခြင်း, ပါရိသုဒ္ဓိကို ဆောင်ခြင်း၎င်း။ ဥတုက္ခာနံ၊ ဥတုသုံးပါးတို့ကိုကြားခြင်း၎င်း။ ဘိက္ခုဂဏနာစ၊ ရဟန်းတို့ကို ရေတွက်ခြင်း၎င်း။ ဩဝါဒေါစ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၏ အဆုံးအမကို ခံပါ၏ဟူသော စကားကိုကြားခြင်း၎င်း။ ဧတာနိပဉ္စကမ္မာနိ၊ ဤငါးပါးသော အမှုတို့ကို။ ဥပေါသထဿ၊ ၏ ။ ပုဗ္ဗကိစ္စန္တိ၊ ပုဗ္ဗကိစ္စဟူ၍။ ဝုစ္စတိ-ဝုစ္စန္တေ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏ ။

[ ဤသို့ ပုဗ္ဗကိစ္စငါးပါးတို့ကိုပြပြီး၍ ပတ္တကလ္လအင်္ဂါတို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဥပေါသထော။ ပ။ တိ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၁၀။ ဥပေါသထော ယာဝတိကာ စ ဘိက္ခူ ကမ္မပ္ပတ္တာ၊ သဘာဂါပတ္တိယော စ န ဝိဇ္ဇန္တိ။ ဝဇ္ဇနီယာ စ ပုဂ္ဂလာ တသ္မိံ န ဟောန္တိ၊ ပတ္တကလ္လန္တိ ဝုစ္စတိ။ ။

၁၁၀။ ဥပေါသထောစ၊ ဥပုသ်နေ့၏ ကြိမ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏ ။ ယာဝတိကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ကမ္မပ္ပတ္တာ၊ ပါတိမောက်ကံအားလျောက်ပတ်ကုန်၏ ။ တာဝတိကာ၊ ထိုမျှလောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဟတ္ထပါသံ၊ နှစ်တောင့်ထွာဟတ္ထပါသ်ကို။ အဝိဇဟိတွာ၊ မစွန့်ကုန်မူ၍။ ဌိတာစ၊ တည်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန််၏ ။ သဘာဂါပတ္တိယောစ၊ သဘောတူသော အာပတ်တို့သည်လည်း။ နဝိဇ္ဇန္တိ၊ မရှိကုန်။ ဝဇ္ဇနီယာ၊ ဟတ္ထပါသ်နှစ်တောင့်ထွာမှအပပြုသော အားဖြင့်ကြဉ်အပ်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာစ၊ လူအစရှိသောနှစ်ကျိပ်တစ်‌ယောက်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။ တသ္မိံ၊ ထိုသိမ်အပြင်၌။ [ ထိုကျောင်း၌လည်းဟူ။ ] နဟောန္တိ၊ ရှိသည်မဖြစ်ကုန်။ ဧတေဟိစတူဟိအင်္ဂေဟိ၊ ထိုလေးပါးသော အင်္ဂါတို့ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတံ၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်သော။ ဥပေါသထကမ္မံ၊ ဥပုသ်ကံကို။ ပတ္တကလ္လန္တိ၊ လျောက်ပတ်သောအခါရှိသောကံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏ ။

[ ဤသို့ ပတ္တကလ္လအင်္ဂါကိုပြပြီး၍ အာရာဓနာကာရကို ပြတော်မူလို၍-ပုဗ္ဗ။ ပ။ ကရောမ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၁၁၂။ ပါရိသုဒ္ဓိ အဓိဋ္ဌာန၊ သုတ္တုဒ္ဒေသဝသာ တိဓာ။ ဂဏ ပုဂ္ဂလ သံဃာ စ၊ တံ ကရေယျုံယထာက္ကမံ။ ။

၁၁၂။ [ ဥပေါသထော၊ ထည့်ပါ။ ] ဥပေါသထော၊ ဥပုသ်သည်။ ပါရိသုဒ္ဓိအဓိဋ္ဌာန သုတ္တုဒ္ဒေသဝသာ၊ ပါရိသုဒ္ဓိဥပုသ်, အဓိဋ္ဌာန်ဥပုသ်, သုတ္တုဒ္ဒေသဥပုသ်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ တိဓာ၊ သုံးပါးအပြားရှိ၏ ။ ဂဏပုဂ္ဂလသံဃာစ၊ ဂိုဏ်း, ပုဂ္ဂိုလ်, သံဃာတို့သည်လည်း။ တံ၊ ထိုသုံးပါး အပြားရှိသောဥပုသ်ကို။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အားလျော်စွာ။ ကရေယျုံ၊ ပြုကုန်ရာ၏ ။

[ ယထာက္ကမံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် ပါရိသုဒ္ဓိဥပုသ်ကို ဂိုဏ်းသည်ပြုအပ်၏ ၊ အဓိဋ္ဌာန်ဥပုသ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်သည်ပြုအပ်၏ ၊ သုတ္တုဒ္ဒေသ ဥပုသ်ကိုသံဃာသည်ပြုအပ်၏ ၊ ဤသို့သော အစဉ်ကိုပြုသတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဤဂါထာ၌ ကတ္တဗ္ဗာကာရအားဖြင့်သုံးပါး, ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့်သုံးပါးဟူ၍ ခြောက်ပါးအပြားရှိသောဥပုသ်ကိုရအပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ကတ္တဗ္ဗာကာရ, ပုဂ္ဂိုလ်အပြားအားဖြင့် ခြောက်ပါး အပြားရှိ‌သော ဥပုသ်ကိုပြပြီး၍ နေ့အားဖြင့် သုံးပါးအပြားရှိသော ဥပုသ်ကိုပြတော်မူ၍-စာ-တုဒ္ဒသော။ ပ။ တာ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၁၃။ စာတုဒ္ဒသော ပန္နရသော၊ သာမဂ္ဂီ ဒိနတော တိဓာ။ ဒိနပုဂ္ဂလ ကာတဗ္ဗာ၊ ကာရတော တေ နဝေရိတာ။ ။

၁၁၃။ စာတုဒ္ဒသော၊ စာတုဒ္ဒသီဥပုသ်ဟူ၍၎င်း။ ပန္နရသော၊ ပန္နရသီဥပုသ်ဟူ၍၎င်း။ သာမဂ္ဂီ၊ သာမဂ္ဂီဥပုသ်ဟူ၍၎င်း။ ဥပေါသထော၊ သည်။ ဒိနတော၊ နေ့အားဖြင့်။ တိဓာ၊ သုံးပါးအပြားရှိ၏ ။ [ တသ္မာ၊ ထည့်ပါ။ ] တသ္မာ၊ ထိုသို့သုံးပါးအပြားရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တေဥပေါသထာ၊ ထိုဥပုသ်တို့ကို။ ဒိနပုဂ္ဂလကာတဗ္ဗာကာရတော၊ နေ့ , ပုဂ္ဂိုလ်, ပြုအပ်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ နဝ၊ ကိုးပါးတို့ဟူ၍။ ဤရိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏ ။

[ ဤသို့ ဥပုသ်အပြားကိုပြပြီး၍ ပဝါရဏာအပြားကို ပြတော်မူလို၍-တယော။ ပ။ ဏာ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၁၄။ တယော တယောတိ ကတွာန၊ ဒိန ပုဂ္ဂလ ဘေဒတော။ တေဝါစီ ဒွေကဝါစီတိ၊ နဝ ဝုတ္တာ ပဝါရဏာ။ ။

၁၁၄။ ဒိနပုဂ္ဂလဘေဒတော၊ နေ့ , ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အပြားအားဖြင့်။ တယော-တယော၊ သုံးပါးသုံးပါးတို့ကို။ ကတွာန၊ ပြုပြီး၍။ [ ကတ္တဗ္ဗာကာရတော၊ ထည့်ပါ။ ] ကတ္တဗ္ဗာကာရတော၊ ပြုအပ်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ တေဝါစီတိစ၊ တေဝါစိကပဝါရဏာဟူ၍၎င်း။ ဒွေဝါစီတိစ၊ ဒွေဝါစိကပဝါရဏာဟူ၍၎င်း။ ဧကဝါစီတိစ၊ ဧကဝါစိကပဝါရဏာဟူ၍၎င်း။ တယော၊ သုံးပါးတို့ကို။ ကတွာန၊ ၍။ နဝ၊ ကိုးပါးကုန်သော။ ပဝါရဏာ၊ ပဝါရဏာတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ‌ဟောအပ်ကုန်၏ ။

[ ပဝါရဏာကား-စာတုဒ္ဒသီပဝါရဏာ, ပန္နရသီပဝါရဏာ၊ သာမဂ္ဂီပဝါရဏာဟူ၍ နေ့အားဖြင့် သုံးပါး၊ သံဃပဝါရဏာ, ဂဏပဝါရဏာ, ပုဂ္ဂလပဝါရဏာဟူ၍ ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့်သုံးပါး၊ တေဝါစိကပဝါရဏာ, ဒွေဝါစိကပဝါရဏာ, ဧကဝါစိကပဝါရဏာဟူ၍ ကတ္တဗ္ဗာကာရအားဖြင့်သုံးပါး၊ ဤသို့နေ့ , ပုဂ္ဂိုလ်, ကတ္တဗ္ဗာကာရအားဖြင့် ကိုးပါးဖြစ်သတည်း၊ ဤကိုးပါးသော ပဝါရဏာကို ပြုရာသောအခြင်းအရာကို အထက်၌ဆိုလတ္တံ့။ ]

[ ဤသို့အသီးသီးဖြစ်သော ဥပုသ်အပြားကိုပြပြီး၍ ယခုအခါ၌ ဥတုအပြား, အပေါင်းဖြစ်သော ဥပုသ်အပြားကို ပြတော်မူလို၍-ကတ္တိကန္တိမ။ ပ။ ထာ။ ။ ဟူသောအခွဲလျှင် နှစ်ခုမြောက်သောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၁၅။ ကတ္တိကန္တိမပက္ခမှာ၊ ဟေမံ ဖဂ္ဂုနပုဏ္ဏမာ။ တဿ အန္တိမပက္ခမှာ၊ ဂိမှံ အာသဠှိပုဏ္ဏမာ။ ဝဿကာလံ တတော သေသံ၊ စတုဝီသတုပေါသထာ။ ။

၁၁၅။ ကတ္တိကန္တိမ ပက္ခမှာ၊ တန်ဆောင်မုန်းလကွယ် ပက္ခမှ။ [ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော်တစ်ရက်နေ့မှ ဟူ၍သော်လည်း အဓိပ္ပါယတ္ထပေးလေ။ ပဋ္ဌာယ၊ ထည့်ပါ။ ] ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဖဂ္ဂုနပုဏ္ဏမာ၊ တပေါင်းလပြည့်တိုင်အောင်သော ကာလည်။ ဟေမံ၊ ဆောင်းဥတုမည်၏ ။ [ ဆောင်းကာလမည်၏လည်းဟူ။ ] တဿ၊ ထိုတပေါင်းလ၏ ။ မန္တိမပက္ခမှာ၊ လကွယ်ပက္ခမှ။ [ လပြည့်ကျော်တစ်ရက်‌နေ့မှလည်းဟူ။ ] ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ အာသဠှိပုဏ္ဏမာ၊ ဝါဆိုလပြည့်တိုင်အောင်သောကာလသည်။ ဂိမှံ၊ နွေဥတုမည်၏ ။ [ နွေလမည်၏ လည်းဟူ။ ] တတော၊ ထိုဥတုနှစ်ခုတို့၏ အပေါင်းမှ။ သေသံ၊ ကြွင်းသောကာလသည်။ ဝဿကာလံ၊ မိုးကာလမည်၏ ။ [ မိုးဥတုမည်၏လည်းဟူ။ ] ဣတိ၊ သို့။ ဥတု၊ ဥတုသည်။ တိဓာ၊ သုံးပါးအပြားရှိ၏ ။ ဧကေကသ္မိံ၊ တစ်ပါးပါးသောဥတု၌။ အဋ္ဌအဋ္ဌဥပေါသထာ၊ ရှစ်ပါးရှစ်ပါးကုန်သော ဥပုသ်တို့ကို။ သမ္ပိဏ္ဍေတွာ၊ ပေါင်း၍။ စတုဝီသတုပေါသထာ၊ နှစ်ဆယ့်လေးဥပုသ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏ ။ [ ဤသို့ပါဌသေသထည့်၍ယောဇနာ။ ]

[ ဤသို့ အပေါင်းအားဖြင့်ဖြစ်သော ဥပုသ်ကိုပြပြီး၍ စာတုဒ္ဒသီ, ပန္နရသီအားဖြင့် ပြားကုန်သော ဥပုသ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-စာတုဒ္ဒသာ။ ပ။ ထာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၁၁၆။ စတုဒ္ဒသာ ဆ ဧတေသု၊ ပက္ခာ တတိယသတ္တမာ။ သေသာ ပန္နရသာ ဉေယျာ၊ အဋ္ဌာရသ ဥပေါသထာ။ ။

၁၁၆။ ဧတေသု၊ ထိုနှစ်ဆယ့်‌လေးပါးကုန်သော ဥပုသ်တို့တွင်။ ပက္ခာတတိယသတ္တမာ၊ တတိယပက္ခ, သတ္တမပက္ခဟုဆိုအပ်ကုန်သော။ ဆ၊ ခြောက်ပါးတို့သည်။ စာတုဒ္ဒသာ၊ စာတုဒ္ဒသီ ဥပုသ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ ။ သေသာ၊ ကုန်သော။ အဋ္ဌာရသဥပေါသထာ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဥပုသ်တို့ကို။ ပန္နရသာ၊ ပန္နရသီဥပုသ်တို့ဟူ၍။ ဉေယျာ၊ သိအပ်ကုန်၏ ။

[ ဤသို့စာတုဒ္ဒသီ, ပန္နရသီအားဖြင့်ဥပုသ်တို့ကိုပြပြီး၍ ဆန္ဒပါရိသုဒ္ဓိကို ပေးရာသောအခြင်းအရာကို ပြတော်မူလို၍-ဆန္ဒံ ဒမ္မိ၊ ဆန္ဒံ မေ ဟရ-အစရှိသောပါဌ်ကိုမိန့်သတည်း။]